Na zakończenie Światowych Dni Młodzieży w Brazylii papież Franciszek ogłosił, że kolejne międzynarodowe spotkanie młodych odbędzie się w Krakowie. Od tego momentu zaczął się w Polsce prawdziwy „raban”, związany z przygotowaniem ŚDM w naszym kraju. Także w naszej diecezji od początku 2014 r. poczyniliśmy odpowiednie przygotowania: formacyjne, logistyczne, medialne czy te związane ze zorganizowaniem niezbędnej grupy wolontariuszy. Teraz przychodzi czas zbioru owoców tych działań.
W oczekiwaniu na gości
Reklama
Światowe Dni Młodzieży są wydarzeniem religijnym, świętem ludzi młodych, a zarazem świętem Kościoła w Polsce. Wydarzenia centralne odbędą się w dniach od 25 do 31 lipca w Krakowie. Zanim jednak udamy się na spotkania z Ojcem Świętym, przeżywać będziemy tzw. Dni w Diecezji – pierwszą część ŚDM. Będzie to czas między 20 a 25 lipca, w którym na terenie naszej diecezji gościć będą pielgrzymi z zagranicy. Diecezja zamojsko-lubaczowska stanie się dla nich przystankiem w drodze na spotkanie z papieżem i wieloma tysiącami młodych z całego świata. Dni w Diecezji odbędą się w pięciu rejonach: biłgorajskim, hrubieszowskim, lubaczowskim, tomaszowskim i zamojskim. W każdym z tych rejonów zakwaterowanych zostanie prawie 400 pielgrzymów z czterech krajów. W rejonie biłgorajskim będziemy gościć 150 pielgrzymów z Litwy, w rejonie hrubieszowskim 20 młodych osób z Ukrainy, w Tomaszowie Lubelskim przebywać będzie 40 osób również z Ukrainy, w rejonie lubaczowskim 40-osobowa grupa młodzieży z Łotwy, a w Zamościu 127 pielgrzymów z Ukrainy i Austrii. Będzie to okazja do wzajemnego poznania się ludzi młodych oraz szansa na zaprezentowanie naszej religijności, kultury i piękna naszych terenów. Naszym zadaniem, jako Diecezjalnego Centrum Światowych Dni Młodzieży, jest zagospodarowanie dla nich (a także dla polskiej młodzieży) tego czasu tak, aby pobyt u nas był dla nich atrakcyjny i ubogacający.
We wszystkich rejonach Dni w Diecezji plan przedstawia się następująco:
20 lipca – dzień przyjazdu pielgrzymów; 21 lipca – dzień turystyki roztoczańskiej. Żyjemy w miejscu, którego pięknem należy się dzielić i zachwycać nim innych. Będzie okazja, by wspólnie zwiedzać okoliczne tereny, ciekawe miejsca czy podziwiać zabytki.
22 lipca – dzień kultury i sportu. W zdrowym ciele – zdrowy duch – mówi przysłowie. W jego myśl kształtować będziemy swoje wnętrze poprzez międzynarodową rywalizację sportową. Będzie dużo konkurencji, konkursów i zabaw, ale zechcemy także zaprezentować nasze regionalne rzemiosła czy stroje.
23 lipca – dzień wspólnoty. Ogromną wartością ludzi wierzących jest trwanie we wspólnocie, dlatego organizujemy międzynarodowe spotkanie młodzieży na Rynku Wielkim w Zamościu i zamojskich błoniach. Uczestniczyć w nim będą pielgrzymi i nasza młodzież ze wszystkich rejonów. Będziemy się wspólnie modlić, ale nie zabraknie też czasu na poznanie piękna miasta i jego historii. Ponadto zabawy integracyjne i posiłek przygotowany przez panie z Kół Gospodyń Wiejskich. Wieczorem natomiast o godz. 20 wystąpią na scenie ambasadorzy ŚDM, Paweł i Łukasz Golec z zespołem Golec uOrkiestra. Koncert ten będzie centralnym punktem obchodów Dni w Diecezji, na który przyjść może każdy. Wstęp jest wolny.
Reklama
24 lipca – dzień dla rodzin. Wiele rodzin zadeklarowało chęć przyjęcia do swojego domu pielgrzymów z zagranicy. Niedziela będzie okazją do tego, by mogli się lepiej poznać, spędzić razem czas, zjeść wspólny obiad, pójść na spacer itp. To wymiana doświadczeń i okazja do zawiązania przyjaźni na długie lata. Część pielgrzymów w niedzielny wieczór będzie uczestniczyła także w festiwalu „Soli Deo” w Biłgoraju.
25 lipca – dzień wyjazdu do Krakowa. Czas rozstania z pewnością nadejdzie bardzo szybko. W poszczególnych rejonach po wspólnej Mszy św. nastąpią oficjalne pożegnania, pamiątkowe zdjęcia i wyjazd młodzieży z zagranicy na wydarzenia centralne do Krakowa. Przypominamy, że ŚDM jest wydarzeniem przede wszystkim religijnym, zatem w centrum wszystkich kulturalnych i turystycznych wydarzeń będzie codzienna Msza św. oraz wieczorne czuwania. Szczegółowy plan tego, co będzie działo się w poszczególnych rejonach, można znaleźć na stronie www.sdm.zamojskolubaczowska.pl.
Pierwsze podziękowania
W tym miejscu chcemy podziękować wszystkim, którzy włączają się w organizację ŚDM w diecezji: wszystkim księżom rejonowym, wolontariuszom ŚDM, sponsorom oraz paniom zrzeszonym w Kołach Gospodyń Wiejskich za okazaną pomoc. Nade wszystko dziękujemy rodzinom, które gotowe są przyjąć pod swój dach pielgrzymów z zagranicy na czas Dni w Diecezji.
Każda diecezja w Polsce na czas przygotowań i samych Dni w Diecezji przybrała pewną biblijną nazwę. Nasza nazwa to „Exodus”. Stało się tak nie bez powodu. Doskonale wiemy przecież, że od kilku lat mamy takie wydarzenie jak „Exodus Młodych”. W tym roku obędzie jego VII edycja, choć w nieco zmienionej formie. Chcemy, by „Exodus Młodych” wpisał się w Światowe Dni Młodzieży, dlatego zapraszamy młodzież do tego, by wzięła udział Dniach w Diecezji. Szczególnie zachęcamy do uczestnictwa w dniu wspólnoty 23 lipca w Zamościu. Niech diecezjalne obchody ŚDM staną się prawdziwym świętem młodych ludzi zamojsko-lubaczowskiego Kościoła, którzy poprzez swoją postawę, radość i zaangażowanie dadzą świadectwo swojej wiary, a zarazem ubogacać się będą wiarą ludzi młodych z innych krajów.
Około 100 Jordańczyków, 200 Palestyńczyków a także blisko 400 maronitów, grekokatolików oraz hebrajskojęzycznych katolików weźmie udział w tegorocznych Światowych Dniach Młodzieży. Łaciński Patriarchat Jerozolimy poinformował, że pod koniec lipca do Krakowa przyjedzie łącznie ponad 700 młodych ludzi z Izraela, Palestyny Jordanii i Cypru, a także, wyjątkowo, 5 osób ze Strefy Gazy.
W porównaniu z poprzednimi spotkaniami oznacza to znaczący wzrost liczby uczestników z tej części globu. Jeszcze trzy lata temu, na Światowe Dni Młodzieży w Rio de Janeiro przyjechała stamtąd zaledwie 30-osobowa grupa.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
W kaplicy klasztoru Sióstr Karmelitanek Bosych w Łodzi, gdzie znajduje się obraz Matki Bożej Szkaplerznej, przed którym wierni od lat zanoszą swoje modlitwy, bp Piotr Kleszcz przewodniczył Mszy św. odpustowej
Każdy z nas powinien mieć swoją górę – szczególne miejsce w życiu, w którym spotyka się z Bogiem. Może to być kaplica adoracji, miejsce w parku czy własny pokój. Mój tata wybudował na wsi kapliczkę, w której otrzymałem wiele znaków od Boga. Pomyśl, czy ty masz swoją górę – miejsce spotkania, gdzie możesz rozmawiać z Bogiem, tak jak Mojżesz – podkreślał w homilii bp Piotr Kleszcz OFMConv.
W kaplicy klasztoru Sióstr Karmelitanek Bosych w Łodzi, gdzie znajduje się obraz Matki Bożej Szkaplerznej, przed którym wierni od lat zanoszą swoje modlitwy, bp Piotr Kleszcz przewodniczył Mszy św. odpustowej. Uroczystości poprzedziła nowenna z okolicznościowymi kazaniami głoszonymi przez o. Andrzeja Pruszkowskiego OCD. Był to czas duchowego przygotowania wiernych do uroczystości oraz głębszego przeżycia duchowości szkaplerza karmelitańskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
