Wolność Józefa

Miesiąc maj rozpoczynamy wspomnieniem św. Józefa Rzemieślnika. Oblubieniec Matki Bożej jest nam w tym roku bliższy ze względu na Nadzwyczajny Rok św. Józefa Kaliskiego. I choć przywileje tego roku obejmują sanktuarium w Kaliszu, duchowość i osoba św. Józefa warta jest przypominania w każdym miejscu i czasie. Św. Józef uczy nas odnoszenia całego życia do Pana Boga. Jako ludzie wolni, tak jak św. Józef, stajemy przed decyzją zawierzania Panu Bogu albo odrzucenia Pana Boga. Św. Józef wszystko poświęcił w imię zawierzenia. Najbardziej widocznym tego przykładem było poświęcenie swoich małżeńskich planów odnośnie do Maryi. W naszym życiu zdarza się komplikowanie życia przez to, że nie pytamy Pana Boga o zdanie na temat relacji, w które wchodzimy. Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest obawa przed ograniczeniami. Tymczasem wybór Boga nie ogranicza naszej wolności, tak jak nie ogranicza jej miłość. Choć warto pamiętać o słowach św. Jana Pawła II wypowiedzianych w Częstochowie w 1979 r. – do istoty miłości należy przynależeć, czyli nie być wolnym.

Wolność Maryi

Właśnie przynależność do Jezusa Chrystusa pozwala nam pozytywnie patrzeć na oddanie się w macierzyńską niewolę Maryi. Dziewica z Nazaretu zostawiła nam wielką lekcję dobrze przeżytej wolności. Ze względu na bycie Matką Zbawiciela cieszyła się wolnością od skutków grzechu pierworodnego. Jej relacja do Boga jest zatem przykładem więzi, która nie jest zniszczona przez podejrzliwość i nieufność wobec Stwórcy. Maryja, w pełni wolna, mówiła Bogu zawsze „tak”. To także dlatego Kościół od wieków widzi w Niej pogromczynię demonów, które podpowiadają, aby Panu Bogu mówić: „nie”. Tej pokusie ulegają zarówno ludzie młodzi, jak i starsi. W bieżącym roku, przed październikowym synodem biskupów pod hasłem „Młodzież, wiara i rozeznanie powołania”, pamiętajmy w modlitwach szczególnie o naszych najmłodszych rodakach, aby niezależnie od życiowej drogi zawsze opowiadali się po stronie Pana Boga.

Wolność Polski

Trzeciego maja, obok uroczystości Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, będziemy przeżywać 227. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Jej twórcy próbowali ratować chylące się ku upadkowi państwo. Reakcja zaborców i przeciwników reform była szybka. Po trzecim rozbiorze nasi rodacy długo dodawali do pieśni „Boże, coś Polskę” słowa: „Naszą Ojczyznę racz nam wrócić, Panie”. Konstytucja 3 Maja pokazała, że jako naród potrafimy wypracowywać kompromisy. To co nas łączy ponad podziałami, podpowiada także obecnie obowiązująca Konstytucja z 1997 r. W jej preambule pojawia się znana od starożytności triada wartości: prawda, dobro i piękno. Wiele na nich można zbudować w życiu osobistym i narodowym, o ile prawdy nie sprowadzimy tylko do własnej opinii, dobra do własnej zachcianki, a piękna do własnego gustu. Nie wiemy, jakby się potoczył plan zbawienia, gdyby Maryja w ten sposób widziała dobro, prawdę i piękno i tylko w taki „własny” sposób wykorzystała dar wolności.