W Bydgoszczy albo w Bydgoszczu – nie wiemy, która nazwa szlachetnego grodu jest teraz na topie (w czasach słusznie minionych, tych późniejszych słusznie minionych dla jasności, wysokie szczeble próbowały wpajać ludowi tę drugą wersję) – dziarski działacz KOD przyłożył tubą megafonową jednemu radnemu z wrażego PiS-u i go nieco poturbował. Stała obok kamera TVN, która w takich sytuacjach jest zawsze, ale akurat wtedy była wyłączona. Cóż za mądre maszyny mają w tej stacji? Wiedzą nawet, które obrazy są słuszne, a które niesłuszne, i w obywatelskim duchu reagują. Brawo! Mamy już rewolucję przemysłową 4.0! Przynajmniej w TVN.
Hokus-pokus
W Gliwicach doszło z kolei do cudu. Nie chodzi o cud nad urną, ale o cud nad listą kandydatów Koalicji Obywatelskiej, czyli .Nowoczesnej i PO albo na odwrót. Otóż najpierw listę ułożyli lokalni działacze i poszli spokojnie spać. Jak się obudzili, to dostrzegli, że na listach ich nie ma. Gdyby ktoś myślał, że to hokus-pokus, to się myli. To Borys Budka namieszał.
Platforma zaprasza do koalicji wszystkich. Nie słyszeliśmy tylko, żeby zapraszała PiS, ale wszystko przed nami.
Ostatni kęs
Teraz news z zakresu konsumpcji. Politycznej, rzecz jasna. Sytuacja z zaproszeniem Petru może wskazywać, że w przypadku konsumpcji .Nowoczesnej przez PO Platformie został ostatni kęs. Smacznego.
Skrzypek na dachu
Ryszard Petru, gdy gościł w jednej z rozgłośni, rozmarzył się. – Gdybym był premierem... – powiedział. A nam się przypomniał skrzypek siedzący na dachu i śpiewający: „Gdybym był bogaczem. Dejdel didel dejdel. Digu digu didel, dejdel dum”.
Agata urodziła się w Palermo (Panormus) na Sycylii w bogatej, wysoko postawionej rodzinie. Wyróżniała się nadzwyczajną urodą.
Kwintinianus - starosta Sycylii zabiegał o jej rękę, mając na względzie nie tylko jej urodę, ale też majątek. Kiedy Agata dowiedziała się o tym, uciekła i ukrywała się. Kwintinianus wyznaczył nagrodę za jej odnalezienie, wskutek czego zdradzono miejsce jej ukrycia. Ponieważ Agata postanowiła swoje życie poświęcić Bogu, odrzuciła oświadczyny Kwintinianusa. Ten domyślił się, że ma to związek z wiarą Agaty i postanowił nakłonić ją do porzucenia chrześcijaństwa. W tym celu oddano Agatę pod opiekę Afrodyzji - kobiety rozpustnej, która próbowała Agatę nakłonić do uciech cielesnych i porzucenia wiary. Afrodyzja nie zdziałała niczego i po trzydziestu dniach Agatę odesłano z powrotem Kwintinianusowi, który widząc, że nic nie wskóra, postawił Agatę przed sobą jako przed sędzią i kazał jej wyrzec się wiary. W tamtym czasie obowiązywał wymierzony w chrześcijan dekret cesarza Decjusza (249-251). Kiedy Agata nie wyrzekła się wiary, poddano ją torturom: szarpano jej ciało hakami i przypalano rany. Agata mimo to nie ugięła się, w związku z czym Kwintinianus kazał liktorowi (katu) obciąć jej piersi. Okaleczoną Agatę odprowadzono do więzienia i spodziewano się jej rychłej śmierci.
W wielu kościołach katolickich w Beskidach święci się dziś sól, chleb i wodę na pamiątkę wspomnienia św. Agaty. W tradycji ludowej przetrwał tu kult dziewicy i męczennicy z Katanii na Sycylii jako patronki od ognia.
Szczególnie starsi mieszkańcy przypominają, że kawałek soli i chleba, wrzucone do ognia chronią domostwa przed pożarem i kataklizmami. Etnografka z Istebnej, Małgorzata Kiereś zauważa, że przekonanie to odzwierciedla jedno z ludowych przysłów: „Chleb i sól św. Agaty od ognia ustrzeże chaty”.
Leon XIV jest dopiero czwartym papieżem, który miał możliwość dotknięcia Biblii Borso d'Este, arcydzieła sztuki iluminatorskiej
Oryginał piętnastowiecznej Biblii Borso d’Este, arcydzieło sztuki iluminatorskiej, został przywieziona do Watykanu i udostępniony do przejrzenia Papieżowi Leonowi XIV. To czwarty papie, który miał to słynne wydanie Biblii w rękach. Wcześniej dotykał jej także Jan Paweł II.
Ojciec Święty miał możliwość obejrzenia dwóch woluminów Biblii d’Este w Pałacu Apostolskim, zanim zostaną one odesłane do Modeny, gdzie są przechowywane. Choć tylko na krótko, Biblia należąca do Borso d’Este, księcia Modeny, Reggio i Ferrary w XV wieku, powróciła w ten sposób po 555 latach do Watykanu. Ten cenny wolumin, uważany za arcydzieło sztuki iluminatorskiej, wykonany w latach 1455–1461, został przywieziony do Bazyliki św. Piotra w 1471 roku, kiedy papież Paweł II nadał Borso d’Este tytuł księcia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
