Podczas Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia wierni naszej diecezji mogli przejść przez Bramę Miłosierdzia w kościołach stacyjnych oraz innych miejscach ustanowionych przez bp. Krzysztofa Nitkiewicza i uzyskać odpust związany z obchodami Roku Miłosierdzia. Były to świątynie: bazylika katedralna w Sandomierzu, bazylika mniejsza na Świętym Krzyżu, kościół pw. Ducha Świętego w Sandomierzu, sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Ostrowcu Świętokrzyskim, kościoły pw. Miłosierdzia Bożego w Tarnobrzegu, Skopaniu i Brzezinach Stojeszyńskich, kościół pw. Jezusa Miłosiernego w Szwagrowie, sanktuarium Matki Bożej w Sulisławicach, kościół pw. Źródła Miłosierdzia w Stalowej Woli, kaplica ośrodka Caritas w Rudniku nad Sanem, kaplice szpitalne w Sandomierzu i Tarnobrzegu oraz schronisko dla bezdomnych mężczyzn w Sandomierzu.

Rok Miłosierdzia zamknięty

Symbolicznego zamknięcia Bram Miłosierdzia na terenie diecezji dokonał bp Krzysztof Nitkiewicz w Skopaniu. Przewodniczył on Mszy św., podczas której w homilii wskazał na owoce, jakie przyniósł mijający rok i podkreślił, że drzwi Bożego Miłosierdzia są nieustannie otwarte dla każdego człowieka. – W Roku Świętym wyznawaliśmy wielokrotnie naszą wiarę i ufność w Boże Miłosierdzie. Jednocześnie uświadamialiśmy sobie chrześcijańskie powołanie do głoszenia tego miłosierdzia życiem i słowami. Drzwi Miłosierdzia otwarte szeroko w różnych świątyniach naszej diecezji oraz na całym świecie prowadziły do przemiany życia. Były narzędziem Bożej łaski. Inspirowały rozwój wolontariatu i doraźne akcje pomocy niesionej potrzebującym – mówił bp Nitkiewicz. – Przekraczając je, uświadamialiśmy sobie, że należy wykorzystać każdą chwilę do czynienia dobra przez ciągłe przebaczanie, dzielenie się tym, co posiadamy, niesienie pociechy. Dzisiaj te drzwi symbolicznie zamykamy, lecz tak naprawdę one pozostaną otwarte: zawsze będą otwarte dla każdego człowieka, gdyż miłosierdzie jest imieniem Boga – wskazywał hierarcha. – Współczesny świat charakteryzuje niesłychana zmienność, prowizoryczność. Widzimy to na przykładzie relacji międzyludzkich, dynamicznych przemian w ekonomii, polityce, kulturze, technice. Te procesy nas dotykają, niekiedy determinują naszą wolę do tego stopnia, że człowiek nie identyfikuje się z samym sobą. Chrystus wzywa nas dzisiaj do wytrwałości, do cierpliwości w dawaniu chrześcijańskiego świadectwa życia przez miłosierdzie i mówi: Ufajcie, „miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat” – zachęcał sandomierski ordynariusz.

Miłosierdzie w czynie

– Podczas Roku Miłosierdzia do naszej świątyni pielgrzymowali wierni z okolicznych parafii, uczniowie wielu szkół, stowarzyszeń i grup katolickich. Były to pielgrzymki piesze i autokarowe, a rowerami w letnim czasie przybywali głównie młodzi pątnicy. Nasze parafialne grupy modlitewne każdego dnia o godz. 15 animowały wspólną modlitwę Koronki do Bożego Miłosierdzia. Bardzo wiele osób skorzystało z sakramentu spowiedzi i często były to spowiedzi generalne. Duchowym owocem tego Roku Miłosierdzia jest powstanie parafialnej grupy modlitewnej św. o. Pio, która będzie kontynuowała animację wspólnej modlitwy do Bożego Miłosierdzia. Naszym zaś darem materialnym jest wykonanie podjazdu dla niepełnosprawnych do naszej świątyni – mówił proboszcz parafii, ks. Wiesław Gucwa.

W duchu wdzięczności

W kościele pw. Ducha Świętego w Sandomierzu wspólnie dziękowano Bogu za czas łaski i dzieła podjęte w naszej diecezji podczas Nadzwyczajnego Jubileusz Miłosierdzia. Spotkanie rozpoczął koncert chóru „Papieskie perełki” ze Szkoły Podstawowej w Gościeradowie, który zaprezentował program poświęcony Bożemu Miłosierdziu. Rozpoczynając wspólną modlitwę bp Krzysztof Nitkiewicz dokonał symbolicznego zamknięcia Bramy Miłosierdzia. Podczas homilii zauważył, że chociaż jubileuszowy Rok Święty Miłosierdzia przeszedł już do historii, to prawda o Bożym Miłosierdziu powinna w dalszym ciągu nieść radość, otuchę i siłę, a także inspirować relacje społeczne. Ta prawda jest czymś niezwykłym, a zarazem naturalnym, gdyż Bóg był, jest i zawsze będzie miłosierny. Z kolei każdy człowiek potrzebuje stale Bożego Miłosierdzia, a nie tylko od czasu do czasu. Potrzebuje także miłosierdzia ze strony innych ludzi, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i wspólnotowym. W związku z obchodzonym świętem Matki Boskiej Ostrobramskiej, kaznodzieja zachęcił słuchaczy do podążania śladami Maryi – Matki Miłosierdzia. Nawiązując do promieni okalających jej głowę na wileńskim wizerunku, powiedział, że Maryja promieniowała Bożym Miłosierdziem, które przyjęła do swojego serca. Diecezjalne dziękczynienie zakończyło odśpiewanie hymnu „Magnificat”.