Od 12 lat trwa w diecezji sosnowieckiej ruch Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Od ponad 4 tys. dni trwa nieustanna modlitwa o uratowanie istot ludzkich. Stawką tego duchowego boju jest życie.
Duchowa adopcja łączy się z objawieniami w Fatimie. Matka Boża wzywała tam do modlitwy i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią jej Niepokalane Serce. Do Polski praktyka przybyła z Anglii za sprawą Zgromadzenia Ojców Paulinów w 1987 r., na kilka lat przed pierwszą publiczną debatą nad prawem do życia dziecka poczętego. Pierwsze centrum duchowej adopcji znajdowało się w Warszawie, później zostało przeniesione do innej - duchowej - stolicy Polski - na Jasną Górę.
Na czym duchowa adopcja polega? To przejęcie troski przed Bogiem o dziecko jeszcze nienarodzone. Swoiste macierzyństwo i ojcostwo duchowe wobec małej istoty ludzkiej, na którą czyha największe niebezpieczeństwo - śmierć. Samo dziecko nie ma sił, aby się bronić, jest zdane na łaskę innych. Duchowa adopcja polega na systematycznej 9-miesięcznej modlitwie o uratowanie życia dziecka. Odmawia się w tym czasie jedną z tajemnic różańcowych oraz specjalną modlitwę w intencji zagrożonego dziecka i jego rodziców.
Czy duchowa adopcja jest skuteczna? Wierzymy, że tak. Zachowując pewną ostrożność, za materialny dowód owocności tego duchowego wysiłku można uznać zmieniające się w wielu krajach stanowisko opinii publicznej na temat ochrony życia poczętego, choć oczywiście do ideału daleko. Dobrze widać to choćby na przykładzie naszego kraju. Dziś kilka milionów Polaków zmieniło swoje zapatrywania na problem ochrony życia poczętego w porównaniu do początku lat 90., kiedy trwała pierwsza debata o życiu nienarodzonym. Zmiany również na poziomie języka: terminy „embrion” czy „płód” zostały zastąpione sformułowaniami: „dziecko poczęte” lub „nienarodzone”. Rzadziej używa się dziś określenia o negatywnym nastawieniu - „kobieta ciężarna” zastąpiło je proste słowo: matka.
Kto może się przyłączyć do duchowej adopcji? Praktycznie wszyscy. Niezależnie od płci, wieku czy stanu. Nawet osoby chore, które przebywają w domach i nie są w stanie złożyć przyrzeczenia w kościele, mogą złożyć je w sposób prywatny. Nawet dzieci mogą się włączyć w ruch pod warunkiem, że uczynią to pod opieką rodziców.
Na początku lat 90., dzięki zaangażowaniu Duszpasterstwa Rodzin, do dzieła włączyła się i nasza diecezja. Każdego roku, 25 marca, w sosnowieckiej katedrze odbywało się uroczyste ślubowanie osób przystępujących do duchowej adopcji. W mniej uroczystej formie wiele osób składało je w swoich parafiach. W tym roku, z racji tego, że 25 marca przypada Wielki Piątek, obchody uroczystości Zwiastowania Pańskiego (od kilku lat w tym dniu Kościół obchodzi Dzień Świętości Życia) przesunięte są na 4 kwietnia. W tym dniu w sosnowieckiej katedrze odbędzie się kolejne uroczyste ślubowanie. Dołączyć do ślubujących można, kontaktując się z Wydziałem Duszpasterstwa Rodzin albo nawet zgłaszając taką wolę tuż przed uroczystą Eucharystią 4 kwietnia. Odbędzie się ona o godz. 18.00.