21 czerwca. Przez teatr i sztukę odnaleźć Boga i pokochać Ojczyznę - to idea, jaka przyświeca teatrowi młodzieżowemu z Lwówka Śląskiego. Teatr Pakt, bo o nim mowa, działa przy parafii
pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Zaangażowanych jest w nim ponad 40 młodych aktorów. Teatr wystawił już kilkanaście przedstawień. Część z nich oparta jest na twórczości ks. Jana Twardowskiego.
Grupa młodych artystów może poszczycić się również własnymi scenariuszami. Jak mówi opiekun grupy Robert Górski, najnowszą sztuką jest Res Ego, która powstała na podstawie obserwacji zachowań młodzieży
szkolnej. Teatr Pakt powstał trzy lata temu. Dla młodych aktorów jest to wspaniała przygoda i okazja do zaprezentowania swoich możliwości.
23 czerwca. Kolejna grupa kleryków legnickiego Seminarium Duchownego przygotowuje się do przyjęcia święceń diakonatu. Przyjmie je 13 alumnów V roku Wyższego Seminarium Duchownego. Tym samym
- jak mówi ks. Mieczysław Bętkowski z legnickiego Seminarium Duchownego - zostaną oni włączeni do grona duchowieństwa diecezji legnickiej. Uroczystość święceń diakonatu odbędzie się w sobotę
w legnickiej katedrze. Przewodniczyć jej będzie biskup Stefan Regmunt. Warto dodać, że na piątym roku legnickiego seminarium duchownego studiowało 17 kleryków. Czterech z nich przeszło do nowo utworzonej
diecezji świdnickiej i wczoraj w tamtejszej katedrze przyjęło święcenia diakonatu.
25 czerwca. Pierwsza grupa dzieci wyjedzie jutro na wakacje zorganizowane przez Legnicką Caritas. W tym roku ponad 3 tysiące uczniów głównie z biednych rodzin wypoczywać będzie w górach i nad
morzem. Przygotowano 15 turnusów w Łukęcinie koło Dziwnowa, Lwówku Śląskim, Zagórzu i Janowicach. Jak mówi ks. Czesław Włodarczyk z legnickiej Caritas - dzieci mogą wyjechać na bezpłatne kolonie
dzięki ludziom dobrej woli. Dziećmi na koloniach Caritas opiekować się będzie około 200 wychowawców, księża, siostry zakonne oraz pielęgniarki.
W Belgii w dramatycznym tempie wzrasta liczba eutanazji. W większości przypadków (57 proc.) uśmierceni pacjenci nie znajdują się w końcowej fazie życia. Co znamienne, Belgia ma dobrze rozwiniętą opiekę paliatywną. Jednakże chorzy albo o niej nie wiedzą, albo z niej nie korzystają, bo nie potrafią się pogodzić z własną kruchością.
O stosowaniu eutanazji w Belgii informuje portal episkopatu. Według oficjalnych danych w ubiegłym roku przeprowadzono 4486 eutanazji, dwa razy więcej niż przed 5 laty. To już 4 proc. wszystkich zgonów w tym kraju. Co więcej, w tym samym czasie dziesięciokrotnie (z 5,9 do 57,3 proc.) wzrósł odsetek przypadków, w których pacjent nie znajdował się w fazie terminalnej.
Amos przemawia w królestwie północnym w czasie powodzenia gospodarczego. Sanktuaria działają. Święta gromadzą tłumy. Ofiary są składane. Właśnie tu prorok odsłania chorobę ludu. Kult trwa. Serce przymierza słabnie. Pan mówi: „Szukajcie dobra, nie zła, abyście żyli”. To wezwanie dotyka życia wspólnego. Dotyka sądu, handlu, zapłaty, długu, losu ubogiego. Hebrajskie słowo mišpāṭ oznacza prawo wykonywane uczciwie. Ṣĕdāqāh wskazuje na sprawiedliwość, która porządkuje relacje według woli Boga. Brama miasta była miejscem wyroku. Tam rozstrzygał się los wdowy, sieroty, przybysza oraz człowieka bez oparcia. Gdy brama ulega zepsuciu, pęka całe życie ludu. Pan odrzuca święta, pieśni oraz ofiary, gdy są odłączone od posłuszeństwa. Język wyroczni jest surowy, bo ma obudzić sumienie. Amos nie znosi kultu. Oczyszcza go. Bóg chce modlitwy, która przechodzi w uczciwość. Chce ofiary złączonej z miłosierdziem. Obraz rzeki i potoku mówi wiele. W ziemi spragnionej woda ocala. Tak samo prawo i sprawiedliwość mają płynąć bez przerwy. Nie jako wydarzenie od święta. Jako stały rytm życia ludu. W wersecie 15 pojawia się jeszcze słowo „może”. To ważny znak. Łaska Boga nie działa jak automat. Pozostaje darem. Człowiek ma wrócić. Pan wciąż otwiera drogę ocalenia dla „Reszty Józefa”. Dobra nowina tego fragmentu jest czytelna. Bóg upomina, bo chce przywrócić ludowi życie. Jego świętość nie niszczy. Ona uzdrawia przymierze.
Joanna Beretta Molla - święta żona i matka z dziećmi
W jaki sposób świętość Joanny Beretty Molli ukazywała się w jej rodzinnej codzienności? Czym dla niej było życie, wiara i miłość? O tym wszystkim mówi najbliższa jej osoba - mąż świętej.
Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
