Główną przyczyną narodzenia się Maryi było Jej boskie macierzyństwo. Maryja została niepokalanie poczęta i zachowana od wszelkiej zmazy grzechu. Będąc posłuszną woli Bożej, stała się później matką Boga. Z Protoewangelii Jakuba dowiadujemy się, że rodzicami Maryi byli św. Joachim i św. Anna, przez których to Maryja jako kilkuletnie dziecię została ofiarowana w świątyni, w której zamieszkała. Kult maryjny w Kościele rozwinął się dopiero po soborze efeskim (431 r.), a maryjność stała się szczególnie charakterystyczna dla Kościoła w Syrii. W tym rejonie zaczęto także świętować Narodzenie Najświętszej Maryi Panny. Homilie św. Jana Damasceńskiego i św. Germana świadczą o tym, że święto obchodzono również w całym Kościele Wschodnim. W Kościele Zachodnim święto wprowadzone zostało do liturgii przez papieża św. Sergiusza I w roku 688, a ustanowiono je na 8 września. Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny nosi w Polsce również nazwę Matki Bożej Siewnej i wiąże się z poświęceniem ziarna na nowy zasiew.

„Narodzenie Twoje, Boża rodzicielko, zwiastowało radość całemu światu: Z Ciebie bowiem wzeszło słońce sprawiedliwości, Chrystus, nasz Bóg” (Z liturgii bizantyjskiej).