Redakcja Tygodnika Katolickiego „Niedziela” niemal od początku swego istnienia (1926 r.) troszczyła się o formację najmłodszego grona czytelników. W swojej ofercie wydawniczej posiada obecny na polskim rynku od 20 lat dwumiesięcznik „Moje Pismo Tęcza”. Czasopismo to powstało w wyniku współpracy Katolickiego Tygodnika „Niedziela” z francuskim wydawnictwem „Fleurus Presse”. Ówczesny Ojciec Święty, a obecnie bł. Jan Paweł II nie tylko wyraził swoją radość z wydania nowego pisma, lecz także zalecił, aby było „nowym rodzajem apostolstwa wśród dzieci i ich rodziców”. Oto jak tamten moment wspomina inicjator dzieła, wychowawca pokoleń, redaktor naczelny „Niedzieli” – ks. dr inf. Ireneusz Skubiś: „Gdy zdecydowałem się na wydawanie «Mojego Pisma Tęcza» – a były to wczesne lata 90. – miałem na uwadze fakt, że na polskim rynku wydawniczym jest niewiele propozycji dla dzieci. Dzisiaj sytuacja wygląda inaczej. Uważam, że «Moje Pismo Tęcza» stanowi wyjątkową ofertę. Jest bowiem głęboko osadzone w Piśmie Świętym. Symbolika, wydarzenia i teksty biblijne oraz komentarze są bardzo starannie dobrane i wprowadzają dziecko w istotę chrześcijaństwa, w istotę życia. Celem pisma jest pomoc rodzicom, dziadkom, katechetom w prowadzeniu rozmów na tematy wiary. Wiemy, że dzisiaj również bardzo wielu młodych rodziców może mieć problemy z dialogiem z dziećmi o Panu Bogu. Dlatego «Moje Pismo Tęcza» wychodzi im naprzeciw, kierując specjalnie do nich dodatek pedagogiczny, poruszający zagadnienia wiary, jak i mówiący o potrzebach psychicznych dziecka na danym etapie rozwojowym”. We Francji głęboko zaawansowana laicyzacja spowodowała, że „Tęcza” jako zbyt katolickie pismo dla dzieci musiało zniknąć z tamtejszego rynku wydawniczego. Wersja polska przeszła metamorfozę, aby odpowiedzieć na oczekiwania rodziców.

20 lat minęło

Rocznica wydawania „Tęczy” skłania do dostrzeżenia jej wkładu w dzieło wychowania religijnego najmłodszych. Na łamach „Tęczy” obecni są znakomici pisarze, jak Małgorzata Nawrocka (autorka ponad 40 książek dla dzieci i młodzieży, tekstów piosenek, scenariuszy) oraz br. Tadeusz Ruciński ze Zgromadzenia Braci Szkolnych (redaktor naczelny „Anioła Stróża”, wspaniały pedagog, pisarz – autor wielu książek dla dzieci, kompozytor piosenek, prelegent spotkań dla wychowawców, rodziców). Na przestrzeni lat nie zabrakło także współpracy z psychologami: Markiem Kuźnikiem i Łukaszem Draczem. „Moje Pismo Tęcza” dzieli los 12 pozostałych dziecięcych czasopism katolickich obecnych na polskim rynku. Podobnie jak i one boryka się z promocją i trafieniem do szerszego kręgu odbiorcy. Szczególną wdzięczność za propagowanie naszego pisma kierujemy pod adresem Przyjaciela „Tęczy” – bp. Ryszarda Karpińskiego, biskupa seniora archidiecezji lubelskiej.

Dla dziecka, dla rodzica, katechety

Troską całego zespołu redakcyjnego jest, by „Moje Pismo Tęcza” było cichym pomocnikiem dla rodziców, katechetów, by było jednym z narzędzi integralnego, szlachetnego wychowania człowieka. Dokładamy wszelkich starań, by na jego łamach dominowała „myśl mocna”, kładziemy akcent na rolę rozumu i nadprzyrodzoności; preferowane jest godziwe dobro, zdobywanie sukcesu, który jest efektem trudu; lansowana jest czystość oraz trwałe wzorce osobowe, jak również przywracana jest wartość słowu. To, co istotne, czyli konflikt dobra ze złem, jest przedstawiony klarownie jako przejaw nieustannej walki człowieka o dobro, o wartości. Czasopismo to wpisuje się w personalizm katolicki, ukazuje ono wachlarz bogactwa duchowości Kościoła. Obecną inwazję obrazu – współczesnego narzędzia komunikowania się – staramy się zrównoważyć tekstami komentarzy biblijnych, opowiadań na kanwie Pisma Świętego. Pragniemy, by dziecko od najmłodszych lat poznawało karty Pisma Świętego, bowiem „nieznajomość Biblii to nieznajomość Jezusa”. Małgorzata Nawrocka w swoich opowiadaniach porusza tematy kształtujące właściwe postawy moralne, społeczne. Nie brakuje na łamach „Tęczy” i innych form, np. komiksów czy poezji. Są także wskazówki liturgiczne czy informacje o wydarzeniach z życia Kościoła. Dzieci nieczytające wymagają pomocy rodziców. Albert Einstein twierdził: „Jeżeli chcesz, aby twoje dzieci były inteligentne, czytaj im bajki. Jeżeli chcesz, aby były bardziej inteligentne, czytaj im więcej bajek”. W myśl tych słów, czytanie rozwija nie tylko zasób słów, wyobraźnię dziecka, kreatywność, osobowość, umiejętność wypowiadania się, nade wszystko pozwala rodzicowi spędzić z nim czas i kształtować kulturę czytelniczą, nawyk sięgania po lekturę. Biorąc pod uwagę aspekt duchowy, czytane dziecku treści pomnażają wiarę i wiedzę religijną, bo jak mówi św. Paweł: „(...) wiara rodzi się z tego, co się słyszy” (Rz 10, 17). Najnowszą propozycją „Tęczy”, cenioną przez katechetów, są scenariusze biblijne autorstwa br. Rucińskiego. Warto zauważyć, że inscenizacja, zarówno ta zagrana w domowym zaciszu, jak i na scenie w przedszkolu czy w szkole rozwija dziecięcą spostrzegawczość, nauka kwestii wyrabia umiejętność wypowiadania się, kształtowania emisji głosu i dykcji. Zabawy teatralne wywierają duży wpływ na kształtowanie charakteru i osobowości dzieci. Ulubionymi stronami naszych Czytelników są strony do wycięcia. Propozycje plastyczne do samodzielnego wykonania przez dziecko albo z pomocą rodzica to fantastyczny czas bycia razem, radości tworzenia, np. pływającej Arki Noego, makiety Jasnej Góry, Watykanu, gier planszowych – np. o Lourdes, Fatimie, map, kalendarzy. Wśród propozycji manualnych nie może zabraknąć bożonarodzeniowej szopki.

„Jakie ziarno w serca Wasze padnie... takim będzie późniejsze żniwo” (Stanisław Jachowicz). Starajmy się, by nasze dzieci karmiły się dobrym ziarnem, zdrowymi treściami, pięknymi obrazami zbliżającymi je do Boga, a nie lansowanymi na rynku, w pięknym opakowaniu, czasopismami promującymi kulturę śmierci, z trucizną dla duszy i umysłu.