Bardzo często przy okazji odwiedzin w redakcji „Niedzieli” różne grupy chcą sobie zrobić zdjęcie na naszym dziedzińcu, gdzie usytuowany jest pomnik Jana Pawła II i gdzie rośnie dąb związany z jego imieniem. Ci, którzy do nas przychodzą, mówią, że trwają w bliskości z Ojcem Świętym - tak mówią też nasi pracownicy, którzy mają możliwość spojrzenia na figurę Jana Pawła II z okien swoich działów. A twarz Ojca Świętego wyraża radość i jednocześnie zadumę, i odzwierciedla spojrzenie z dnia rozpoczęcia pontyfikatu. Miał wtedy 58 lat, był pełen dynamiki i zapału. A potem był piękny pontyfikat, który przeszedł do historii Kościoła i ludzkości jako rządy wielkiego Papieża z rodu Polaków.
Ciągle wracamy myślami do naszego Papieża i ciągle czynimy to odkrywczo, z ogromnym uczuciem podziwu i uwielbienia. Modlimy się o jego wyniesienie na ołtarze, ale także o to, żeby Kościół umiał czerpać z bogatej myśli Jana Pawła II. Chcielibyśmy go naśladować w tym, co czynił jako wielki orędownik pokoju i wspaniały patriota, kochający nie tylko kulturę ojczystą, ale dbający o tę ogólnoludzką.
W tym roku, w czerwcu obchodziliśmy 30. rocznicę pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny, a w niej do Częstochowy. Nie ma już wśród nas biskupów i księży, którzy witali wówczas Jana Pawła II, nie ma wielu przedstawicieli władz. Ale jest historia - piękna historia. Jak to dobrze, że są ludzie, którzy dokonują zapisu treści mijających dni - piórem, taśmą filmową czy fotografią. Jak ważne jest, by czynili to obiektywnie i rzetelnie. Ich świadectwo ma właśnie moc dębu...
Rozmawiałem kiedyś z biskupem seniorem Alojzym Orszulikiem z Łowicza, którego wkład w tamtą pielgrzymkę papieską był nie do przecenienia - i ktoś powiedział, że bez ks. Orszulika nie byłoby filmu „Pielgrzym” Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego. Były to trudne czasy komunistyczne, zmaganie się - dzisiaj powiedzielibyśmy - „o nic”. Żyjący wówczas musieli dokonywać przeróżnych „chwytów”, żeby osiągnąć cel, musieli rozmawiać z władzami, bo bez takich kontaktów nie można było funkcjonować, a dziś tak niefrasobliwie zostali pomówieni o współpracę.
Dobrze więc, że są takie rocznice, jak ta, która przed nami - rocznica wyboru kard. Karola Wojtyły na papieża, rocznica inauguracji pontyfikatu. Przypomina nam ona wiele. Oczywiście, przede wszystkim umiłowaną postać Jana Pawła II, ale też trudne karty naszej najnowszej historii, dziś, już z pewnej perspektywy, jaśniej ukazujące rolę wielu osób i przewrotność zaaranżowanych niekiedy specjalnie wydarzeń. To tak, jakbyśmy przewracali kolejną kartę naszej ojczystej historii, w której tle widnieje świetlista postać naszego białego anioła stróża - Jana Pawła II.
Na 31. rocznicę wyboru Jana Pawła II ukazał się kolejny z serii minialbumów „Niedzieli” - pt. „Santo Subito. Przyjmijcie go, Drodzy Czytelnicy, jako wspomnienie tamtych chwil i całego wielkiego pontyfikatu, ale także naszych niepowtarzalnych związków z Janem Pawłem II.