5 października to dzień, w którym Kapituła katedralna, kapłani, seminarzyści, siostry zakonne i wierni świeccy zgromadzili się w bazylice katedralnej, aby świętować rocznicę poświęcenia katedry
oraz 18. rocznicę święceń biskupa toruńskiego Andrzeja Suskiego.
Toruński kościół Świętych Janów to wspaniała gotycka świątynia, która w 1935 r. została podniesiona do rangi bazyliki mniejszej przez papieża Piusa XI, natomiast w 1992 r. na mocy ogłoszonej
przez Jana Pawła II bulli Totus Tuus Poloniae populus do rangi kościoła katedralnego nowo utworzonej diecezji toruńskiej. Pierwszym biskupem toruńskim został ks. dr Andrzej Wojciech Suski.
Na początku Mszy św. Biskup Andrzej, nawiązując do uroczystości, powiedział, że katedra jest matką wszystkich kościołów diecezji. Stanowi ona niejako duchowe i przestrzenne centrum jedności całego
Kościoła powszechnego. To tutaj mają miejsce najważniejsze momenty w życiu diecezji: święcenia kapłańskie, uroczystości Wielkiego Czwartku ze święceniem oleju krzyżma św., katechumenów i chorych. Każdy
chrześcijanin winien mieć też świadomość, że katedra jest żywą świątynią Boga.
Pozdrawiając wiernych, Ksiądz Biskup wymienił także p. Krystynę Szalewską, laureatkę nagrody Ojca Świętego Jana Pawła II, wyróżnioną medalem „Pro Ecclesia et Pontifice”. Kazanie podczas
uroczystej Mszy św. wygłosił ks. kan. Daniel Adamowicz, dyrektor Toruńskiego Centrum Caritas. Powiedział on, że katedra swoją dumę i wielkość czerpie nie z faktu, że zazwyczaj jest wspaniałym, monumentalnym
obiektem, ale z tego, że mieszka w niej Bóg. Jest miejscem głoszenia prawdy o Bogu, który wzywa do czynienia dobra. To dobro powinno wyrażać się w trosce o człowieka.
Wręczając pod koniec Mszy św. medal „Pro Ecclesia et Pontifice”, Biskup Andrzej podkreślił wielkie zaangażowanie p. Krystyny Szalewskiej w życie Kościoła, jej pracowitość, wytrwałość i
pokorę. Podziękował szczególnie za cykl grafik Madonny Diecezji Toruńskiej. Laureatka wyraziła swoje wielkie wzruszenie i podziękowanie słowami psalmu: „O Panie, nasz Panie, jak przedziwne jest
Twe imię po całej ziemi. Bądź uwielbiony, Panie”.
Następnie ks. prał. Andrzej Wawrzyniak, prepozyt Kapituły katedralnej toruńskiej, w imieniu kapłanów oraz kleryk Marek Żuchowski, dziekan alumnów, w imieniu seminarzystów złożyli Biskupowi Andrzejowi
najlepsze życzenia z racji 18. rocznicy sakry biskupiej. Ksiądz Prałat wyraził wdzięczność za lata posługi biskupiej, mówiąc: „Widzimy w Tobie Ojca, który przewodzi naszej wspólnocie autorytetem
oddania i bezgranicznej służby w postawie zachęcającej do współpracy, dobroci serca i cierpliwości, nie szczędząc gestów wyrozumiałości i przebaczenia. Czujemy się bezpieczni pod Twoimi rządami, pewni,
że pozostajesz w żywej łączności z Kościołem powszechnym, że cieszysz się uznaniem biskupów naszej Ojczyzny, że odważnie podejmujesz aktualne wyzwania, że bierzesz pod uwagę opinię gremiów doradczych,
nie zrzekając się swojej szczególnej odpowiedzialności”. Na koniec swego przemówienia ks. Wawrzyniak życzył Księdzu Biskupowi, aby Bóg błogosławił „na drogach Ewangelii dla nadziei świata”.
Biskup Andrzej podziękował wszystkim za modlitwy zanoszone w jego intencji.
Janusz Radziszewski składa bp. Markowi Mendykowi przyrzeczenie czci i posłuszeństwa.
Diecezja świdnicka ma kolejnego diakona stałego. Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju 4 października w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego na wałbrzyskim Podzamczu przyjął święcenia z rąk bp. Marka Mendyka.
Uroczystość była zwieńczeniem kilkuletniej drogi formacji, którą Janusz Radziszewski odbywał w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu. Dwa dni wcześniej, w tej samej świątyni, złożył wymagane przed święceniami wyznanie wiary i przysięgę.
List do Galatów zaczyna się bez zwyczajowego dziękczynienia. Zamiast niego Paweł uderza od pierwszych zdań: „nadziwić się nie mogę, że tak szybko chcecie od tego, który was łaską Chrystusa powołał, przejść do innej Ewangelii”. Natychmiast koryguje własne słowa: „innej jednak Ewangelii nie ma”. Są tylko „ci, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową”. Sprawa galacka dotyczyła nauczycieli żądających od pogan obrzezania i Prawa. Paweł widzi w tym zamach na samą istotę łaski. Stąd zdanie o mocy anatemy, powtórzone dwukrotnie dla powagi: „gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy - niech będzie przeklęty!” Greckie anathema estō to formuła wyłączenia, oddania pod sąd Boży. Kanonista zatrzyma się tu z zawodowym dreszczem. To zdanie jest praźródłem kościelnych formuł „anathema sit”, którymi sobory przez wieki obwarowywały granice wiary, i dalekim przodkiem dzisiejszych norm o karach za herezję (kan. 751; 1364). Najważniejsze jest w nim jednak co innego. Nawet autorytet osobisty, choćby apostolski, choćby anielski, stoi niżej niż przekazana Ewangelia. Głosiciel pozostaje sługą depozytu (zob. glossę na 17 IX i 23 IX). „Czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga?” Paweł odsłania kryterium, które rozstrzyga o prawdziwości posługi. Kto chce się przypodobać ludziom, nie jest sługą Chrystusa. Dodaje wyznanie o źródle swojej Ewangelii: „nie otrzymałem jej ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus”. Apostoł pogan nie jest uczniem drugiej ręki. Jego posłannictwo pochodzi z tego samego źródła, co posłannictwo Dwunastu. Wspomnienie św. Faustyny kładzie na ten tekst ciekawe światło. Także jej orędzie przeszło próbę badania przez Kościół, łącznie z okresem notyfikacji i zakazu, zanim zostało rozpoznane. Prywatne objawienie nigdy nie poprawia Ewangelii. Może ją tylko przypominać, i po tym Kościół poznaje jego autentyczność.
Dariusz Stemplewski zaprasza do udziału w akcji "Ratujmy świat z Maryją - Różaniec 24H"
W roku jubileuszu 200-lecia Żywego Różańca do sanktuarium w Rokitnie pielgrzymowali członkowie Róż Żywego Różańca i Apostolatu Margaretka. Podczas spotkania, na które złożyły się wspólna modlitwa, koncert oraz Msza św., poruszające świadectwo wygłosił Dariusz Stemplewski. Jego słowa przypominają, że w dobie narastającego niepokoju i osobistych kryzysów, różaniec wciąż pozostaje potężnym ratunkiem i kołem ratunkowym wyciągającym z najgłębszych życiowych dołków.
Żyjemy w czasach, w których nie ma już miejsca na półśrodki. Wydarzenia zaledwie z ostatniego tygodnia – informacja o powstaniu "abortomatu" w Warszawie czy profanacja figury Matki Bożej przez dwóch młodych ludzi, którzy na nią wskoczyli, udając akt seksualny i ją policzkując – dają wiele do myślenia. Jeśli ktoś zastanawiał się, czy nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca jest dziś ważne i czy to, co mówiła Matka Boża w Fatimie o wynagradzaniu, wciąż pozostaje aktualne, ma przed sobą jasną odpowiedź.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.