Po pandemicznej przerwie wróciły pielgrzymki Niedzieli Rzeszowskiej. Pierwszą z zaplanowanych na ten rok była pielgrzymka „Dookoła Włoch”, która trwała od 15 do 22 kwietnia.
W sobotni wczesny poranek 15 kwietnia br. prawie 130-osobowa grupa czytelników Niedzieli wyruszyła na pątniczy szlak do Włoch. W programie pielgrzymki znalazły się miejsca szczególnie ważne dla naszej duchowości i jednocześnie urzekające swym pięknem. Pierwszym punktem była uroczysta Msza św. w polskim kościele na Kahlenbergu w Wiedniu, gdzie pielgrzymi wspominali zwycięstwo Jana III Sobieskiego i postać bł. Marka z Aviano.
Pielgrzymowanie po Włoszech rozpoczęliśmy od Wenecji i oddania czci relikwiom św. Marka, przy których była sprawowana Msza św. W następnym dniu nawiedziliśmy sanktuarium Bożego Domku w Loreto oraz oddaliśmy cześć polskim żołnierzom spoczywającym na cmentarzu wojskowym w tym mieście. Po południu dotarliśmy do San Giovani Rotondo i sanktuarium św. Ojca Pio. Kolejny dzień pielgrzymki rozpoczęliśmy od Mszy św. w sanktuarium św. Michała Archanioła na Gargano, a po południu oddaliśmy cześć relikwiom św. Benedykta i św. Scholastyki na Monte Cassino. Była także okazja do refleksji nad grobami polskich żołnierzy na Monte Cassino, gdzie po wspólnej modlitwie za poległych i za Ojczyznę odśpiewaliśmy pieśń Czerwone maki.
Kolejne dwa dni pielgrzymowania to już Rzym. W pierwszym dniu nawiedziliśmy trzy bazyliki większe: św. Pawła za Murami, św. Jana na Lateranie oraz Bazylikę Matki Bożej Większej. Mimo długiego oczekiwania w kolejce niezapomnianym duchowym przeżyciem, w drugim dniu pielgrzymki, była modlitwa w Bazylice św. Piotra i oddanie czci św. Piotrowi oraz św. Janowi Pawłowi II.
Dopełnieniem wspaniałych przeżyć na pielgrzymim szlaku była wizyta w Asyżu, gdzie nawiedziliśmy bazylikę Matki Bożej Anielskiej (Porcjunkula) oraz stary Asyż z relikwiami św. Klary i św. Franciszka. W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się na Mszę św. w Austrii w parafii w Bad Waltersdorf.
Jak zgodnie podkreślali uczestnicy, pielgrzymka do progów apostolskich jest zawsze wielkim przeżyciem duchowym i okazją do lepszego poznania świętych patronów i ich życia. W intencjach modlitewnych wiele razy przejawiała się prośba o pokój na Ukrainie, błogosławieństwo dla naszej Ojczyzny i rodzin oraz o nawrócenie dla tych, którzy odeszli od Boga. Obsługę logistyczną pielgrzymki zapewniło bardzo profesjonalnie Biuro Podróży El Holiday z Rzeszowa.
Jak w czasach komuny Zachód patrzył na polskich pielgrzymów? Kiedy zaczęło się to zmieniać? Jakie kierunki są zrealizowane przez Diecezjalne Duszpasterstwo Pielgrzymów i Turystów? Jak rozwija się ruch pątniczy?
W 1987 r. zorganizowałem pierwszą pielgrzymkę. Jechaliśmy do Wiecznego Miasta. Wszystko odbywało się po kosztach. Spaliśmy w wieloosobowych pokojach i wieźliśmy ze sobą prowiant. W podróż brało się nie tylko suszoną kiełbasę, ale i 200 bochenków chleba. To pieczywo pod koniec wyjazdu zmieniało kolor, ale nikt na jego smak nie narzekał – mówi ks. Jerzy Fryczowski, który w diecezji bielsko-żywieckiej piastował funkcję diecezjalnego duszpasterza pielgrzymów i turystów. Jak wspomina kapłan, rozwój ruchu pielgrzymkowego obejmował wpierw najbliższe państwo Zachodniej Europy, jakim była Austria, oraz sąsiadujące z nią Włochy. To tu odwiedzało się miejsce odsieczy wiedeńskiej Kahlenberg oraz sanktuarium w Mariazell. Na trasie do Rzymu znajdowały: się Sienna, Padwa, Asyż i San Marino. Nocleg, który kosztował równowartość 20 dolarów, był poza zasięgiem polskich pielgrzymów. Dlatego szukano tańszych alternatyw. Koszty wyjazdu zmniejszano przez korzystanie z natrysków na stacjach benzynowych i przygotowywanie posiłków na własną rękę.
Dziękujemy za cierpliwe oczekiwanie na nasze głosy, za słowa wsparcia i modlitwę. Wszystkie sprawy powierzamy Panu Bogu, ufając, że z każdej sytuacji potrafi On wyprowadzić dobro - czytamy na stronie internetowej Fundacji Teobańkologia.
Wyrażam skruchę, szczery żal i biorę pełną odpowiedzialność za błędne rozwiązania
duszpasterskie, praktyki modlitewne i porady, które 7-8 lat temu prowadziłem wobec Pani
Anny (imię zmienione, użyte w artykule). Chcę podkreślić swoje szczere intencje niesienia
pomocy oraz to, że modlitwa opisana w artykule odbywała się przez telefon w styczniu 2019
roku i nie zawierała żadnych zachęt do popełnienia jakiegokolwiek grzechu. Od tego czasu
moja wiedza, doświadczenie oraz procedury bezpieczeństwa w kontaktach duszpasterskich
uległy całkowitej zmianie.
To nie powołań brakuje, ale troski o nie i odwagi w odpowiedzi na powołanie – to jeden z wniosków Krajowej Kongregacji Duszpasterstwa Powołań, która odbyła się w dniach od 13 do 15 lutego br. w Piekarach Śląskich. Wzięli w niej udział duszpasterze i referenci powołaniowi z diecezji oraz ze zgromadzeń żeńskich i męskich.
Główny temat spotkania dotyczył problematyki rodzinnej w świetle powołań do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Wskazano na rodzinę jako podstawowe środowisko rozwoju powołań i miejsce duszpasterskiej pracy w tym zakresie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
