Pasterz Kościoła sosnowieckiego wezwał rodziców i dziadków, by nie dawali przyzwolenia na wzrastającą liczbę konkubinatów. – Nie chodzi o to, by piętnować takie sytuacje, ale by tłumaczyć młodym ludziom, że skoro nie mają przeszkód, chcą być razem, to powinni zawrzeć sakramentalny związek małżeński – przekonywał Ksiądz Biskup.

Biskupa Grzegorza niepokoi również sytuacja demograficzna. – Jeśli dalej będzie utrzymywała się taka tendencja, że małżonkowie nie będą mieć dzieci lub tylko jedno, to za 20 lat zniknie z naszego słownika słowo brat czy siostra – podkreślił. – W takiej sytuacji bardzo ważne jest w opinii biskupa Grzegorza Kaszaka przygotowanie do małżeństwa. – Przygotowanie do małżeństwa, opisane przez papieża Jana Pawła II w adhortacji apostolskiej „Familiaris consortio”, stawia cele, które wykraczają poza wymiar prawny, ponieważ jego horyzontem jest integralne dobro ludzkie i chrześcijańskie, małżonków oraz ich przyszłych dzieci, a ostatecznie świętość ich życia. Jednakże nie można nigdy zapominać, że bezpośrednim celem tego przygotowania jest doprowadzenie do zawarcia prawdziwego małżeństwa w sposób wolny, to znaczy ustanowienie między małżonkami węzła sprawiedliwości i miłości, który cechuje jedność i nierozerwalność, oraz zrodzenie i wychowanie potomstwa – przypomniał Ksiądz Biskup.

Drugim prelegentem była dr Wanda Półtawska, która przedstawiła temat świętości małżeństwa, świętości rodziny. – Kiedy jako młoda dziewczyna wchodziłam w dorosłe życie, w Polsce rodzina była chroniona – nie istniało prawo do rozwodu czy aborcji. Potem nastąpiła degradacja wartości. Gdy w 1956 r. reżim komunistyczny narzucił niemoralne prawo zezwalające na zabicie dziecka, a zgoda na nie pojawiła się nie tylko w Polsce, ale w całej Europie, to każdy uczciwy w sumieniu człowiek był przerażony. Pamiętam kolejki kobiet, które w tym czasie ustawiały się w klinikach do moich kolegów lekarzy, aby zabić swoje dziecko. Nie mogłam tego zrozumieć. Zareagował na to ks. Karol Wojtyła, wówczas młody kapłan, oraz wielu ludzi na świecie. Zaczęła się dramatyczna walka w obronie dziecka nienarodzonego, zagrożonego przez własnych rodziców, lekarzy i prawo. Jan Paweł II chciał nie tylko ratować dziecko, ale usunąć przyczyny, z powodu których było ono zagrożone. Stąd też pragnął nauczyć ludzi pięknej miłości, bo gdy ludzie kochają się w sposób piękny, to dziecko jest bezpieczne – przekonywała prelegentka.

Lekarka przypomniała, że w encyklice „Humanae vitae” Paweł VI napisał, że małżeństwo nie jest wynikiem jakiegoś przypadku lub owocem ewolucji ślepych sił przyrody. Bóg Stwórca ustanowił je mądrze i opatrznościowo w tym celu, aby urzeczywistniać w ludziach swój plan miłości. Małżonkowie mają odczytać Boży plan: co Pan Bóg im daje i czego od nich chce. Wanda Półtawska podkreśliła, że podstawowym zadaniem człowieka jest podążanie ku Bogu, współpraca ze Stwórcą. – Człowiek może to czynić dzięki duszy, która umożliwia jednoczenie się z Bogiem w każdej Komunii świętej. Można by pomyśleć: w takim razie po co nam jeszcze ciało? I tu pojawia się ten niezrozumiały przez ludzi nieprawdopodobny dar ciała ludzkiego, którego teologię rozwinął Jan Paweł II. Ciało ma służyć nie tylko zjednoczeniu z Bogiem, ale również „działaniu z Bogiem”. Stwórca zrezygnował z osobistego stwarzania ludzi i swoją moc stwórczą niejako oddał w ręce człowieka – ojca i matki – i bez ich współudziału nie stwarza nowych osób. Rodzice stają się współpracownikami Boga w dziele stworzenia. Każde dziecko otrzymuje życie od Boga, bo komórki ojca i matki jednoczy Duch Święty. Stąd też Karol Wojtyła nie wahał się mówić o świętości ciała kobiety, ponieważ w niej powstaje cud nowego życia za każdym razem, kiedy staje się matką. A ludzie często nie rozumieją, jakim darem jest rodzicielstwo i niestety bywa, że staje się ono źródłem zbrodni. Istnieje więc problem zrozumienia roli rodziców i ich posłuszeństwa. Oni mają być posłuszni Bogu, a ich dzieci im. Należy świat uczyć cnoty posłuszeństwa, do czego potrzeba przede wszystkim dyscypliny i stawiania sobie wymagań. Jan Paweł II robił wszystko, żeby bronić życia. Kiedy został papieżem, ustanowił Dzień Świętości Życia, bo życie ludzkie jest święte, a każdy człowiek poprzez akt stworzenia podniesiony jest do rangi dziecka Bożego, dziedzica, i należy mu się szacunek – tłumaczyła prelegentka.

Wanda Półtawska odniosła się także do in vitro. – Dzisiaj medycyna zagraża świętości rodziny. Obecnie w parlamencie polskim pojawiają się naciski, aby poprzeć prawo ludzi do decydowania o tym, kiedy i gdzie ma się pojawić dziecko. Pragnienie posiadania dziecka przez pary małżeńskie, które nie mogą go mieć, przedstawia się bardzo pięknie. Jednak dążenie do jego realizacji za wszelką cenę prowadzi do grzechu, jakiego nie znały poprzednie pokolenia – do gwałtu stworzenia na Stwórcy. Ludzie dokonują go, zabijając dziecko już poczęte przez Boga albo wymuszając sztucznie życie dziecka, techniką weterynaryjną, tak jak się to robi u zwierząt. Kobiety poddają się tej haniebnej roli, mając zwolenników. Nie rozumieją wielkiej godności osoby ludzkiej. (…) Życie ma rodzić się z miłości, w serdecznym uścisku matki i ojca – przekonywała.

Kolejne spotkanie DAR odbędzie się 26 kwietnia, jak zawsze w auli konferencyjnej Wydziału Nauk o Ziemi UŚ w Sosnowcu. Wykład o roli Kościoła katolickiego w narodzie polskim wygłosi ks. prof. Jerzy Kułaczkowski. Natomiast w drugiej części będzie można wysłuchać recytacji wierszy o Janie Pawle II napisanych przez poetów z Zagłębia.