Franciszek Salezy przyszedł na świat w Alpach Wysokich, 21 sierpnia 1567 r., na zamku Salezych, w Sabaudii. Jego ojciec - Franciszek był kasztelanem w Nouvelles. Matka - Franciszka pochodziła również ze znakomitego rodu Sionnaz. Imię Franciszek (Franciszka) nosili więc ojciec, matka i najstarszy z licznego potomstwa syn.
Franciszek otrzymał w domu wychowanie głęboko katolickie. Decydujący wpływ na wychowanie syna miała matka. Niewiasta ta umiała znaleźć czas na wszystko, pracowita, systematyczna, spokojna, zapobiegliwa. Franciszek brał wzór z matki.
W 1573 r. Franciszek jako sześcioletni chłopiec rozpoczął naukę w kolegium w La Roche-sur-Foron. W dwa lata później przeniósł się do kolegium w Annecy, gdzie przebywał trzy lata. Tam też przyjął I Komunię św. i sakrament bierzmowania. Mając lat 11 otrzymał tonsurę jako znak przynależności do stanu duchownego. Potem udał się do Paryża, by studiować na tamtejszym uniwersytecie (Sorbona); nadto w kolegium jezuitów studiował klasykę. Posłuszny woli ojca rozpoczął studia prawnicze i z Sorbony Franciszek udał się do Padwy. Studia te uwieńczył doktoratem.
Po ukończeniu studiów w Padwie udał się do Loreto, gdzie w 1591 r. złożył ślub dozgonnej czystości. Potem odbył pielgrzymkę do Rzymu. W 1593 r. Franciszek otrzymał święcenia kapłańskie i godność prepozyta kolegiaty św. Piotra, co uczyniło wówczas Franciszka drugą osobą po biskupie. Od tego czasu zaczął się nowy rozdział w jego życiu. Był odtąd niezmordowany na ambonie, nawiedzał chorych i ubogich, a dzieci uczył prawd wiary katolickiej. Potem udał się na misje do Chablais, które trwały 4 lata.
W 1599 r. na prośbę bp. Graniera papież Klemens VIII mianował Franciszka biskupem pomocniczym. Po otrzymaniu sakry biskupiej udał się z powrotem na misje. W drodze powrotnej dowiedział się o śmierci bp. Graniera, co wiązało się z tym, że został rządcą diecezji.
Z ogromną żarliwością bp Franciszek zabrał się do pracy. Rozpoczął wizytacje parafii, spowiadał, udzielał sakramentów, rozmawiał z księżmi, nawiązywał bezpośrednie kontakty z wiernymi. W 1604 r. bp Franciszek zapoznał się ze św. Joanną Franciszką de Chantal i przy jej współpracy założył nową rodzinę zakonną sióstr Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (wizytek).
Franciszek Salezy zmarł w Lyonie 28 grudnia 1622 r. Jego beatyfikacja odbyła się w 1661 r., a kanonizacja już w 1665 r. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła w 1877 r., a papież Pius XI w 1923 r. ogłosił go patronem dziennikarzy, pisarzy i prasy katolickiej. Św. Franciszek jest ponadto patronem wizytek, salezjanów i salezjanek oraz patronuje miastom Annecy, Chabera i Genewa.
W swoim znanym dziele Wprowadzenie do życia pobożnego św. Franciszek pisał: "Pszczoła tak zbiera miód z kwiatów, iż nie doznają one żadnej szkody. Pozostawia je nienaruszone i świeże, tak jak je zastała. Otóż prawdziwa pobożność czyni więcej: nie tylko nie przeszkadza żadnemu powołaniu, żadnemu zajęciu, ale przeciwnie, wszystko doskonali i ozdabia".