W liturgiczne wspomnienie św. Jana Pawła II w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym w Szczecinie miała miejsce inauguracja roku formacyjnego 2018/19, która rozpoczęła się uroczystą Eucharystią pod przewodnictwem abp. Andrzeja Dzięgi, metropolity szczecińsko-kamieńskiego
W słowie Bożym Arcybiskup Metropolita wskazał na konieczność oddania się Duchowi Świętemu w posłudze duszpasterskiej. Po Mszy św. rozpoczęła się druga część spotkania w nowo powstałej auli seminaryjnej im. abp. Kazimierza Majdańskiego, która tego dnia została uroczyście poświęcona przez abp. Andrzeja Dzięgę oraz biskupów Henryka Wejmana i Mariana Błażeja Kruszyłowicza.
Przypomnijmy, abp K. Majdański był pasterzem diecezji szczecińsko-kamieńskiej w latach 1979-92. To on erygował seminarium duchowne w Szczecinie 24 marca 1981 r., to za jego czasów w Szczecinie był papież Jan Paweł II (11 czerwca 1987 r.), który wmurował kamień węgielny w nowo powstające seminarium duchowne.
Drugiej części przewodniczył ks. dr Krzysztof Łuszczek, rektor Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie, który w słowie wstępnym nawiązał do wydarzeń historycznych związanych z dziejami seminarium. Następnie Ksiądz Arcybiskup pobłogosławił pięciu alumnów roku I (czterech z nich pochodzi z naszej archidiecezji, a jeden z diecezji kaliskiej), po czym odczytano dekret ustanawiający Radę Naukową Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie, której członkom wręczono dokumenty, w jej skład weszli m.in. byli rektorzy Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego: ks. prał. dr Kazimierz Mańkowski, ks. prał. dr Zygmunt Wichrowski i ks. kan. dr Piotr Gałas. Również wykładowcy seminaryjni otrzymali dekrety od Księdza Arcybiskupa.
Za wybitne zasługi na polu katechetyczno-duszpasterskim zostali odznaczeni Wielkim Krzyżem św. Ottona z Bambergu: ks. inf. prof. dr hab. Andrzej Offmański, ks. kan. prof. dr hab. Jan Zimny i ks. prał. dr Aleksander Ziejewski. Uroczystości zwieńczył wykład inauguracyjny zatytułowany: „Święta Rodzina w nauczaniu abp. Kazimierza Majdańskiego”, który wygłosił ks. dr Wiesław Jankowski. Ksiądz Doktor ukazał głęboką cześć abp. K. Majdańskiego do Świętej Rodziny, pod wezwaniem której jest seminarium szczecińskie, a także podkreślił jego wielki wkład na rzecz rodziny w Kościele szczecińskim, polskim i powszechnym. Wspomniał także o bolesnym okresie pobytu kleryka Kazimierza w Dachau oraz o jego spotkaniu z ks. Karolem Wojtyłą, dzisiejszym św. Janem Paweł II, w Paryżu.
Pożegnanie Relikwii Krzyża Świętego i Krzyża św. Ottona w parafii pw. Chrystusa Króla Wszechświata w Stargardzie
Listopadowa zaduma nad przemijalnością ludzkiego życia zaprasza nas do medytacji najważniejszych prawd dotyczących naszej egzystencji. Prowadzą one do uświadomienia sobie, że kwestia życia wiecznego ma swój fundament w wielkopiątkowej ofierze Chrystusa na krzyżu. Rozważamy ją na trasie peregrynacji Relikwii Krzyża Świętego i Krzyża św. Ottona. Kolejną wspólnotą, która trwała przy tajemnicy paschalnej, była parafia pw. Chrystusa Króla Wszechświata w Stargardzie
Przypomnijmy sobie, że w latach osiemdziesiątych XX wieku w północnozachodniej części Stargardu powstało nowe osiedle mieszkaniowe nazwane imieniem Fryderyka Chopina. Wiernych z tego osiedla od kościoła pw. św. Jana Chrzciciela dzieliła spora odległość. Rozpoczęły się poszukiwania terenu pod budowę nowego kościoła. Początkowo wierni uczestniczyli w Mszach św. odprawianych przy drewnianej kapliczce przy ul. Szymanowskiego. Władze miasta odniosły się życzliwie do potrzeb wiernych i wyznaczyły nowy plac pod budowę kościoła, przyznając go na własność za symboliczną cenę. Plac ten – działka budowlana o powierzchni ok. 0,5 ha – leżał na obrzeżu osiedla Chopina, u zbiegu ulic Wieniawskiego, Nowakowskiego i Niewiadomskiego. 25 kwietnia 1994 r. rozpoczęto budowę świątyni według projektu parafianina, inż. architekta Sławomira Nowickiego. Prace budowlane codziennie nadzorował ks. Jarosław Bilicki. Erygowanie parafii nastąpiło 25 czerwca 1996 r., a pierwszym proboszczem został ks. Józef Dudziak SChr. Kościół poświęcił 22 listopada 1998 r. bp Marian Błażej Kruszyłowicz. W parafii posługują kapłani z Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, a obecnym proboszczem jest ks. Krzysztof Antoń SChr, pochodzący z terenu sąsiedniej parafii księży chrystusowców. W codziennej posłudze wspomagają go: ks. Matei Catargiu, ks. Karol Baj i ks. dr Stanisław Ormanty.
Pwt 30 należy do finału mów Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem Izraela do ziemi danej ojcom. Księga ma kształt testamentu i zarazem publicznej umowy ludu z Bogiem, sformułowanej w języku przepisów, błogosławieństw i przekleństw. Powtarza się słowo „dziś” (hajjôm). Ono stawia słuchacza w chwili decyzji, bez odsuwania jej na później. Po ostrych przestrogach o odejściu od Pana pada kolejne zdanie niezwykle mocne. „Kładę dziś przed tobą” dwie drogi. Słownictwo jest parzyste: życie i dobro (hebr. ḥajjîm / ṭôb), śmierć i zło (māwet / rā‘), błogosławieństwo i przekleństwo (bĕrākāh / qĕlālāh). Mojżesz mówi jak świadek w traktacie. Wzywa niebo i ziemię jako świadków. Tak brzmiały formuły dawnych układów, w których kosmos „słyszał” zobowiązania. Wybór życia otrzymuje treść bardzo trzeźwą. Oznacza miłość do Pana rozumianą jako wierność, chodzenie Jego drogami, słuchanie Jego głosu i przylgnięcie do Niego (dābaq). Odwrócenie się rodzi kult obcych bogów i kończy się utratą ziemi oraz rozpadem wspólnoty. Brzmi też zdanie, które streszcza całą duchowość Deuteronomium: „On jest twoim życiem i długim trwaniem”. Wersety łączą moralność z historią rodu. Wierność nie zostaje zamknięta w prywatnym świecie. Ona niesie skutki dla potomstwa i dla przyszłości kraju. Ireneusz z Lyonu, broniąc trwałości Dekalogu, przywołuje te słowa Mojżesza i podkreśla, że przyjście Chrystusa daje „rozszerzenie i wzrost”, bez unieważnienia przykazań (AH IV,16).
Fundacja im. Heleny Kmieć ogłasza ogólnopolski konkurs „Lekcja z Heleną”, skierowany do nauczycieli religii i katechetów, którzy pragną w twórczy sposób przybliżyć uczniom postać Sługi Bożej Heleny Kmieć. Poprzez konkurs organizatorzy zachęcają do przygotowania autorskich scenariuszy katechez inspirowanych jej życiem, wiarą i misyjnym zaangażowaniem, tak aby lekcja religii stała się przestrzenią spotkania z Ewangelią przeżywaną w duchu Heleny – z radością, odwagą i wrażliwością na drugiego człowieka.
Celem inicjatywy jest nie tylko popularyzacja historii Heleny, ale przede wszystkim pomoc młodym w odkrywaniu, że świętość jest możliwa w zwyczajnej codzienności: w szkole, w domu, w relacjach z rówieśnikami. Organizatorzy podkreślają, że dobrze przygotowana „lekcja z Heleną” może stać się impulsem do rozmowy o powołaniu, odpowiedzialności za innych oraz o misjach – tych dalekich i tych „na własnym podwórku”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
