W nauce światowej polska nauka ma swoje znaczące miejsce, choć jest niedoinwestowana i boryka się z poważnymi trudnościami natury finansowej. Nic więc dziwnego, że każda nowa inwestycja w tej dziedzinie, nowe miejsce i urządzenie są witane i przyjmowane z radością przez Was i również przeze mnie. Liczące się osiągnięcia polskich uczonych, mimo tych braków, są chlubnym świadectwem ich szlachetnej postawy, ich poświęcenia i ofiarnej pracy badawczej. Jako naród jesteśmy winni naszym uczonym szacunek i wdzięczność.
Zaprosiliście mnie, pasterza Kościoła krakowskiego, abym poświęcił Laboratorium Molekularne - bardzo ważny „warsztat” Waszej pracy naukowej. W liturgii Kościoła obrzęd poświęcenia oznacza oddanie czegoś Bogu. W tym wypadku wyraża on Wasze pragnienie powierzenia Mu całego trudu badawczego i jego owoców. Oczywiście, Wasz dar musi być godny Boga, a więc muszą się w nim spełniać wszystkie kryteria właściwe autentycznemu badaniu naukowemu, a także wymagania etyczne. Inaczej mówiąc, musi się rodzić z miłości do prawdy i do człowieka. (…) Mając pełne zaufanie do polskich uczonych, chciałbym podkreślić, że służba prawdziwemu dobru człowieka nabiera szczególnej doniosłości w Waszych pracach - pracach Instytutu Botaniki. Podnoszą się bowiem głosy ostrzegające przed roślinami i żywnością zmodyfikowanymi genetycznie.
Ludzie nauki z Instytutu Botaniki PAN zaprosili do siebie biskupa Kościoła krakowskiego. Można powiedzieć, że spotykają się „fides et ratio”. Wszyscy Państwo doskonale wiedzą, że od tych słów Ojciec Święty Jan Paweł II rozpoczął encyklikę poświęconą relacjom wiary i rozumu. Z radością stwierdza, że miejsce dawnej nieufności, a nawet wrogości, zajmuje dziś dialog, gdyż „wiara i rozum (...) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy”. Potwierdzeniem tych słów Sługi Bożego jest nasze dzisiejsze spotkanie. Niech ten dialog trwa i pogłębia się. Boże błogosławieństwo niech towarzyszy Wam na drogach poszukiwania prawdy, a także w życiu osobistym i rodzinnym.
Słowo z okazji poświęcenia Laboratorium Molekularnego Instytutu Botaniki PAN, 16 lutego br.
Papież pielgrzymował do podrzymskiego sanktuarium maryjnego w Genazzano. Podkreślił, że Maryja przez całe życie towarzyszyła mu swą matczyną obecnością. W homilii zwrócił uwagę na fakt, że Ewangelie bardzo mało mówią nam o Maryi. To nie przypadek. Duch Święty, który natchnął ewangelistów, chciał, byśmy skupili się na tym, co w życiu Maryi jest najważniejsze, że stała się Matką Boga.
Genazzano to sanktuarium, do którego Leon XIV jest osobiście przywiązany. Jego kustoszami są augustianie. Na początku homilii Ojciec Święty przytoczył słowa, które zapisał w księdze honorowej, kiedy 10 maja ubiegłego roku, tuż po wyborze na Następcę św. Piotra, nawiedził to święte miejsce: „W pierwszych dniach pontyfikatu odczułem obowiązek i głębokie pragnienie, by udać się do Genazzano, do sanktuarium Matki Dobrej Rady, która przez całe życie towarzyszy mi swoją matczyną obecnością, swoją mądrością i przykładem miłości do Syna, który zawsze stanowi centrum mojej wiary”.
"Niepokalane Poczęcie", Francisco de Zurbaran, olej na płótnie, 1630-1635
Kościół katolicki obchodzi 8 września święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Nie wiemy dokładnie, kiedy narodziła się Maryja, a data tego święta wynika z tradycji kultu maryjnego.
Świętowanie tego wydarzenia niesie głęboką treść teologiczną. Narodzenie Maryi było bezpośrednią zapowiedzią przyjścia Zbawiciela. Ojcowie Kościoła mówili, że Maryja poprzedza przyjście Mesjasza tak jak nastanie jutrzenki zapowiada pełny blask dnia. W liturgii bizantyjskiej prawdę tę wyrażają słowa: „Narodzenie Twoje, Boża Rodzicielko, zwiastowało radość całemu światu: z Ciebie bowiem wzeszło Słońce Sprawiedliwości, Chrystus, nasz Bóg”, a w liturgii zachodniej prośba o wstawiennictwo tej, która „dla całego świata stała się nadzieją i jutrzenką zbawienia”.
„Moralnie trzeba być gotowym i do takiego scenariusza. Nie chcę tu rzucać wielkimi słowami, ale wydaje mi się, że jestem gotów, jeżeli władze uznają, że trzeba tę historie raz jeszcze powtórzyć, to jestem gotów ją raz jeszcze powtórzyć. Trzeba być sobą” - powiedział Andrzej Poczobut pytany, czy po powrocie na Białoruś nie boi się ponownego uwięzienia. Białoruski dziennikarz, działacz opozycyjny polskiej mniejszości i więzień polityczny w rozmowie z KAI mówi m.in. o pobycie w Polsce, o tym jak wielkie wrażenie wywarło na nim spotkanie z papieżem Leonem XIV, a także o swoim stanie zdrowia i kondycji psychicznej.
Waldemar Piasecki (KAI): Po nieco ponad czterech miesiącach od uwolnienia i przybyciu do Polski wracasz na Białoruś. Zadam Ci w związku z tym dwa pytania. Pierwsze brzmi: PO CO?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
