Agnieszka Dziarmaga: Przed nami czas Wielkiego Postu, a więc i rekolekcji wielkopostnych. Jak głosić je współczesnemu człowiekowi?

Ks. Dariusz Gącik: Na pierwszym miejscu jest ważne, aby dotknąć serca człowieka, który przyszedł na rekolekcje, szczególnie w jego cierpieniu, zmaganiach, pytaniach i wątpliwościach. Następnie istotne jest, aby skoncentrować się na osobie Jezusa Chrystusa, przepowiadając Dobrą Nowinę, której przyjęcie z wiarą ma moc zmieniać ludzkie życie. Dopełnieniem tego przepowiadania są katechezy inspirowane treściami zawartymi w Katechizmie Kościoła Katolickiego, które kształtują postawy moralne. Owocem rekolekcji jest zawsze pogłębiona spowiedź oraz decyzja codziennego kroczenia śladami Chrystusa.

Czy trzydniowa nauka jest w stanie nas odmienić, choć trochę uzdrowić moralnie?

Ks. D.G.: Zdarzają się takie sytuacje, w których przepowiadane Słowo Boże bardzo mocno kogoś dotknęło i dla tej osoby był to punkt przełomowy w życiu. W czasie rekolekcji doświadczamy bowiem mocnego działania łaski Bożej. Należy jednak z naciskiem powiedzieć, że podstawowym miejscem dojrzewania w wierze jest parafia. Rekolekcje nie zastępują zwyczajnego duszpasterstwa parafialnego, lecz towarzyszą mu, ożywiają je i zachęcają do odnalezienia w nim swojego miejsca. Należy również dodać, że dzisiaj wiele osób żyje bardzo szybko, doświadcza zmęczenia i stresu, a ich życie religijne zazwyczaj sprowadza się do codziennej modlitwy i niedzielnej Eucharystii. Takie osoby w głębi serca tęsknią za odpoczynkiem i mają potrzebę strawy duchowej, w przeciwieństwie do medialnego szumu, który ich otacza. W czasie rekolekcji mają zatem okazję, aby się wyciszyć, zostawić niekonieczne zajęcia i skoncentrować się na słuchaniu Pana, aby doświadczyć pokoju serca.

Czy Rok Jubileuszowy i jego łaski to temat podejmowany przez Księdza podczas rekolekcji wielkopostnych?

Jestem głęboko przekonany, że Bóg dla każdego z nas w czasie tego Roku Jubileuszowego przygotował jakiś prezent, szczególną łaskę. Ta intuicja towarzyszy mi od rozpoczęcia Roku Świętego. Dotyka mnie to osobiście oraz jest obecne w moim przepowiadaniu, szczególnie podczas rekolekcji. W sposób szczególny – oprócz tematu nadziei – koncentruję się na duchowym znaczeniu znaków towarzyszących jubileuszowi. Otwarcie drzwi świętych – to zaproszenie do otwarcia serca dla Jezusa; pielgrzymka – to odnalezienie celu i sensu życia, które nie prowadzi do śmierci, ale do spotkania z Bogiem; sakrament pokuty i pojednania oraz dar odpustów – to dwie dłonie miłosierdzia, które pomagają nam na drodze nawrócenia w oczyszczeniu z grzechów i jego konsekwencji; Eucharystia – to źródło życia, przeżywane przede wszystkim w małżeństwie i rodzinie.