Poniżej zamieszczam świadectwo niezwykłego działania i pomocy
św. Józefa, której doświadczyłem w związku z 33-dniowym aktem
zawierzenia według książki ks. Donalda H. Callowaya „Konsekracja
św. Józefowi. Cuda naszego duchowego ojca”. W 2021 r. podjęliśmy z żoną
decyzję o budowie domu. Zleciliśmy tę budowę firmie, która działała na rynku
od wielu lat i specjalizowała się w domach drewnianych szkieletowych.
Początek współpracy wydawał się obiecujący – płyta fundamentowa była
wykonywana od maja do lipca 2022 r., czyli przed terminem, który wynikał
z umowy. Po wakacjach szef firmy zadeklarował postawienie konstrukcji,
ale otrzymałem e-maila informującego o przedłużeniu terminu prac o pół roku.
W maju 2023 r. konstrukcja została wreszcie postawiona. W międzyczasie
dowiedziałem się, że właściciel ma problemy zdrowotne. W kwietniu 2024 r.,
kiedy sprawy z budową się komplikowały, postanowiłem ustanowić św. Józefa
patronem tej budowy. Obejrzałem nagranie ks. Dominika Chmielewskiego
zachęcające do lektury książki „Konsekracja św. Józefowi”. Postanowiłem
kupić ją przez internet, choć miałem niewiele środków na koncie. Rozpocząłem
33-dniowy akt zawierzenia św. Józefowi 1 maja (w dzień św. Józefa
Rzemieślnika). Na początku maja ekipa z firmy budowlanej intensywnie
pracowała. 27 maja przyszła informacja, że właściciel firmy budowlanej zmarł
na nowotwór. Wdowa poinformowała, że nie jest w stanie kontynuować
działalności ze względu na zadłużenie firmy. Mimo zakończenia współpracy
z firmą nie mogliśmy odzyskać wpłaconych środków, ale św. Józef przyszedł
nam z pomocą. Nawiązałem współpracę z inną ekipą wykończeniową. Prace
ruszyły dynamicznie do przodu, wiele niedociągnięć zostało poprawionych.
Pozostała kwestia braku pieniędzy. Po utracie naszych środków zostało
nam bardzo mało pieniędzy na dalsze prace. Na mojej grupie modlitewnej
na Facebooku o nazwie „Różaniec Rodziców” opisałem całą sytuację
i poprosiłem o modlitwę za moją rodzinę. Wtedy zgłosiła się jedna z osób z tej
grupy – p. Ewa i doradziła, abym założył w internecie zbiórkę, a ona wraz
z innymi uczestnikami ją wesprze. Tego dnia usiadłem przy komputerze
i zrobiłem tak, jak ta pani zasugerowała. Zbiórka po miesiącu doczekała się
wpłat na kwotę 16 tys. zł, co pokazało solidarność wśród katolików.
Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
Ewangeliczne Błogosławieństwa to styl życia, który w pewien sposób odzwierciedla pierwotny plan Boga wobec człowieka - stwierdza komentując fragment Ewangelii Mt 5,1-12a czytany w IV Niedzielę Zwykłą, roku A (1 lutego 2026 r.) łaciński patriarcha Jerozolimy, kard. Pierbattista Pizzaballa OFM.
W minioną niedzielę (Mt 4,12-23) widzieliśmy, że Jezus rozpoczyna swoją publiczną działalność w ziemi zranionej, pogranicza. W tej zranionej krainie Jego słowa są jak światło, a nawet jak wielka światłość, ta sama wielka światłość, którą zapowiadał prorok Izajasz, dając nadzieję tym, którzy żyli w krainie ciemności i śmierci (Iz 8,23-9,1).
W katedrze gorzowskiej 30 stycznia miała miejsce Msza św. z procesją błagalną za zmarłych biskupów i rządców naszego Kościoła lokalnego. Modlitwie przewodniczył bp Adrian Put.
Modlitwa za zmarłych biskupów i rządców naszej diecezji odbyła się w katedrze już po raz czwarty. Przewodniczył jej bp Adrian Put, który na początku Mszy św. zauważył, że jednym z elementów liturgii katedralnej jest coroczna modlitwa za ostatniego zmarłego biskupa. - Przepisy liturgiczne Cæremoniale Episcoporum w ramach liturgii katedralnej nakazuje, aby w rocznicę śmierci ostatniego biskupa sprawować za niego liturgię. Z tej racji, że wielu ostatnich rządców naszej diecezji umierało w styczniu, dlatego spotykamy się na modlitwie za nich właśnie w tym miesiącu. Co roku spoglądamy, na któregoś z nich szczególnie. W tym roku na biskupa Adama Dyczkowskiego i biskupa Antoniego Stankiewicza – zauważył bp Adrian. - Biskup Adam Dyczkowski, nasz biskup ordynariusz, zaczął rządy w naszej diecezji zaraz po przełomie, spokojnie przeprowadzając ją przez kolejne lata. Bp Adam udzielał mi święceń, więc zawsze szczególnie będę o nim pamiętał. Z kolei biskup Antoni prawie pół wieku spędził w Rzymie, niesamowity kapłan, wspaniały profesor, człowiek wielkich horyzontów. Dziś chcemy dobremu Bogu podziękować za nich, za ich posługę, ale także modlić się do Zbawiciela o dar życia wiecznego dla nich.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
