Ks. dr Jacek Nogowski (Prezes Fundacji Wigry Pro), który przybliżył temat „dobra wspólnego jako podstawę poszanowania człowieka w kontekście wyzwań społecznych” przypomniał, że „dobro wspólne polega przede wszystkim na stworzeniu maksymalnych szans rozwoju jednostkom ludzkim przynależnym do różnych społeczności”. – Dobro wspólne określa cele i zadania każdej społeczności. Zgodnie z nauczaniem społecznym Kościoła dobro wspólne obejmuje sumę takich warunków życia społecznego, w jakich ludzie mogą pełniej i szybciej osiągnąć własną doskonałość – mówił ks. Nogowski.

– Każdy człowiek jest istotą otwartą na relacje z innymi. Dobro wspólne, którego ludzie szukają i osiągają tworząc wspólnotę społeczną jest gwarancją dobra osobistego, rodzinnego i grupowego – podkreślił prelegent i dodał: „Dlatego zadaniem jest nasze uświadomienie, że człowiek, który rodzi się w danym momencie życia i korzysta ze wszystkich darów natury, ma tak z nich korzystać, aby one mogły także służyć innym”.

„Niezależność i autonomia Kościoła, która w sposób szczególny wyraża się poprzez działalność Jego członków, zarówno duchownych, jak i świeckich, nie może oznaczać bierności w sprawach, w których wymagają tego podstawowe prawa osoby, także wówczas, gdy sprawy te dotyczą porządku politycznego, np. legalizacja aborcji czy pozbawianie rodziców prawa do wychowania swoich dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami albo ograniczanie tego prawa na rzecz instytucji państwowych” . – mówiła dr Agnieszka Romanko (KUL).

– Niezależności i autonomii Państwa – chociaż dotyczy spraw doczesnych i jej celem jest dobro wspólne wszystkich obywateli – nie należy rozumieć w oderwaniu od Boga. Autonomia Państwa nie może być tłumaczona relatywizmem moralnym, natomiast człowiek, który jest równocześnie wierzącym i obywatelem, powinien – zarówno w porządku państwowym, jak i kościelnym – kierować się jednym sumieniem chrześcijańskim – kontynuowała prelegentka.

Ks. inf. dr Ireneusz Skubiś, założyciel i moderator Ruchu „Europa Christi”, tłumacząc, dlaczego rozszerzona została nazwa Ruchu o słowa „Mundus Christi” stwierdził, że „Chrystus jest Zbawicielem całego świata. Porządek świata, porządek praw natury, fizyki, chemii, biologii, astronomii wskazuje, że w tym porządku jest rozum. Największym zagrożeniem, które grozi ludzkości to zagrożenie Wieży Babel, czyli celowe pomieszanie języków i pojęć”.

Ks. prof. dr hab. Józef Krukowski (PAN Lublin) zauważył, że zmiany ustrojowe i społeczno-polityczne zaistniałe w Polsce na etapie przemian, jakie dokonały się pod koniec XX w. wiodących od totalitaryzmu komunistycznego do demokracji dotyczą także relacji pomiędzy Państwem a Kościołem i innymi związkami wyznaniowymi.

Prelegent przypomniał, że podstawowe zasady tych relacji zostały określone w dwóch aktach normatywnych, tj. Konkordacie między Stolicą Apostolską a Rzeczpospolitą Polską oraz w Konstytucji RP. – Kluczowe znaczenie w tym przedmiocie ma art. 1 Konkordatu, zgodnie z którym „Rzeczpospolita Polska i Stolica Apostolska potwierdzają, że Państwo i Kościół katolicki są – każde w swej dziedzinie – niezależne i autonomiczne oraz zobowiązują się do pełnego poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach i we współdziałaniu dla rozwoju człowieka i dobra wspólnego” – podkreślił ks. Krukowski.

Praktyczne przykłady z procesów sądowych dotyczące stosowania Konkordatu w Rzeczypospolitej Polskiej, a także relacji między Kościołem a Państwem przedstawił mecenas Marek Markiewicz.

Natomiast ks. dr hab. Mirosław Sitarz (KUL) przypomniał, że papież Jan Paweł II promulgując obowiązujący Kodeks Prawa Kanonicznego w kan. 213 zadeklarował: „Wierni mają prawo otrzymywać pomoc od swoich pasterzy z duchowych dóbr Kościoła, zwłaszcza zaś słowa Bożego i sakramentów”.

– Obowiązek udzielania pomocy z duchowych dóbr Kościoła w ścisłym znaczeniu spoczywa na biskupach i innych duchownych wyposażonych we władzę biskupią. W sensie szerszym odpowiedzialni są wszyscy duchowni stosownie do powierzonego im urzędu. Obowiązek ten ze sprawiedliwości (ex iustitia) spoczywa na tych duchownych, którzy sprawują odpowiedni urząd duszpasterski (ex officio). Inni duchowni, którym biskup nie powierzył urzędu duszpasterskiego, mają obowiązek udzielania wiernym pomocy duchowej z motywu miłości chrześcijańskiej (ex caritate) – podkreślił ks. Sitarz.

Następnie ks. dr hab. Piotr Goliszek (KUL) zauważył, że „powrót nauki religii w 1990 r. do polskich szkół stanowi bardzo ważne wydarzenie w dziejach polskiej katechezy w okresie powojennym i w europejskiej tradycji katechetycznej” – Możliwość ponownego nauczania religii w polskich przedszkolach i szkołach jest naprawą krzywd wyrządzonych społeczeństwu i Kościołowi katolickiemu przez władze komunistyczne – dodał.

– Kościół to nie tylko działalność konfesyjna, ale także działalność charytatywno-opiekuńcza, humanitarna, oświatowo-wychowawcza czy też naukowa – wskazał ks. dr hab. Paweł Kaleta (KUL).

– W celu realizacji tych zadań niezbędne są środki finansowe. Trudno dziś mówić o samofinansowaniu się Kościoła, ponieważ obecnie system finansowania Kościoła w Polsce ma podstawę w 3 źródłach: dobrowolne ofiary wiernych, majątek własny i subwencje państwowe – kontynuował prelegent.

Ks. prof. dr hab. Wojciech Góralski (UKSW) zapoznał zebranych z ustawodawstwem kanonicznym i świeckim w zakresie małżeństwa, na którym budowana jest rodzina. – Małżeństwo i rodzina są instytucjami bliskimi zarówno dla Kościoła, jak i dla Państwa, ponieważ rodzina jest podstawową komórką życia społecznego, zarówno Kościoła, jak i Państwa. Dlatego też jest potrzeba ochrona małżeństwa i rodziny ze strony tych dwóch społeczności – przypomniał.

Natomiast prof. dr hab. Ryszard Maciejewski (UM w Lublinie) pytał: – Co możemy zrobić, aby następne pokolenia były zdrowsze? – Należy pokazać młodzieży szacunek do wartości, że zdrowie jest wartością najwyższą, a działanie przeciwko zdrowiu jest grzechem. Dlatego Kościół i Państwo, każde w swym zakresie, powinno dbać o bezpieczeństwo zdrowotne swych obywateli i wiernych – podkreślił.

„Wartości chrześcijańskie podstawą ładu międzynarodowego. Wartości cywilizacyjne dla Trójmorza – o powrót do normalności” – to temat IV Międzynarodowego Kongresu Ruchu „Europa Christi – Mundus Christi”.

Z powodu pandemii w kongresie można uczestniczyć zdalnie. Jest on transmitowany on-line: na portalu niedziela.pl oraz youtube.com/ParafiaWigry