Diecezjalne Dni Młodzieży odbywają się w Hartowcu od 2013 r. Gromadzą co roku blisko 400 młodych ludzi z księżmi, siostrami zakonnymi i opiekunami. Wiele osób przyjeżdża po raz kolejny. Co przyciąga młodzież do tego, by spędzić tam kilka dni swoich wakacji? Z Marianną Muchą, wolontariuszką DDM, i ks. Dawidem Wasilewskim, Diecezjalnym Duszpasterzem Młodzieży, rozmawia Ewa Jankowska
Ewa Jankowska: – Co roku podczas DDM odkrywany jest kolejny sakrament. Jaki zostanie przybliżony w tym roku?
Ks. Dawid Wasilewski: – Kluczem będzie sakrament namaszczenia chorych, ostatnie namaszczenie, wiatyk. Będzie też mowa o sakramentach uzdrowienia, czyli o chrzcie świętym, pokucie i pojednaniu.
Marianna Mucha: – To bardzo ciekawy pomysł, ponieważ jest to sakrament, który troszkę stoi na uboczu. Namaszczenie chorych w myślach wielu młodych ludzi jest zarezerwowane dla osób starszych. Dlatego warto ten temat z młodymi w tym roku rozważyć.
– Tegoroczne hasło zaczerpnięte z Ewangelii wg św. Mateusza to „Przyjdźcie do mnie wszyscy”, co może ono oznaczać dla młodego człowieka?
M.M.: – Całe zdanie brzmi „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a ja was pokrzepię” (Mt 11,28), te słowa Jezusa mówią właśnie o uzdrowieniu.
KS. D.W.: – Szerszy kontekst tego zdania pokazuje, że Jezus kierował te słowa do osób, które były obciążone swoją religijnością, traktowały wiarę jako prawo i obowiązek. Chrystus mówi do nich, by nie traktować wiary jako konieczności, ale żeby patrzeć na nią głębiej.
– Program DDM wygląda bardzo zachęcająco, jakie spotkania przygotowaliście w tym roku?
Reklama
M.M.: – Przyjedzie Basia Turek, niepełnosprawna fizycznie kobieta, którą Jezus uzdrowił wewnętrznie. Mówić będzie o Jego miłości, której doświadcza mimo swoich ograniczeń i czerpie z niej „pełnymi garściami”. Z koncertami wystąpią: Maleo Reggae Rockers, Arkadio oraz zespół Synowie z naszego toruńskiego seminarium.
KS. D.W.: – Odwiedzą nas również przedstawiciele Puckiego Hospicjum pw. św. Ojca Pio, którego założycielem był śp. ks. Jan Kaczkowski, którzy nazywają siebie „ekspertami od umierania”. Zajmują się wsparciem psychicznym osób, które są w hospicjum oraz prowadzą rozmowy z ich rodzinami, pomagają „oswoić” się ze śmiercią. Świadomość i zaakceptowanie śmierci to również wyraz uzdrowienia. Każdy z nas ociera się o ten temat i czasami nie wiemy, jak się zachować.
– Dodatkowo młodzi spędzają czas na modlitwie, jedzą razem posiłki…
KS. D.W.: – Tak, podczas DDM goszczą ich rodziny, poznają swoich rówieśników, mogą się integrować, tańczyć. Uczestniczą w Eucharystii, którą sprawuje bp Wiesław Śmigiel. To jest też dla nich ważne, że przełamuje się pewne bariery. Ksiądz Biskup siada z nimi przy stole i po prostu rozmawia.
M.M.: – Mają możliwość bycia ze swoimi kapłanami, katechetami, siostrami zakonnymi, klerykami. Mogą zobaczyć, że w Kościele jest zaangażowanych wiele osób, które są w porządku, można z nimi porozmawiać, dzielą nasze wartości.
KS. D.W.: – To jest taka obecność z życia wzięta, poza parafią. Skracamy dystans, razem skaczemy, płaczemy, modlimy się, to też mocno oddziałuje.
Reklama
– Czy DDM są diecezjalną alternatywą dla lednickich spotkań?
M.M.: – W Hartowcu spędzamy ze sobą kilka dni, to daje możliwość wejścia głębiej w niektóre tematy, coś może się w sercu wydarzyć i rozwijać w tym czasie.
KS. D.W.: – Myślę, że wykształciła nam się taka diecezjalna propozycja dla młodzieży i kapłanów. To zwieńczenie i podsumowanie roku formacyjnego. Wpisuje się w formę bycia razem i wspólnego przeżywania tego, co się w ciągu roku wykształciło. To jest też spotkanie między wspólnotami, otwiera oczy na to, że obok nas są młodzi ludzie, dla których Bóg jest równie ważny. To pomaga młodym w przeżywaniu wiary po powrocie do domów i swoich środowisk. Dla wielu jest to „zapalnik” i chcą dalej głosić o Chrystusie. Takie spotkanie poszerza spojrzenie, pomaga uczyć się siebie.
– W jaki sposób można zapisać się na DDM?
M.M.: – Wystarczy wejść na stronę www.tiny.pl/twxk6 i wypełnić formularz. Minimalny wiek uczestnika to 14 lat, koszt całego spotkania to 70 zł. Zapisy trwają do 15 lipca, a wszelkie pytania można kierować na adres kotwicatorun@gmail.com lub www.facebook.com/kotwicatorun .
Diecezjalne Dni Młodzieży już za nami, ale ich myśl przewodnia nie powinna przeminąć. - Młodzi, czujcie się przygarnięci – mówi ks. Damian Drop, zapraszając do Domu Młodych w Rokitnie.
W sanktuarium rokitniańskim w dniach 9-10 czerwca odbyły się Diecezjalne Dni Młodzieży pod hasłem „Przygarnięci”. – Tym hasłem chcieliśmy pokazać, że Pan Bóg nas przygarnia. Każdego dnia jest przy nas i otula nas swoją dobrocią, swoim ciepłem, swoją miłością. Jesteśmy Jego dziećmi, a to znaczy, że nie stoimy gdzieś z boku, ale On nas właśnie przygarnia, gromadzi nas w Kościele. Ale nie tylko, bo również my nawzajem możemy siebie przygarniać w tym Kościele. Możemy być dla siebie dobrzy i cały czas siebie wspomagać, bo to bardzo ważne we wspólnocie – wyjaśnia Tamara Murzyńska.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
Panel dyskusyjny prowadzony przez prof. Gianluigiego Ballaraniego z Uniwersytetu w Pawii.
Rozwój sztucznej inteligencji nie może prowadzić do pogłębiania nierówności społecznych ani do koncentracji technologicznej władzy w rękach nielicznych. Potrzebne są wspólne zasady, które pozwolą wykorzystać potencjał AI z korzyścią dla całej ludzkości - podkreślił prof. Gianluigi Ballarani z Uniwersytetu w Pawii. Uczestnik międzynarodowej konferencji „Global Nobel Laureates Assembly on Artificial Intelligence and Nuclear War” w rozmowie z mediami watykańskimi odniósł się do przesłania encykliki „Magnifica humanitas”.
Aż trzydziestu laureatów Nagrody Nobla, byli szefowie państw oraz około 200 wybitnych osobistości ze świata nauki, polityki i badań nad sztuczną inteligencją spotkali się 14 i 15 lipca w Borgo Laudato si’ w Castel Gandolfo, aby dyskutować na temat AI i wojny nuklearnej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
