Reklama

Z Watykanu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Audiencja Generalna

Gender to wyraz frustracji

W katechezie podczas audiencji generalnej 15 kwietnia br. papież Franciszek przyznał: – Zastanawiam się, czy tzw. teoria gender nie jest także wyrazem jakiejś frustracji, która ma na celu zatarcie różnicy seksualnej, ponieważ nie potrafi już sobie z nią poradzić. Usuwanie różnicy jest w rzeczywistości problemem, a nie rozwiązaniem.

Ojciec Święty poświęcił swą katechezę różnicy między mężczyzną a kobietą i ich wzajemnemu dopełnianiu się. – Aby rozwiązać problemy wzajemnych relacji, mężczyzna i kobieta powinni nie tyle dużo do siebie mówić, ile raczej bardziej słuchać siebie nawzajem, lepiej się poznawać, bardziej miłować się nawzajem. Powinni traktować się z szacunkiem i przyjaźnie współpracować – tłumaczył. Papież podkreślił, że trzeba zrobić znacznie więcej na rzecz kobiet, aby ich głos miał rzeczywistą wagę, cieszył się autorytetem w społeczeństwie i w Kościele. Trzeba traktować kobiety tak, jak podchodził do nich Pan Jezus. Franciszek zaznaczył ponadto, że komunia z Bogiem odzwierciedla się w komunii ludzkiej pary, a utrata zaufania do Ojca Niebieskiego rodzi podział i konflikt między mężczyzną a kobietą. Kościół, a przede wszystkim rodziny powołane są do odkrycia na nowo piękna planu stwórczego, który wpisuje obraz Boga także w przymierze między mężczyzną a kobietą – wyjaśniał Ojciec Święty.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

(RV)

Apel papieża Franciszka

Kolejna tragedia na Morzu Śródziemnym

Reklama

W rozważaniu poprzedzającym 19 kwietnia br. modlitwę „Regina caeli” na Placu św. Piotra w Watykanie papież Franciszek mówił: – Treść świadectwa chrześcijańskiego nie jest teorią, ideologią czy skomplikowanym systemem nakazów i zakazów, zwykłym moralizowaniem, ale jest orędziem zbawienia, konkretnym wydarzeniem, co więcej – Osobą: to jest Chrystus Zmartwychwstały, żyjący i jedyny Zbawiciel wszystkich.

Po modlitwie Ojciec Święty nawiązał do ostatniej tragedii na wodach Morza Śródziemnego. Kuter pełen imigrantów wywrócił się w nocy z 18 na 19 kwietnia ok. 60 mil od wybrzeża libijskiego i zachodzi obawa, że może być ok. tysiąca ofiar. – Wyrażam najgłębszy ból w obliczu takiej tragedii i zapewniam o mojej modlitwie za zaginionych oraz ich rodziny. Kieruję stanowczy apel do wspólnoty międzynarodowej, aby działała zdecydowanie i szybko, by zapobiec tego rodzaju tragediom w przyszłości. To są kobiety i mężczyźni jak my, nasi bracia, którzy szukają lepszego życia, głodni, prześladowani, poranieni, wykorzystani; to też ofiary wojen. Szukali szczęścia – powiedział Papież i zachęcił do modlitwy za ludzi dotkniętych tą tragedią.

(RV)

Ojciec Święty do Polaków

Prośba o modlitwę za małżeństwa w kryzysie

Pozdrawiam pielgrzymów polskich, szczególnie wszystkich małżonków. Wraz z wami dziękuję Bogu za radość i pokój małżeństw szczęśliwych. Wiemy jednak, jak wiele rodzin, małżeństw jest doświadczonych kryzysami i rozbiciem. Polecam je waszej modlitwie. Niech ufne w moc Chrystusa Zmartwychwstałego odkryją na nowo jednoczącą siłę sakramentalnego przymierza, a w przebaczeniu i pojednaniu odbudują wzajemne zaufanie. Z serca wam błogosławię.

Audiencja generalna, 15 kwietnia 2015 r.

(RV)

Orędzie papieskie

Wyjdźcie poza siebie!

Reklama

Papież Franciszek w orędziu na Światowy Dzień Modlitw o Powołania, obchodzony przez Kościół w IV niedzielę wielkanocną, pisze: „Ewangelia jest słowem, które wyzwala, przekształca i czyni nasze życie piękniejszym”. W przesłaniu zatytułowanym „Wyjście, fundamentalne doświadczenie powołania” Ojciec Święty zachęca młodych do odważnego wyjścia poza siebie. Wskazuje, że życie z Bogiem każdego dnia staje się coraz bogatsze i radośniejsze.

Papież przypomina, że „u podstaw każdego powołania chrześcijańskiego jest to zasadnicze poruszenie doświadczenia wiary: wierzyć to znaczy porzucić samego siebie, porzucić wygodę i bezkompromisowość swego «ja», aby skoncentrować nasze życie na Jezusie Chrystusie; jak Abraham porzucić swoją ziemię i wyruszyć z ufnością, wiedząc, że Bóg wskaże drogę do nowej ziemi”. Ojciec Święty podkreśla, że „tego «wyjścia» nie należy rozumieć jako pogardy dla własnego życia, swoich uczuć, własnego człowieczeństwa. Przeciwnie, ten, kto wyrusza, by pójść za Chrystusem, odnajduje życie w obfitości”.

(KAI)

Z twittera papieża Franciszka

Pan nigdy nie jest znużony przebaczaniem nam. To my bywamy zmęczeni proszeniem o przebaczenie.

2015-04-21 14:39

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Agata, dziewica i męczennica

Adobe Stock

CZYTAJ DALEJ

Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”

2026-01-12 12:26

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję