Parafia Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Dąbrowicy świętowała 75-lecie powstania. Jubileusz stał się okazją do wspólnej modlitwy pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika oraz radosnej integracji i ciekawej edukacji historycznej.

Podlubelska miejscowość ma za sobą ponad siedem wieków historii, ale istnienie samodzielnej parafii to zaledwie jedna dziesiąta tego czasu. Przed 1950 r., kiedy to bp Piotr Kałwa powołał nową wspólnotę, wierni należeli do parafii Nawrócenia św. Pawła w Lublinie. Już wówczas na terenie Dąbrowicy obecni byli księża Jezuici, którzy prowadzili tam gospodarstwo, będące zapleczem dla lubelskiego „Bobolanum”. Niestety, po II wojnie światowej majątek został przejęty przez komunistyczne władze PRL; zakonnikom pozostawiono jedynie niewielką część ziemi. Przez pierwszą dekadę nowo utworzoną parafię prowadzili Jezuici, ale wkrótce przekazali duszpasterstwo diecezji. Nowy kościół, będący chlubą parafii, został zbudowany pod koniec lat 80. XX wieku staraniem ks. Zygmunta Lipskiego.

Jubileusz był okazją do przypomnienia historii miejscowości i parafii, ale nade wszystko do wyrażenia wdzięczności Bogu i ludziom. – Dziękujemy za Boże łaski, tak hojnie wylewane w sakramentach Kościoła; za Msze św. waszych kapłanów-rodaków, za wasz piękny kościół parafialny, konsekrowany dokładnie 22 lata temu. To za wasz dar tego kościoła Bóg ofiarował wam swoją nieustanną obecność – podkreślił abp Stanisław Budzik. W homilii metropolita odniósł się do tajemnicy Trójcy Świętej, której nie sposób zgłębić. – Chociaż nasz ograniczony rozum nie może tego pojąć, to jednak przyjmujemy Trójcę Świętą drogą wiary. Prawdę o sobie zapewne Bóg nam rozświetli w wieczności, jednak już objawił nam tajemnicę swojego istnienia, a Jezus Chrystus, chodząc po ziemi, głosił naukę o Przedwiecznym Ojcu, którego jest Jednorodzonym Synem i o Duchu Świętym, którego posłał Kościołowi – nauczał. Snując refleksję nad niesamowitym mechanizmem wszechświata, pytał, kto podtrzymuje go w istnieniu. – Dumni z osiągnięć techniki zastanawiamy się, czymże one są wobec wszechmocy Bożej, która się przejawia w świecie przyrody. Kiedy okazuje się, że nie ma nic łatwiejszego dla ptaka, jak wzbić się w górę i polecieć, my jesteśmy zmuszeni wymyślać niezdarne i ciężkie maszyny. Skąd ta doskonałość w nierozumnym świecie przyrody? Odpowiedź na takie pytania kieruje naszą myśl i podziw w stronę Boga Ojca, który stworzył i nieustannie stwarza oraz podtrzymuje w istnieniu, a człowieka uczynił z miłości i umieścił w nim swój obraz i swoje podobieństwo: nieśmiertelną duszę, wolną wolę, rozum i miłujące serce – nauczał ksiądz arcybiskup.

Liturgię uświetnił chór i orkiestra kameralna „Iubilaeum” pod dyrekcją Tomasza Orkiszewskiego. Za gorliwą służbę kapłańską metropolita lubelski obdarzył godnością kanonika honorowego Kapituły Archikatedralnej obecnego proboszcza ks. Waldemara Głuśca. Po radosnym Te Deum parafianie i goście wzięli udział w festynie, na który złożyły się liczne koncerty, przygotowane m.in. przez Zespół Pieśni i Tańca „Dąbrowica”, Kapelę Dąbrowicką, scholę „Lumina” i Koło Gospodyń Wiejskich w Dąbrowicy. W wymiarze historyczno-naukowym temat jubileuszu podjęli m.in. prof. Cezary Taracha, Agnieszka Wróblewska, Jakub Ordutowski, jezuita o. Krzysztof Dorosz i ks. Zygmunt Lipski, który barwnie opowiedział o powstaniu świątyni i infrastruktury parafialnej.