Reklama

Głos z Torunia

Śpiewające serca

Nie dla oklasków, nie dla rywalizacji, lecz dla Bożej chwały – młodzi, którzy regularnie angażują się w życie swoich wspólnot, pokazali, jak pięknie można służyć poprzez śpiew.

Niedziela toruńska 48/2025, str. VI

[ TEMATY ]

Toruń

Agata Pawluk

Od najmłodszych lat można angażować się w życie Kościoła

Od najmłodszych lat można angażować się w życie Kościoła

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Centrum Dialogu w Toruniu 15 listopada odbył się VII Cecyliański Przegląd Pieśni i Piosenki Religijnej. Wydarzenie zorganizowane w bliskości wspomnienia liturgicznego patronki muzyki kościelnej św. Cecylii zgromadziło zespoły i schole, które z racji przeżywanego Roku Jubileuszowego zaprezentowały dwa utwory: pieśń tradycyjną oraz piosenkę religijną o tematyce zgodnej z hasłem „Pielgrzymi Nadziei”.

Na Bożą chwałę

Reklama

Konkurs rozpoczął się od Mszy św. w kaplicy seminaryjnej, której przewodniczył i homilię wygłosił ks. Maciej Kępczyński, dyrektor Studium Muzyki Kościelnej Diecezji Toruńskiej. – Gromadzimy się, aby dziękować za dar śpiewu i muzyki w Kościele. Kapłan zwrócił się do uczestników i podkreślił ich rolę dla przyszłości Kościoła. – Obecność zespołów śpiewaczych, scholi kościelnych ma bardzo długą historię, a wasze miejsce w Kościele jest kluczowe. Jeżeli was nie będzie dzisiaj czy jutro, to może być tak, że za 20 lat nie będzie śpiewu w kościele. Jest to ogromne dzieło waszych dyrygentów, opiekunów i rodziców, które zakrawa nie tylko o dzisiaj, ale także o przyszłość. Chcemy wam podziękować, że jesteście. Wasza praca ma jeden cel: zbliżyć siebie i innych do Boga – mówił ks. Kępczyński. Na koniec, przywołując patronkę muzyki kościelnej św. Cecylię, która wyróżniała się cechą wytrwałości, powiedział: – Nie poddawajcie się gdy przychodzą trudności i zniechęcenia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Po Eucharystii uczestnicy przeszli do Centrum Dialogu, gdzie odbyły się przesłuchania konkursowe. Przegląd otworzył ks. prof. dr hab. Piotr Roszak, prezes fundacji Chopin w Ogrodzie Sztuk, która była organizatorem wydarzenia. Rozpoczynając od etymologii słowa schola (z łaciny: szkoła), podkreślił edukacyjny wymiar muzyki kościelnej. – Chcemy nauczyć się przedstawiać wzniosłe sprawy w naszym życiu w piękny sposób. Aby to było możliwe, musimy słuchać tych, którzy się na tym znają, którzy są źródłem piękna. Chrystus jest takim czystym dźwiękiem. Kapłan życzył uczestnikom, aby pamiętali o tym przesłaniu po powrocie do swoich domów i parafii. – Gdy znowu podejmiecie wasze obowiązki, pamiętajcie, że chodzi o to, aby oddać chwałę Panu Bogu. Dziękuję, że swoim śpiewem upiększacie życie waszych wspólnot parafialnych.

Zdrowa rywalizacja

Podczas oczekiwania na wyniki uczestnicy przeglądu ani przez chwilę się nie nudzili. Animacje i zabawy prowadzone przez s. Nikodemę Sieczkoś, józefitkę, pokazały, że konkurs nie jest tylko czasem rywalizacji, ale także wspólnej integracji. Jury w składzie: Aleksandra Okoniewicz, Krzysztof Zaremba oraz ks. Maciej Kępczyński wyłoniło zwycięzców. – Wszyscy jesteście zwycięzcami. Życzę wam wytrwałości. Zachęcajcie swoich kolegów i koleżanki, aby także angażowali się w Kościele – mówił Krzysztof Zaremba, przewodniczący.

Nagrodzeni uczestnicy „Cecyliady”

Reklama

1. miejsce – Schola „Promyki Maryi” z parafii św. Józefa w Toruniu

2. miejsce – Schola „Źródło” z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Osieku nad Wisłą

3. miejsce – Schola Młodzieżowa Małki z parafii św. Bartłomieja Apostoła w Mszanie

4. miejsce – Schola z parafii Wniebowzięcia NMP w Gostkowie

5. miejsce – Schola z parafii św. Małgorzaty w Łobdowie i św. Bartłomieja w Kurkocinie

6. miejsce – „Schola św. Andrzeja” z parafii św. Andrzeja Apostoła w Toruniu

2025-11-25 15:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Na zawsze z nami

Niedziela toruńska 15/2025, str. III

[ TEMATY ]

Toruń

Agata Pawluk

Wierni dziękowali Bogu za dar życia papieża Polaka

Wierni dziękowali Bogu za dar życia papieża Polaka

Jan Paweł II był papieżem, przewodnikiem duchowym i orędownikiem pokoju. Jego pontyfikat trwał prawie 27 lat i na zawsze odmienił oblicze Kościoła oraz świata. Czy dziś nadal wsłuchujemy się w jego nauczanie?

Mieszkańcy Torunia uczcili pamięć św. Jana Pawła II w 20. rocznicę jego śmierci. Obchody rozpoczęły się przy pomniku papieża Polaka, gdzie władze miasta i województwa, harcerze oraz mieszkańcy złożyli kwiaty. W uroczystościach uczestniczyli także przedstawiciele duchowieństwa, samorządu, środowiska akademickiego oraz licznie zgromadzona młodzież ze szkół podstawowych noszących imię św. Jana Pawła II. Oprawę muzyczną zapewniły Orkiestra Wojskowa z Bydgoszczy oraz chór uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 4 w Toruniu. W trakcie wydarzenia nie zabrakło modlitwy dziękczynnej za pontyfikat Jana Pawła II, którą poprowadził ks. prał. Wojciech Niedźwiecki, proboszcz toruńskiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
CZYTAJ DALEJ

Wzrasta liczba uczestników Ekstremalnej Drogi Krzyżowej; w tym roku na trasy wyruszy 100 tys. osób

2026-03-09 07:12

[ TEMATY ]

ekstremalna Droga Krzyżowa

EDK

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

EDK - Ekstremalna Droga Krzyżowa

EDK - Ekstremalna Droga Krzyżowa

W Wielkim Poście w całej Polsce i 18 innych krajach na trasy wyruszą Ekstremalne Drogi Krzyżowe. Ich uczestnicy przemierzają nocą 40 km, rozważając mękę i śmierć Chrystusa. Od kilku lat liczba wiernych idących w EDK systematycznie wzrasta - w tym roku ma przekroczyć 100 tys. osób.

Dyrektor ds. mediów EDK ks. Łukasz Romańczuk powiedział, że podobnie jak w przypadku tradycyjnych nabożeństw drogi krzyżowej odprawianych w kościołach, istotą Ekstremalnej Drogi Krzyżowej jest rozważanie czternastu stacji opisujących mękę i śmierć Jezusa Chrystusa.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję