Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Powitanie wakacji

Rozpoczęcie wakacji to najlepszy moment na świętowanie i zasłużony odpoczynek.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Duszpasterze sanktuarium ZNMP w Tomaszowie Lubelskim zorganizowali dla całych rodzin festyn pod nazwą „Powitanie wakacji”.

– W sobotę 22 czerwca w parafii Zwiastowania NMP w Tomaszowie Lubelskim odbył się festyn rodzinny „Powitanie wakacji”. Parafia zaprosiła do pomocy w organizacji wydarzenia wiele lokalnych instytucji i organizacji, m.in. Tomaszowski Dom Kultury i Urząd Miasta Tomaszów Lubelski – relacjonował proboszcz parafii ks. Jarosław Przytuła.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Choć zapowiadane wichury i grad ominęły sanktuarium, jednak deszcz opóźnił nieco wydarzenie. Mimo wszystko festyn odbył się, a biorący w nim udział uczestnicy przyznają, że to był bardzo dobrze spędzony czas.

– Muszę przyznać, że bardzo spodobał mi się festyn. Bardzo dużo się działo i na całym placu przy kościele i plebani można było skorzystać z najróżniejszych atrakcji. Była nawet strzelnica. We wszystko zaangażowany był ks. Przytuła. Można było go spotkać, porozmawiać z nim. To jest bardzo dobrze widziane – podkreślił jeden z uczestników.

Spośród wielu atrakcji przygotowanych przez organizatorów największą popularnością wśród najmłodszych cieszyła się dmuchana zjeżdżalnia i animacje dla dzieci. Jak zawsze uwagę dzieci przyciągnął samochód strażacki i sprzęt gaśniczy.

Reklama

– Atrakcją, która przyciągała zarówno dzieci i dorosłych była wirtualna strzelnica, ulokowana w Domu Pielgrzyma. Każdy mógł wypróbować swoich sił w konkurencjach strzeleckich, stanąć do rywalizacji konkursowej i wygrać nagrodę. Festyn to nie tylko rozrywka, ale spotkanie z kulturą i historią. Pokazy przygotowane przez Tomaszowski Szwadron 1-go Pułku Kawalerii KOP oraz Grupę Rekonstrukcji Historycznej Ludności Cywilnej były doskonałą okazją, aby poznać umundurowanie i uzbrojenie z czasów II Rzeczypospolitej, ale także by zobaczyć jak w dawnych czasach wyglądało pranie, wyrabianie masła czy mielenie ziarna – zaznaczył ks. Jarosław Przytuła.

W czasie festynu nie zabrakło okazji do przeżyć duchowych. Historyk sztuki dr Anna Bartko-Malinowska zaprezentowała warsztat pisania ikon, pokazując jednocześnie swoje prace. Wielu wzruszeń dostarczył koncert zespołu „Obdarowani”, który odbył się na scenie przy sanktuarium. Zespół pod kierunkiem Sławomira Karwańskiego, znany tomaszowianom, m.in. z oprawy muzycznej Mszy św. w parafii Zwiastowania NMP, tym razem zaprezentował się w ramach koncertu z okazji 30-lecia koronacji cudownego obrazu MB Szkaplerznej.

Podczas wydarzenia była okazja do rozmowy z pracownikami Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Tomaszowie Lubelskim. Odbył się także turniej piłkarski.

Tego typu wydarzenia angażują wiele osób. Podczas „Powitania wakacji” nieocenioną rolę odegrali wolontariusze z Ruchu Światło-Życie, Akcji Katolickiej, Skautów Europy, Rycerzy Kolumba oraz Rady Parafialnej.

2024-07-02 08:37

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Radziejowice Makowskiego

Kto jeszcze nie był w Radziejowicach, koniecznie musi to nadrobić - zachęca Ryszard Makowski, satyryk, pisarz i publicysta. Jest pięknie, blisko Warszawy, a panujący tam na ogół spokój pozwala wyciszyć się i odpocząć od wielkiego miasta.

Radziejowice, niewielka miejscowość koło Mszczonowa, zawsze urzekała malowniczymi krajobrazami. Doskonale wiedział to Józef Chełmoński, słynny malarz, który przez lata mieszkał w pobliskiej Kuklówce. To krajobrazy, ale także walory obronne spowodowały, że w XV wieku zbudowano tu reprezentacyjną siedzibę właścicieli dóbr Radziejowskich. Wielokrotnie rozbudowywany renesansowy dwór w XVII wieku przybrał formę pałacu barokowego powiązanego z rozległym ogrodem. Gościł wiele znakomitości. Bywali tu Zygmunt III Waza, Władysław IV, Jan III Sobieski.
CZYTAJ DALEJ

Nieistotne są wielkie czyny, „okrągłe” słowa, ale Boża obecność w mojej codzienności

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Łk 4, 24-30.

Poniedziałek, 9 marca. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję