Wierni wypełniający 27 września wnętrze bazyliki archikatedralnej byli uczestnikami podniosłego wydarzenia religijno-artystycznego. W ramach II sesji Stowarzyszenia „Mozart 2003”, które podjęło
się ambitnego zadania zaprezentowania wszystkich mszy skomponowanych przez Wolfganga Amadeusza Mozarta (po jednej w każdym roku), odbyło się wykonanie kolejnego dzieła salzburskiego mistrza podczas Liturgii
Eucharystycznej, co jest przyjętą przez Stowarzyszenie zasadą. Ta sesja pod nazwą Projekt Mozart 2004 została zapoczątkowana w Trzęsaczu i po szczecińskiej prezentacji obejmuje w dalszej trasie Zieloną
Górę, Wrocław, Częstochowę (Jasną Górę), Radom, Lublin i Warszawę.
Orkiestra, chór i soliści pod dyrekcją Szymona Warzykowskiego wykonali mszę c-moll KV 139/47a stworzoną przez 12-letniego Mozarta w 1768 r. na poświęcenie wiedeńskiego sierocińca (w języku niemieckim
waisenhaus, stąd nazwa dzieła „Waisenhausmesse”). Łacińskiemu tekstowi mozartowskiej mszy odpowiadał tenże język, w jakim sprawowana była Liturgia eucharystyczna, której przewodniczył i homilię
wygłosił bp Marian Błażej Kruszyłowicz. Oprócz stałych części mszalnych opracowanych przez kompozytora i jego motetu Ave verum Corpus brzmiały: śpiew gregoriański do tekstów części zmiennych oraz monodyczna
pieśń Adoro te devote, zaś na zakończenie odbyło się prawykonanie Hymnu wieczornego Marii Wąsowicz. Partie solowe śpiewali Agnieszka Zdanikowska - sopran, Antonina Witajewska - alt, Szymon
Szetela - tenor, Tomasz Piętak - bas.
Wykonanie muzyki starannie przygotowane nie miało wszakże charakteru popisowego (choć interpretacja dzieła wymagała nie lada kunsztu) - miało ono służyć wzbogaceniu Liturgii, nie było więc epatowania
słuchaczy wirtuozerią - dominowało religijne skupienie, stonowanie wyrazu emocjonalnego. Taki stosunek do prezentacji muzyki, a także poziom artystyczny wykonania wzbudziły uznanie słuchaczy, którzy
na zakończenie nagrodzili artystów długotrwałym aplauzem.
Współorganizatorami Projektu Mozart 2004 oprócz Stowarzyszenia „Mozart 2003” były: Ośrodek Muzyki Liturgicznej „Kazimierz”, Stowarzyszenie Młodzieży Twórczej „Wieżowiec”,
Wspólnota Miłości Ukrzyżowanej oraz samorząd gminy Rewal, zaś patronat nad „Projektem” przyjął metropolita szczecińsko-kamieński abp Zygmunt Kamiński.
Trwają przy franciszkańskim klasztorze w Krakowie od 1595 r. Przez kolejne wieki pośród braci powtarzających: „Memento homo Mori...” byli polscy królowie, biskupi, magnaci, kupcy, mieszczanie.
W przeszłości mieli prawo raz w roku, w Wielki Czwartek, do wykupu skazanego na śmierć. Także więźniowie skazani za długi mogli liczyć na ich pomoc. Dziś do Arcybractwa Męki Pańskiej należą reprezentanci różnych zawodów. – Prawnik, artysta, pracownicy naukowi, właściciele sklepów – wylicza Adam Bujak i zauważa, że to przekrój mieszkańców Krakowa. Najstarszy stażem w tej wspólnocie, światowej sławy fotograf papieski wspomina, że przed 57 laty trafił do arcybractwa, gdy zaintrygowany ich historią wybrał się na nabożeństwo: – Spotkałem brata starszego Stanisława Kabaję, który był zwozicielem trupów do prosektorium. Niesamowita postać! To on, gdy już mnie lepiej poznał, zaproponował, abym przystąpił do bractwa.
Opowiadanie o Zuzannie należy do greckiej tradycji Księgi Daniela. Akcja toczy się w Babilonie, pośród wygnańców. Dwaj starcy zasiadają jako sędziowie. Tekst pokazuje, jak władza religijna bywa narzędziem krzywdy. Zuzanna zostaje osaczona w ogrodzie, w przestrzeni domowej prywatności. Odmawia. Słyszy oskarżenie o cudzołóstwo. Prawo Mojżesza wymaga dwóch świadków w sprawach zagrożonych karą śmierci, a fałszywych świadków obciąża ich własnym wyrokiem (Pwt 19). Ten mechanizm daje starcom pozór wiarygodności. Zuzanna wypowiada zdanie z liturgii. Umiera jako niewinna. W modlitwie odwołuje się do Boga, który zna rzeczy ukryte. Wkracza Daniel. Przesłuchuje oskarżycieli osobno i pyta o szczegół. Odpowiedzi rozchodzą się. Sąd pęka, a kara spada na kłamców, zgodnie z Pwt 19. Hieronim zauważa grę słów po grecku między nazwami drzew i czasownikami „rozciąć” i „przepiłować” (schinos/schizein; prinos/prisein). Ten sam autor przypomina, że Kościoły czytają Daniela w wersji Teodocjona, a greckie części tej księgi funkcjonują w lekturze liturgicznej od starożytności. Juliusz Afrykański zarzuca Orygenesowi brak tej historii w hebrajskich księgach. Orygenes odpowiada, że wspólnoty chrześcijańskie ją zachowują i broni jej jako świadectwa o Bożej sprawiedliwości. Ambroży widzi w Zuzannie wzór wstydliwości. Bowiem milczy przed ludźmi, a mówi do Boga, bo czystość ceni wyżej niż życie. Hipolit czyta tę historię typologicznie. Babilon nazywa światem, a Zuzannę obrazem Kościoła nękanego przez niesprawiedliwych oskarżycieli.
22 marca 1946 roku zmarł biskup Münster, błogosławiony Clemens August von Galen nazwany już w czasie wojny przez „New York Times” „najbardziej nieustępliwym przeciwnikiem nazizmu”. Jego życie i świadectwo pozostają jednym z najbardziej wyrazistych przykładów chrześcijańskiego oporu wobec totalitaryzmu, ale także przestrogą wobec przemocy i bezprawia niezależnie od tego, kto się go dopuszcza.
Podziel się cytatem
Ten dramatyczny opis alianckiego bombardowania Münster z 1943 roku, zachowany w aktach procesu beatyfikacyjnego, odsłania nie tylko skalę zniszczenia, ale także duchową postawę pasterza, który pozostał ze swoim ludem pośród ruin. To właśnie w tym mieście biło serce „innych Niemiec”: Niemiec sprzeciwu wobec Hitlera, Niemiec sumienia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.