„Aż dotąd doszedł Bóg
i zatrzymał się krok od nicości,
tak blisko naszych oczu...”
/Karol Wojtyła/

Rodzi się Dziecię. Matka owinąwszy je w pieluszki, kładzie Je w żłobie bydlęcej groty, gdyż nie ma dla Niego miejsca w gospodzie.
Pośrodku adwentowej nocy, którą opisuje prorok Izajasz, przychodzi od tak dawna oczekiwany Syn Boży. Jednak pomimo tęsknoty za Nim, która wypełniała serca starotestamentowych patriarchów, królów, mędrców i proroków, wydaje się On być gościem niespodziewanym. Jego narodzenie otacza głucha noc i tylko dwoje ludzi: Maryja i Józef.
Tajemnica nocy betlejemskiej trwa bez przerwy. Wypełnia ona dzieje świata i zatrzymuje się na progu każdego ludzkiego serca. W każdej epoce człowiek może powiedzieć Słowu, które stało się Ciałem: nie przyjmuję, nie mam dla Ciebie miejsca.
Święta Narodzenia Pańskiego są dla nas wszystkich momentem szczególnej kontemplacji wielkiej miłości Boga do człowieka. W atmosferze pięknych, polskich tradycji, śpiewając kolędy i klęcząc przy symbolicznym żłóbku, chcemy przejąć się do głębi serc tajemnicą Wcielenia Słowa. Bóg, aby przywrócić nam nieśmiertelność, nie cofnął się przed niczym, nawet przed przyjęciem ludzkiej natury. Na tę Jego miłość, możemy odpowiedzieć jedynie taką samą miłością.
Dziękując w te świąteczne dni Bogu za dar wspólnoty Kościoła świdnickiego, pragnę otoczyć swoją pasterską modlitwą każdego z Was. Wpatrując się w oblicze Dzieciątka Jezus, będę prosił, by Jego łaski spływały nieustannym strumieniem do serc kapłanów, osób konsekrowanych i świeckich. W przestrzeni ducha pragnę przełamać opłatek i wyrazić jedność z każdym, kto przeżywa cierpienie spowodowane chorobą, samotnością czy też ubóstwem. Życzę z całego serca, by światło Bożej nadziei, które zabłysło pośród betlejemskiej nocy, każdego dnia przenikało również Wasze codzienne sprawy, zmagania i trudy.

Z pasterskim błogosławieństwem

† Ignacy Dec, Biskup Świdnicki