Wielki Post jest czasem sposobnym do organizowania rekolekcji i przedstawień misteryjnych oraz głoszenia kazań o tematyce pasyjnej, stąd też 21 marca br. uczniowie klas III-VI ze Szkoły Podstawowej nr 40 w Lublinie zaprezentowali w kościele pw. Najświętszego Serca Jezusa misterium pasyjne Mój Chrystus połamany wg Ramona cue Romano SI. Grupę 30 aktorów i scholistów przez miesiąc na indywidualnych próbach przygotowywali s. Miriam Zdunek (reżyseria i scenografia) i ks. Wojciech Różyk (oprawa muzyczna). Tegoroczne misterium pięknie wpisuje się w tradycję parafii, dbającej o jej artystyczne ubogacenie (jasełka, misteria), inspirujące do głębszego przeżycia Adwentu i Wielkiego Postu.
Poprzez prezentowaną sztukę, aktorzy wołali do Boga o prawdziwe przeżywanie chrześcijaństwa. Dzięki podjętym treściom misterium stawiało zarówno aktorów, jak i widzów w prawdzie wobec samego siebie i przeżywanych tajemnic, a dzięki znakowi krzyża wskazywało i określało ukrytą pod nim tajemnicę zbawienia. Tegoroczna historia ukazująca drogę człowieka do Boga i Boga do człowieka, paradoksy życia i decyzji oraz przemianę serca pod wpływem łaski, pozwalała zweryfikować osobistą świadomość chrześcijaństwa i bardziej zrozumieć pedagogię krzyża.
„Krzyż dźwiga każdy człowiek: mały i duży, młody i stary - chociaż tego krzyża nie widać. Z krzyżem człowiek idzie do fabryki, do szkoły, wchodzi do tramwaju, niesie pod tornistrem, idzie z nim nawet spać. Czy nie wiesz, ze wszystkie wasze krzyże są moim krzyżem? To ja dźwigam te wasze krzyże, których nie widać. Jeśli chcesz, żebym mógł odpocząć, to weź krzyż twojego brata na swoje ramiona. Pomagajcie sobie nawzajem nosić krzyże, wasze ciężary - wtedy mi pomagacie!”.
Na twarzach uczestników misterium malowała się zaduma, wywołana zarówno profesjonalną grą aktorów, jak i wypowiadanymi przez nich kwestiami. Nauka o krzyżu i współodpowiedzialności za świętość bliźniego pozostaje aktualna w każdym czasie, stąd też nie dziwi wzruszenie towarzyszące przeżywającym misterium widzów.

Misterium (gr. «mysterion» - «tajemnica») - średniowieczny dramat religijno-dydaktyczny o tematyce zaczerpniętej z Biblii oraz z apokryfów i żywotów świętych. Początki misterium wiążą się z chrześcijańskimi obrzędami liturgicznymi i świętami kościelnymi. Do soboru trydenckiego grywano misterium w kościołach lub na placach miejskich. Z czasem wchłaniały coraz więcej elementów świeckich, także komiczne intermedia. W Polsce teksty misterium znane są z XVI-XVIII w. Najbardziej znanym polskim misterium pasyjno-rezurekcyjnym jest „Historyja o chwalebnym zmartwychwstaniu Pańskim” Mikołaja z Wilkowiecka (wyd. ok. 1580-1582). Misterium wywarło wpływ na twórczość wielu późniejszych pisarzy, np.: L. Rydla („Betlejem polskie”, 1906), L. Schillera („Pastorałka”, 1921), J, Kasprowicza, K. Tetmajera, K. K. Baczyńskiego. Najpopularniejsze do dziś misterium polskie odbywa się od XVII w. w Kalwarii Zebrzydowskiej.