Reklama

U Matki Miłosierdzia

Panna Święta, co Jasnej broni Częstochowy i w Ostrej świeci Bramie w swoim sanktuarium w Wilnie w dniach 5-12 września br. gościła pątników z archidiecezji częstochowskiej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Wilnie pielgrzymi wypraszali łaski dla Ojczyzny, Kościoła częstochowskiego, a w sposób szczególny dla metropolity częstochowskiego abp. Wacława Depo, który 9 września 2016 r. obchodził 10. rocznicę święceń biskupich. W tym świętym miejscu zostawili też intencje swoje i swoich bliskich.

Tam, gdzie Matka Miłosierdzia świeci cudownym blaskiem i łączy drogi Boże z ludzkimi, doświadczyli bliskości Maryi i 10 września uczestniczyli we Mszy św., której przewodniczył oraz wygłosił homilię o. Jan Poteralski OSPPE, podprzeor Jasnej Góry. Podkreślił on, że pielgrzymujemy do Wilna, by umocnić wiarę, doświadczyć Bożego Miłosierdzia i stawać się Jego świadkami w świecie przez czyny pełne dobroci i miłości; by szukać śladów miłosierdzia, zwłaszcza tych polskich, związanych ze św. Siostrą Faustyną i bł. ks. Michałem Sopoćką. I to jest wielka łaska i szczęście. Tę, która daje nadzieję, prosił: – Matko Boża z Ostrej Bramy, Matko Boża z Jasnej Góry, broń nas, pomagaj nam, pocieszaj i prowadź do Chrystusa, jedynego Zbawiciela świata. O duchowej jedności z pielgrzymującymi zapewnił abp Wacław Depo. W kontakcie z pątnikami była Lidia Dudkiewicz, naczelna „Niedzieli”, która posłała redaktorów, aby razem pielgrzymowali i przekazywali relacje ze wszystkich etapów.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Wędrujących drogami miłosierdzia pątników opromieniło spojrzenie Chrystusa z obrazu Jezusa Miłosiernego w sanktuarium pod tym samym wezwaniem w Wilnie. Potem nieśli miłość braciom m.in. poprzez wsparcie dla pacjentów pierwszego i jedynego hospicjum na Litwie oraz uczniów i nauczycieli polskiej Szkoły Podstawowej im. Czesława Miłosza w Pakienie. Ta wzruszająca wizyta przypomniała, jakimi skarbami są wiara, polskość i język ojczysty.

Na pątniczym szlaku wiernych z archidiecezji częstochowskiej znalazły się również: Kowno, Szydłów, nazywany Żmudzką Częstochową, z cudownym wizerunkiem Matki Bożej, Troki ze słynącym łaskami obrazem Matki Bożej czczonej jako Patronka Litwy i zamkiem Wielkiego Księcia Litewskiego, Góra Krzyży w Szawlach oraz Wilno (m.in. katedra pw. św. Stanisława z relikwiami św. Kazimierza, cmentarz Na Rossie, cmentarz Na Antokolu, Góra Trzech Krzyży, cerkiew Świętego Ducha, gdzie mieści się grób męczenników: Jana, Eustachego i Antoniego), a także Sokółka i Suchowola, gdzie spotkaliśmy się z panią Teresą, siostrą bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

Pielgrzymkę zakończył rejs szlakiem papieskim do Studzienicznej, gdzie w kaplicy na wyspie pątnicy wpatrywali się w obraz Matki Bożej Częstochowskiej i dziękowali Bogu za wszystko, co przeżyli w tych dniach, gdy odkrywali Bożą miłość i piękno Litwy. Pamiętali o prośbie ks. Michała Jaskuły z Duszpasterstwa Pielgrzymkowego Archidiecezji Częstochowskiej, które zorganizowało pielgrzymkę, by dziękować też w codzienności. Pielgrzymom towarzyszyli z duchową posługą również ks. Kazimierz Krzeszowski oraz ks. Ryszard Umański.

Wcześniej w Roku Miłosierdzia odbyła się pielgrzymka archidiecezji częstochowskiej do Krakowa-Łagiewnik. W ramach pielgrzymki narodowej jest planowana pielgrzymka archidiecezji częstochowskiej do Włoch w dniach 19-25 października br.

Więcej: www.niedziela.pl

2016-09-14 08:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wizytacja parafii i poświęcenie nowej sceny biblijnej w Lindowie

2026-03-18 00:57

[ TEMATY ]

Wizytacja kanoniczna

Lindów

parafia Zesłania Ducha Świętego

Karol Porwich / Niedziela

17 marca metropolita częstochowski abp Wacław Depo przewodniczył uroczystej Mszy św. z okazji wizytacji w Parafii Zesłania Ducha Świętego w Lindowie.

Podczas Eucharystii zostały wprowadzone relikwie św. Faustyny i bł. Stefana Wyszyńskiego, a młodzież przyjęła sakrament bierzmowania. Po zakończonej Mszy św. uczestnicy uroczystości udali się na Kalwarię, która znajduje się przy kościele. Tam nastąpiło odsłonięcie i poświęcenie sceny ewangelicznej: „Spotkanie Pana Jezusa z Samarytanką przy studni Jakuba”. Uroczystości zostały poprzedzone rekolekcjami, które poprowadził ks. Mariusz Bakałarz, rzecznik Kurii Metropolitalnej w Częstochowie.
CZYTAJ DALEJ

Odpowiedź chorego odsłania samotność: „nie mam człowieka”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
CZYTAJ DALEJ

Nie chciała, by jej syn został księdzem. Jego powołanie odmieniło jej wiarę

2026-03-18 12:33

[ TEMATY ]

kapłan

powołanie

nawrócenie

Adobe Stock

Przez pokolenia dla irlandzkich katolickich matek niewiele było wyrażeń niosących większą dumę rodzicielską niż słowa: „mój syn, ksiądz”. Jednak dla Kristin Grady Gilger perspektywa, że jej syn Patrick dołączy do jezuitów, była mniej błogosławieństwem, a bardziej niechcianym wyzwaniem.

Gilger, która przez dwie dekady pracowała jako dziennikarka, podeszła do historii powołania swojego syna z nastawieniem redaktorki zdeterminowanej, by dotrzeć do prawdy. Efektem jest jej nowa książka pt. “My Son, the Priest: A Mother's Crisis of Faith” (Mój syn, ksiądz: kryzys wiary matki) - żywe i wielowarstwowe wspomnienia, splatające kilka historii wokół drogi zapowiedzianej w podtytule. Opowiadając o swoim synu - księdzu - i o sobie jako sceptycznej matce, autorka na bieżąco komentuje sytuację Kościoła, od którego odeszła i do którego powróciła.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję