Kościół został konsekrowany przez pierwszego biskupa diecezji Mbaiki Rino Perrin, przy asystencji biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża, misjonarzy tarnowskich i innych misjonarzy polskich, a także misjonarek i misjonarzy innych narodowości. Uroczystość zapamiętają na długo wszyscy uczestnicy i to nie tylko dlatego, że trwała dokładnie 4 godziny!

Starannie zaplanowany i wykończony

Jeśli szpital w tej miejscowości zasłużył na miano „perły”, to konsekrowany kościół jest również budynkiem na taką nazwę zasługującym. Nie wiem, czy gdziekolwiek w Afryce, w miejscu tak trudno dostępnym jak Bagandou, powstał tak starannie zaplanowany i wykończony budynek sakralny.

Wymiary świątyni to 26,5 m na 14,5 m. Jej wysokość to 10 m, przedłużona o trzymetrowy krzyż, wykonany z nierdzewnego kajneru, świecący w nocy dzięki podpiętym diodom. Cały kościół, oprócz zużytych do budowy cegieł, cementu i więźby dachowej, praktycznie został przywieziony z Polski. To m.in.; tabernakulum i ołtarzyk pod nim, ołtarz i ambonka, witraże oraz potrzebne do sprawowania liturgii detale, ale też np. blacha do pokrycia dachu. To wszystko naznaczone jest marką Polski, z której pochodzą tarnowscy misjonarze, obchodzący w tym roku 20-lecie swego przybycia w ten zakątek Republiki Środkowoafrykańskiej (RCA).

Konsekracji dokonał (w języku sango) bp Rino, który w homilii mówił m.in. o zadaniu chrześcijan jako Kościoła. I nauczał: – Kościół to nie budynek, ale wspólnota ludzi, którzy winni jak Chrystus dostrzegać innych i sami nabierać mocy do tego na modlitwie. Z kolei bp Andrzej Jeż porównał Kościół do serca, które bije i o które wszyscy powinni się troszczyć, by było zdrowe. – Jeśli serce ogarnia arytmia, trzeba go leczyć – wyjaśniał Biskup tarnowski. Podkreślił też obecność i posługę tarnowskich misjonarzy – w tym roku mija 20 lat ich działalności w krainie Lobaye.

Wielu uczestników zwróciło uwagę na procesję tworzoną przez Pigmejów Aka. Śpiewy były animowane przez 50-osobowy zespół, umieszczony na chórze – niemal jedynym w kościołach tego kraju. Nie brakło ministrantów, formowanych przez ks. Mieczysława. Swoją cichą rolę miał ks. Szymon Pietryka. Początkujący w języku sango misjonarz coraz bardziej wchodzi w życie miejscowych ludzi. Tutejszy biskup chwalił go za postępy. Na uroczystość przybyło dużo osób z wiosek, gdzie znajdują się należące do parafii kaplice. Jest 13 (6 z nich wybudował ks. Mieczysław Pająk).

Z ofiar diecezji tarnowskiej

Warto podkreślić rolę twórcy kościoła, który w jego budowę włożył wszystkie swoje siły i zdolności. Całość budowy i wyposażenia kościoła opiewa na wartość około 430 tys. zł. W tej sumie około 60 proc. środków pochodzi od wiernych parafii diecezji tarnowskiej. Ks. Mieczysław należy do tych misjonarzy, którzy rezygnują z należnego wypoczynku, zamieniając swój urlop na kontynuowanie dzieł prowadzonych w misyjnym kraju. Ale na tym wkład wiernych diecezji tarnowskiej się nie kończy. Około 25 proc. kosztów pokryło Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary (PDRW). Jest to więc fundusz papieski, w którym solidarnie uczestniczą wszystkie Kościoły na świecie, a więc Kościół tarnowski również. Uczestniczymy w nim przez składanie ofiar na tacę w Światowy Dzień Misyjny.

Ks. Mieczysław dziękował wielu osobom. Nie wymieniał jednak po imieniu tych z Polski, którzy byli nieobecni na uroczystości. Wiem jednak, że do szczególnie zasłużonych należy wykonawca planów kościoła inż. arch. Jan Piwowar z Mordarki (plany wykonał gratisowo). Podobnie zasłużoną w wysyłce i zakupie materiałów i sprzętu na budowę kościoła jest firma „Stolarczyk” z Tarnowa, a w szczególności jej senior pan Roman, który całą duszą towarzyszył wszelkim pracom, zdalnie doradzając i sponsorując zakup różnych materiałów.

Warto przypomnieć, że pierwszym proboszczem w Bagandou był ks. Marek Muszyński. Od lata 2003 r. tę funkcję pełni ks. Mieczysław Pająk, a jego wikariuszem od niedawna jest ks. Szymon Pietryka.