W pracy z małżeństwami wielokrotnie napotykam taki moment, który dla wielu par jest jednym z najbardziej bolesnych w całym wspólnym życiu. Niewierność nie pojawia się jako abstrakcyjny problem – przychodzi do konkretnych ludzi, z ich historią, zmęczeniem, niezaspokojonymi potrzebami i niejednokrotnie milczeniem, które narastało latami. To, co z zewnątrz wygląda jak nagłe pęknięcie, bardzo często ma swoją genezę dużo wcześniej. Dlatego pierwszym krokiem w spojrzeniu na niewierność jest nie szybka ocena, ale próba zrozumienia: skąd to się wzięło?

Skąd się bierze niewierność?

Wbrew obiegowym opiniom, zdrada rzadko zaczyna się od decyzji: „chcę zniszczyć swój związek”. Częściej zaczyna się od drobnych przesunięć: zaniedbanej rozmowy, braku uwagi, oddalenia emocjonalnego. W poradni często słyszę: „My już dawno przestaliśmy ze sobą być, tylko mieszkaliśmy razem”. Jednym z głównych powodów jest brak bliskości – nie tylko fizycznej, ale przede wszystkim emocjonalnej. Kiedy nie ma rozmowy, ciekawości drugiego człowieka, kiedy relacja sprowadza się do obowiązków i organizacji życia, pojawia się pustka. A pustka zawsze szuka wypełnienia.