Karolina i Łukasz Zastępscy.
Ich ślubne zdjęcie pojawiło się
na plakacie promującym Pielgrzymkę Rodzin Archidiecezji Krakowskiej do Kalwarii Zebrzydowskiej
Zwykle, gdy mówimy o uczynkach miłosierdzia, mamy na myśli dzielenie się chlebem czy innymi dobrami materialnymi, tymczasem ważnym wyrazem miłosierdzia jest dzielenie się prawdą o człowieku, o tym, kim jest i do czego Bóg go powołuje – przekonuje ks. Jacek Konieczny, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Krakowskiej. Zaprasza tym samym naszych Czytelników na XXIV Pielgrzymkę Rodzin Archidiecezji Krakowskiej do Kalwarii Zebrzydowskiej, w niedzielę, 4 września. – Pragniemy podzielić się z każdym uczestnikiem Bożą prawdą o małżeństwie i rodzinie. Zapraszamy wszystkich, którzy chcą swoje małżeństwa i rodziny budować na Skale, jaką jest Chrystus.
Reklama
Ks. Jacek podkreśla, że spotkanie w Kalwarii będzie dopełnieniem pielgrzymki apostolskiej papieża Franciszka do Polski, a także kolejną okazją do wspólnego świętowania Roku Miłosierdzia. W programie przewidziano o godz. 8 wyjście z Klasztoru Bernardynów na Drogę Krzyżową, która rozpocznie się o godz. 9 przy kaplicy „u Piłata”, a następnie o godz. 11 Eucharystię sprawowaną pod przewodnictwem kard. Stanisława Dziwisza. Na jej zakończenie nastąpi błogosławieństwo ziarna siewnego i nasion. Hasłem tegorocznego wydarzenia są słowa: „Małżeństwo fundamentem rodziny”. Uczestnicy odnowią swoje przysięgi małżeńskie. A tych, którzy nie będą mogli dotrzeć do Kalwarii, sam Metropolita Krakowski zachęca, by odnowili je we własnych parafiach.
Wśród organizatorów pielgrzymki od wielu lat jest Wojciech Jaroń, współpracownik Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Krakowskiej. Poproszony o parę informacji „od kuchni”, zdradza: – Przygotowanie „imprezy masowej” na kilkadziesiąt tysięcy ludzi to naprawdę duże wyzwanie. Począwszy od kwestii uzyskania odpowiednich zezwoleń, zorganizowania opieki policji, opieki medycznej, straży pożarnej, parkingów, dojazdów, przez nagłośnienie, budowę ołtarza, ustawienie konfesjonałów – do opracowania materiałów duszpasterskich i samej celebracji liturgicznej – wymienia pan Wojciech. Dodaje, że swojego zaangażowania nie traktuje tylko w kategorii pracy: – To moja misja, służba Bogu i ludziom. Dlatego jest warta wysiłku i poświęcenia. Tu, w Kalwarii Zebrzydowskiej, czuję bardzo mocno, że jestem częścią Kościoła. Może brzmi to dziwnie, tak „katechizmowo”, ale to prawda! Kilkadziesiąt tysięcy ludzi, którzy wyznają te same wartości, co ja, którzy chcą swoje życie, małżeństwo i rodzinę ofiarować Bogu, zapraszając Go do swej codzienności – to moi bracia i siostry, wspólnota pragnących przyjść do domu Matki, aby przy Niej poczuć się rodziną.
Mój rozmówca dodaje, że na plakacie promującym pielgrzymkę umieszczono zdjęcie ze ślubu Karoliny i Łukasza Zastępskich, którzy pobrali się w październiku ubiegłego roku, mieszkają w Krakowie i są członkami Wspólnoty Małżeństw św. Marka: – To młode małżeństwo, które już od narzeczeństwa zaprasza Boga do swojej miłości. Sakrament małżeństwa jest fundamentem ich relacji, fundamentem ich rodziny...
Ojciec Święty za pośrednictwem komunikatora Twitter zachęcił dziś młodych, by nie obawiali się podejmowania trwałych więzi małżeńskich, zapewniając, że Chrystus nie odmówi im swojej łaski.
Papieski tweet ma po polsku następującą treść: „Drodzy młodzi, nie bójcie się małżeństwa: Chrystus towarzyszy małżonkom, którzy się z nim jednoczą, i daje im łaski”.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
Tablicę z Sercem dla Inki poświęcił kapelan prezydenta Karola Nawrockiego.
W Zespole Szkół Salezjańskich Don Bosco we Wrocławiu swoje miejsce znalazło pierwsze na Dolnym Śląsku srebrne "Serce dla Inki" z ziemią z jej grobu!
Poświęcił je podczas Eucharystii w kościele św. Michała Archanioła ks. Jarosław Wąsowicz SDB, kapelan prezydenta RP Karola Nawrockiego. Salez otrzymał także od prezydenta flagę Polski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
