- założyciel Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, popularnie zwanego Sercanami. Był człowiekiem gruntownie wykształconym. Miał cztery doktoraty: z prawa świeckiego, z filozofii, teologii i prawa kanonicznego. Napisał wiele rozpraw i książek o tematyce społecznej, teologicznej i ascetycznej, w sposób szczególny zaś był krzewicielem miłości do Bożego Serca. Urodził się 14 marca 1843 r. w La Capelle, małym francuskim miasteczku. Rodzice, Aleksander Julian i Stefania Dehon, należeli do zamożnych ziemian. Po zdaniu egzaminu dojrzałości wyjawił rodzicom pragnienie pójścia do seminarium, na co oni jednak nie wyrazili zgody. Dlatego zajął się innymi studiami. W 1864 r. ukończył studia prawnicze w Paryżu i uzyskał doktorat. Wkrótce też przekonał rodziców o sile swego powołania. Mimo protestów ojca decyzja syna była nieodwracalna. 14 października 1865 r. Leon wyjechał z La Capelle do Rzymu. Był to początek nowego etapu w jego życiu. Jeszcze w czasie pobytu w seminarium wziął udział w pracach I Soboru Watykańskiego w charakterze stenografa. Święcenia kapłańskie otrzymał 19 grudnia 1868 r. Od 1869 do 1871 r. nawiedzała go myśl założenia zgromadzenia zakonnego, w którym obok trzech ślubów składano by czwarty: krzewienia nauki Kościoła. Swoje pragnienie zrealizował w 1878 r. Zmarł w 1925 r.