Reklama

Dekanaty archidiecezji warszawskiej (11)

Dekanat służewiecki

Dekanat służewski w archidiecezji warszawskiej liczy sześć parafii. Na jego terenie znajduje się jedna z najstarszych w stolicy parafia św. Katarzyny oraz największy w Warszawie kościół noszący wezwanie św. Dominika.

Niedziela warszawska 41/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ks. prał. Franciszek Ordak, dziekan dekanatu służewskiego urodził się 3 grudnia 1948 r. w Warszawie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1973 r. z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Był wikariuszem w Jakubowie, Jazgarzewie, Skierniewicach oraz w Warszawie (par. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Opatrzności Bożej i św. Jana Kantego). W latach 1990-1996 proboszcz parafii Świętej Rodziny w Michalczewie. Od 1996 r. proboszcz parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pyrach.

Parafie i kościoły

Parafia św. Katarzyny erygowana była w 1238 r. przez biskupa poznańskiego Pawła z Bnina. Należy też ona do najstarszych parafii w stolicy.
Wszystkie pozostałe parafie powstały w XX w. Jeszcze w 1946 r. - z inicjatywy ks. inf. Zygmunta Choromańskiego, ówczesnego zarządcy archidiecezji warszawskiej - powstała parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pyrach. Jej powstanie potwierdził 29 czerwca 1947 r. - po swoim powrocie do Polski - kard. August Hlond. W 1952 r. erygowane zostały przez Prymasa Stefana Wyszyńskiego parafie św. Zofii Barat na Grabowie i św. Dominika na Służewie. Ta ostatnia prowadzona jest przez Ojców Dominikanów. W 1980 r. kard. Stefan Wyszyński utworzył parafię św. Maksymiliana Marii Kolbego na Służewcu przy ul. Rzymowskiego (od 1976 r. istniał tu rektorat). Najmłodszą w dekanacie jest parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia, którą erygował kard. Józef Glemp 27 marca 1982 r. (ośrodek katechetyczno-duszpasterski istniał tu już od 1978 r.). Prowadzą ją Księża Marianie.
Wszystkie parafie posiadają swoje kościoły.
Najstarszą świątynię ma parafia św. Katarzyny, której proboszczem jest ks. prał. Józef Maj. Początkowo miała kościół drewniany. Obecny kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zbudowany na przełomie XV i XVI w. w stylu gotyku mazowieckiego, odbudowywany był i przebudowywany w XVIII, XIX i w XX w. Niedawno świątynia wzbogaciła się o piękny obraz będący kopią słynnego fresku Mater Admirabilis z kościoła Trinita dei Monti w Rzymie, a także o różaniec, na którym modlił się Ojciec Święty wkrótce po zamachu. Zawsze bardzo starannie dbający o kościół ks. prał. Maj, zrekonstruował niedawno średniowieczną chrzcielnicę, która pamięta czasy, gdy przy służewskim kościele parafianami byli jeńcy krzyżaccy, osiedleni tu przez księcia Ziemowita.
Przy świątyni znajduje się najstarsza w dekanacie plebania. Mieści się ona w XVII-wiecznym dworku wybudowanym przez ks. Wojciecha Kacprowskiego.
W parafii dziekańskiej Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pyrach kościół został wybudowany zaraz po wojnie, w latach 1947-1958. Budowę rozpoczął ks. Henryk Kałczyński, przez ponad 30 lat proboszcz miejscowej parafii. Do budowy służyła m.in. cegła z rozbiórek wojennych ruin stolicy, m.in. z kamienicy jego rodziców mieszczącej się przy Marszałkowskiej 20. Zwozili je do Pyr parafianie uczestniczący w odbudowie Warszawy. W fundamenty kościoła oprócz aktu erekcyjnego włożono trzy przedwojenne srebrne monety z wizerunkiem marszałka Józefa Piłsudskiego. Wykończenie wnętrza kontynuował ks. Marian Duś, który był tu proboszczem w latach 1977-1986, do czasu swojej nominacji biskupiej. Kościół posiada pamiątkę - fotel, na którym siedział Ojciec Święty podczas pierwszej pielgrzymki do Polski.
O tejże pielgrzymce w szczególny sposób pamięta się w parafii św. Maksymiliana. Przed świątynią, która znajduje się przy ul. Rzymowskiego, przy trasie łączącej Okęcie z Ursynowem, stoi krzyż, przed którym 2 czerwca 1979 r. Ojciec Święty celebrował Mszę św. na ówczesnym placu Zwycięstwa. Od niedawna w kościele znajduje się duży witraż upamiętniający to wydarzenie. Również ołtarze boczne zbudowane są z części ołtarza papieskiego. W parafii jest żywy kult św. Maksymiliana, a wkrótce w kościele znajdzie się witraż jemu poświęcony. Proboszcz parafii ks. kan. Andrzej Parys mianowany został w 2004 r. diecezjalnym asystentem kościelnym Akcji Katolickiej.
Początki parafii św. Zofii Barat związane są ze Zgromadzeniem Sióstr Najświętszego Serca Jezusa (Sacré-Coeur). Siostry - przy wydatnej pomocy okolicznych mieszkańców - wybudowały tu na początku lat 50. ubiegłego wieku kaplicę Najświętszego Serca Jezusowego. Poświęcił ją Prymas Wyszyński 5 sierpnia 1951 r. Parafia powstała tu już w rok później. Przez wiele lat wierni korzystali z tejże kaplicy. Dopiero w latach 1991-1996 według projektu proboszcza parafii ks. prał. Janusza Baranowskiego powstała tu nowa świątynia, którą poświęcił kard. Józef Glemp 27 czerwca 1995 r.
Z kolei obecność Ojców Dominikanów sięga w dekanacie lat 30. XX w. Wtedy to wybudowali oni klasztor. Inicjatorem budowy był o. Jacek Woroniecki. Przed wojną do wspólnoty zakonnej tego klasztoru należał o. Michał Czartoryski OP, który w czasie Powstania Warszawskiego został rozstrzelany przez Niemców. Czcią cieszy się znany, XVI-wieczny obraz Matki Bożej Żółkiewskiej, koronowany w 1929 r. przez abp. Bolesława Twardowskiego i w 1965 r. przez kard. Stefana Wyszyńskiego. Miejscowa świątynia, zbudowana w latach 1981-1994 według projektu arch. Władysława Pieńkowskiego, konsekrowana dziesięć lat temu, uważana jest za największy kościół w Warszawie. Dominikanie słyną ze słynnych „dziewiętnastek”, czyli Mszy św. odprawianych w niedziele o godz. 19.00, które gromadzą przede wszystkim młodzież.
W najmłodszej parafii dekanatu służewskiego - Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia na Stegnach pracę duszpasterską prowadzą Księża Marianie. Kiedy przybyli na Stegny w 1978 r., rozpoczęli odprawianie Mszy św. w prowizorycznej kaplicy i prywatnym mieszkaniu. Dziś ich wybudowana w latach 80. ubiegłego stulecia imponująca świątynia widoczna jest z daleka. Konsekrował ją 31 maja 1993 r. kard. Józef Glemp. Jeszcze bardziej znane jest również mające siedzibę na Stegnach wydawnictwo. Parafia włącza się w organizację dorocznych Targów Wydawców Katolickich. Wśród działających tu ruchów jest m.in. związane z duchowością mariańską Bractwo Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
Aż trzy parafie w dekanacie mają podobną liczbę wiernych (ok. 20 tys.) - św. Dominik, św. Maksymilian i Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia. Najmniejsze zaś parafie to św. Zofii Barat na Grabowie (ok. 2 tys. wiernych) i św. Katarzyny (ok. 3 tys.).
Licznie obecne są w dekanacie zakony. Oprócz dominikanów i marianów, którzy prowadzą tu swoje parafie, na terenie parafii św. Zofii Barat ważny ośrodek mają księża salezjanie, którzy przy ul. Korowodu prowadzą Salezjański Ośrodek Misyjny wraz z Muzeum Misyjnym. W tejże parafii są wspomniane wcześniej Siostry Sacré Coeur.
W Pyrach są siostry dominikanki oraz siostry elżbietanki. W parafii św. Katarzyny dużą pomoc świadczą siostry eucharystki. W parafii św. Maksymiliana są ojcowie barnabici, którzy przy ul. Smoluchowskiego prowadzą Centrum Kulturalne, Lecznicę Ars Medica oraz mają swój dom prowincjalny. W parafii Księży Marianów są siostry Najświętszego Imienia Jezus.

Duchowieństwo

Dziekanem dekanatu służewskiego jest ks. prał. Franciszek Ordak, od 1996 r. proboszcz parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pyrach. Wicedziekanem jest ks. Tadeusz Mierzwiński MIC, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia. Ks. Mierzwiński jest też kapłanem sprawującym najdłużej funkcję proboszcza na terenie dekanatu (od 1981 r.). Nieco krócej (od 1985 r.) proboszczem jest ks. prał. Józef Maj z parafii św. Katarzyny. Najkrócej w dekanacie służewskim proboszczem jest (od 2004 r.) o. Mirosław Pilśniak OP z parafii św. Dominika.
Na terenie dekanatu w duszpasterstwie pracuje 6 księży proboszczów i 12 wikariuszy, których wspomaga 3 księży rezydentów oraz kapłani zakonni pełniący różne funkcje z parafii dominikańskiej i mariańskiej.
Najstarszym z proboszczów (ur. 1935 r.) jest ks. Tadeusz Mierzwiński, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia na Stegnach, najmłodszym o. Mirosław Pilśniak (ur. 1959), proboszcz parafii św. Dominika.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Witamy w Izraelu”. Minister drwi ze skutych członków misji humanitarnej

2026-05-20 19:49

[ TEMATY ]

Izrael

X/screen

Izraelskie siły zatrzymały ponad 400 aktywistów z flotylii płynącej z pomocą humanitarną dla Strefy Gazy. Demonstracyjną wizytę złożył im Itamar Ben-Gwir, skrajnie prawicowy minister bezpieczeństwa wewnętrznego, który drwił ze skutych cudzoziemców, w gronie których są także Polacy. Oburzenie zachowaniem oskarżanego o faszyzm i rasizm polityka wyraziła między innymi premier Włoch Giorgia Meloni - inforuje tvp info.

Flotylla Sumud składająca się z ponad 50 jednostek wyruszyła w ubiegłym tygodniu z tureckiego portu Marmaris w stronę wybrzeża Strefy Gazy. Jak deklarują organizatorzy flotylli, celem tego „ostatniego etapu podróży”, rozpoczętej 12 kwietnia w Barcelonie, jest przełamanie blokady Strefy Gazy ustanowionej przez izraelskie wojsko i stworzenie korytarza humanitarnego do palestyńskiej enklawy.
CZYTAJ DALEJ

Sens ludzkiej pracy

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.
CZYTAJ DALEJ

Oświadczenie Burmistrza Łasku ws. obecności wizerunku Patronki w przestrzeni publicznej

2026-05-21 12:21

[ TEMATY ]

Łask

Piotr Drzewiecki

Wizerunek Matki Bożej Łaskiej w Łaskiej Kolegiacie

Wizerunek Matki Bożej Łaskiej w Łaskiej Kolegiacie

Burmistrz Łasku wydała oświadczenie po dyskusji, jaka wywiązała się wokół przeniesienia wizerunku Matki Bożej Łaskiej z gabinetu burmistrza do Muzeum Historii Łasku. Zapowiedziała również przywrócenie pamiątkowego obrazu do pierwotnego miejsca w Urzędzie Miejskim.

W związku z dyskusją i emocjami, jakie wywołało przeniesienie pamiątkowego wizerunku,Matki Bożej Łaskiej z gabinetu Burmistrza do Muzeum Historii Łasku, pragnę oświadczyć, że jakiekolwiek interpretacje sugerujące próbę pomniejszenia roli naszej Patronki są całkowicie niezgodne z prawdą. Jako radna w 2022 roku osobiście głosowałam za uchwałą o ustanowieniu Matki Bożej Łaskiej Patronką Miasta i Gminy Łask i jest to dla mnie fundamentalna wartość.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję