Uroczystość Bożego Ciała jest dniem, w którym ludzie wierzący manifestują swą wiarę i przywiązanie do Jezusa. To radosne święto jest tak zrośnięte z polską ziemią, że
gdyby go zabrakło, znikłoby coś bardzo cennego z polskiego życia religijnego i obyczajowego, z polskiego krajobrazu. Boże Ciało to wielkie święto miłości Boga do ludzi.
W parafii Wojciechów odbyła się piękna uroczystość ku czci Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. W godzinach rannych uroczystą Mszę św. celebrował i Słowo Boże wygłosił
ks. kan. Czesław Szpakowski. Po zakończeniu Eucharystii przy biciu dzwonów i śpiewie pieśni Twoja cześć, chwała wyruszyła procesja eucharystyczna do czterech ołtarzy polowych, usytuowanych
na terenie Wojciechowa. Ks. Grzegorz Woźniak w asyście strażaków niósł złocistą monstrancję, w której Jezus Eucharystyczny błogosławił wojciechowiakom. Na czele procesji niesiono
jaśniejący w promieniach słońca krzyż, za którym chłopcy pierwszokomunijni nieśli różaniec. Następnie szli ministranci i lektorzy, panie w strojach regionalnych
niosły obrazy, strażacy z chorągwiami i długi szpaler dziewczynek w bieli, sypiących kwiatki. Przy wtórze pieśni eucharystycznych i akompaniamencie strażackiej
orkiestry dętej procesja powoli posuwała się naprzód. Przy każdym ołtarzu kapłan odczytywał słowa Ewangelii, a wierni śpiewali Suplikacje. Ostatni ołtarz był usytuowany na frontonie remizy
strażackiej, spod którego Kapłan błogosławił wiernych Przenajświętszym Sakramentem.
Procesja odbyła się przy pięknej, słonecznej pogodzie, w czasie której bardzo licznie zebrani wojciechowiacy oddali hołd i uwielbienie Chrystusowi obecnemu w Najświętszym
Sakramencie. Drzewa i krzewy okryte zielenią, kwitnące jaśminy, szumiące ogródki wzbogacały to piękne święto Miłości. W oktawie Bożego Ciała każdego dnia wieczorem parafianie gromadzili
się na Mszy św. i procesji wokół kościoła. Msze św. były odprawiane w intencji mieszkańców poszczególnych wiosek z prośbą o błogosławieństwo Boże i szczęśliwe
zbiory plonów.
Na zakończenie oktawy Bożego Ciała odbyła się procesja do czterech ołtarzy, urządzonych we wnękach parkanu okalającego plac przykościelny. Odbyło się poświęcenie wizerunków uplecionych
z pachnących ziół. Poświęcone pęki ziół po powrocie do domu wieszane są przy obrazach lub przy drzwiach wejściowych, aby chroniły dom i jego mieszkańców od złego.
Z wambierzyckiego wzgórza schodzimy do tętniącego życiem Wrocławia. Nasze kroki kierujemy do monumentalnej, neoromańskiej bazyliki św. Karola Boromeusza, powierzonej opiece Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To tutaj, pośród wielkomiejskiego zgiełku, odnajdujemy duchową oazę – Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, które od lat jest miejscem szczególnego zawierzenia spraw rodzinnych.
Historia tego miejsca jest niezwykła i nierozerwalnie złączona z powojenną odbudową Wrocławia. Kiedy franciszkanie przejęli zniszczoną świątynię, pierwsze prace rozpoczęli od kaplicy bocznej, którą wyremontowali na wzór asyskiej Porcjunkuli. To właśnie tam w 1963 roku intronizowano cudowny obraz Matki Bożej, sprowadzony z Krakowa i zwany pierwotnie „Radosną”. Z czasem, ze względu na liczne łaski otrzymywane przez wiernych, zaczęto Ją nazywać Panią Łaskawą. Dziś wizerunek ten, ukoronowany koronami papieskimi w 1994 roku, jest sercem parafii i całej archidiecezji.
Parafia i klasztor Ojców Franciszkanów we Włocławku
Obraz Matki Bożej Łaskawej we Włocławku
Podejmujemy dziś kolejne, już wielkopolskie szlaki, by stanąć nad brzegiem Wisły we Włocławku. W samym centrum grodu, przy Placu Wolności, wznosi się kościół Wszystkich Świętych – duchowa przystań, w której Maryja od pokoleń czuwa nad wiernymi jako Matka Łaskawa i Niezawodnej Nadziei. To tutaj franciszkańska prostota spotyka się z wielką obietnicą pocieszenia, jaką niesie wizerunek Pani Włocławskiej.
Sercem tutejszego sanktuarium jest XVII-wieczny obraz namalowany na płótnie, przedstawiający Maryję w srebrnej sukience. Jego historia jest naznaczona dramatycznymi wydarzeniami – w czasie II wojny światowej wizerunek został wywieziony do Niemiec i przez lata uchodził za zaginiony. Dzięki opatrzności powrócił do Włocławka, by w 2010 roku zostać uroczyście ukoronowany złotymi koronami poświęconymi przez papieża Benedykta XVI. Tytuł „Niezawodnej Nadziei” nie jest tu przypadkowy – pątnicy od stuleci doświadczają, że u stóp Pani Włocławskiej nawet najtrudniejsze sprawy odnajdują swoje rozwiązanie.
Niepublikowana dotąd kopia listu kard. Stefana Wyszyńskiego do papieża Jana Pawła I przechowywana jest w archiwum Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie. Dokument, datowany na 29 sierpnia 1978 roku, zaledwie trzy dni po wyborze Albino Lucianiego na Stolicę Piotrową, ukazuje niezwykłą duchową więź Prymasa Tysiąclecia z Jasną Górą, Kościołem powszechnym i nowo wybranym papieżem. W dniu liturgicznego wspomnienia błogosławionego Prymasa publikujemy fragmenty tej korespondencji.
W liście skierowanym do Jana Pawła I kard. Wyszyński podkreślał szczególne znaczenie daty wyboru nowego papieża. Zwracał uwagę, że konklawe zakończyło się 26 sierpnia, a więc w dniu uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej, głównej Patronki Polski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.