Reklama

Święta Śląska

Niedziela świdnicka 42/2011

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

„Ojciec wiecznego świata i sama światłość niewyczerpana, Pan Bóg wszechmogący, pragnąc przejaśnienia ludzkiego, zesłał był na ziemię świętą Jadwigę, aby rozwidniała ciemności jak promień albo gorejąca pochodnia. Oważ córka margrabi badeńskiego, pana Tyrolu i księcia Meranii, a małżonka szlachetnego księcia śląskiego Henryka zwanego Brodatym, wiele dobrego przysporzyła na chwałę Bożą, zanim niebo otwarło się przed nią i godnie przyjęło ją do grona najzacniejszych niewiast”.
Józef Szczypka, „Legendy polskie”, Warszawa 1983

Święta Jadwiga Śląska urodziła się między 1178 a 1180 r. w Andechs w Bawarii, zmarła 14 października 1243 r. w Trzebnicy. Była córka Bertolda VI, hr. Andechs, i żoną Henrka I Brodatego, a także matką sześciorga dzieci, w tym Henryka II Pobożnego. Pochodziła z bardzo znanej rodziny w Niemczech, która liczyła się w Europie. Od 7. roku życia Jadwiga wychowała się w klasztorze Sióstr Benedyktynek w Kitzingen. Była popularyzatorką życia zakonnego i fundatorką klasztoru Cysterek w Trzebnicy (1202 r.). Prowadziła surowe życie pokutne, praktyki ascetyczne (m.in. przez 40 lat powstrzymywała się od pokarmów mięsnych, a w środy i piątki żyła tylko o chlebie i wodzie) i działalność dobroczynną (m.in. hospicjum dla trędowatych i wędrowny szpital). Dla ubogich i chorych była matką i opiekunką. Po 20 latach małżeństwa złożyła wraz z mężem śluby czystości, a po owdowieniu zamieszkała w klasztorze w Trzebnicy. Papież Klemens IV kanonizował ją w Viterbo w roku 1267. Od XIII wieku czczono ją jako patronkę Śląska i Polski.
Św. Jadwigę Śląską wspominał Jan Paweł II podczas II pielgrzymki do Polski: „Kiedy byłem w Polsce w 1979 r., Wrocław i Dolny Śląsk przybył na Jasną Górę, przynosząc ze sobą relikwie św. Jadwigi. Relikwie bardzo cenne i drogie, również dlatego, że przypominają mi dzień 16 października 1978 r. - liturgiczna uroczystość św. Jadwigi - kiedy z niezbadanych wyroków Bożej Opatrzności zostałem powołany na Stolicę Świętego Piotra w Rzymie. Dziś (...) dane mi jest (...) powtórzyć przy relikwiach waszej świętej Patronki: «Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem będą nasyceni». Święci są ludźmi ośmiu błogosławieństw. Pragnęła i łaknęła sprawiedliwości Jadwiga Śląska... (...) Wyraziła się w jej życiu jakby cała pełnia powołania chrześcijańskiego. Odczytała Ewangelię do końca i w całej jej życiodajnej prawdzie. (...) od początku żyła dla Boga, żyła miłością Boga” (Wrocław, 21 czerwca 1983 r.).
Diecezja świdnicka może się pochwalić aż sześcioma parafiami pod wezwaniem tej popularnej Świętej. Są to: Ostroszowice (dekanat Bielawa), Bolków (dekanat Bolków), Gilów (dekanat Piława Górna), Mokrzeszów (dekanat Świebodzice), Ząbkowice Śląskie (dekanat Ząbkowice Śląskie-Południe) oraz Przedborowa (dekanat Ząbkowice Śląskie-Północ).
Kościół parafialny w Ostroszowicach został wzniesiony w latach 1592-1600 w stylu gotyckim, w 1894 r. rozbudowano prezbiterium kościoła. Wewnątrz znajduje się barokowy ołtarz główny i kamienna chrzcielnica z rzeźbionymi herbami rodowymi fundatorów.
Powstanie świątyni św. Jadwigi Śląskiej w Bolkowie datowane jest ok. 1270 r. Założenie pierwotnego kościoła orientowanego było na planie krzyża greckiego, a jego ramiona tworzyły: nawę, transept i prezbiterium. Całość początkowo była pokryta krzyżującym się, wysokim dachem dwuspadowym. Do istniejącego korpusu dobudowano w 1. poł. XIV wieku dwie nawy boczne, a w 1846 r. po usunięciu gotyckich szczytów osadzono czterospadowy dach. W wyposażeniu wnętrza zachowała się ambona z 1619 r., a na szczycie kruchty północnej trzy kamienne rzeźby.
O świątyni w Gilowie więcej na s. 8 bieżącego numeru „Niedzieli Świdnickiej”.
Kościół parafialny pw. św. Jadwigi w Mokrzeszowie wzmiankowany był już w 1268 r., w obecnej postaci wzniesiony został w XIV wieku, przebudowano go ok. 1517 r., restaurowany na przełomie XIX i XX wieku, remontowany w 1965 r. We wnętrzu kościoła znajduje się gotycka rzeźba Madonny z Dzieciątkiem z początku XV wieku oraz pięć płyt nagrobnych z płaskorzeźbionymi postaciami zmarłych z lat 1565-1663.
Pierwsze wzmianki o istnieniu drewnianego kościoła parafialnego pw. św. Wita w Sadlnie [obecnie dzielnica Ząbkowic Śląskich, dawniej wieś] pochodzą z dokumentu bp. Tomasza I z 1240 r. Kolejne źródła informują o nowym kamiennym kościele ufundowanym w latach 1468-82 przez biskupa wrocławskiego Rudolfa z Rüdesheim. Świątyni nadano wówczas nowe wezwanie - św. Jadwigi. Po wielkim pożarze w 1682 r. gotycką budowlę rozbudowano od strony zachodniej, dodając okazałą dzwonnicę w stylu barokowym. Sam kościół z czasem rozebrano i w 1754 r. rozpoczęto wznoszenie nowej świątyni.
Pierwsza wzmianka o kościele pw. św. Jadwigi w Przedborowej pochodzi z 1290 r. Obecny kościół, murowany, wzniesiony został w 1682 r. w stylu barokowym, odbudowano po pożarze w 1773 r.
Oprócz tego w diecezji są cztery kościoły filialne pw. św. Jadwigi Śląskiej: w Targoszynie (wzniesiony na przełomie XV i XVI wieku, rozbudowany w XVIII wieku), kościół należy do parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Rogoźnicy (dekanat Strzegom); w Bolesławicach (pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1318 r.; w prezbiterium znajduje się tabernakulum kamienne z 1. poł. XVI wieku; godny uwagi jest renesansowy obraz Madonny z XVI wieku), parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Wierzbnej (dekanat Świdnica-Wschód); w Szymanowie, parafia pw. św. Michała Archanioła w Dobromierzu (dekanat Świebodzice); w Rybnicy Leśnej (z połowy XVI stulecia), parafia pw. św. Franciszka z Asyżu w Wałbrzychu (dekanat Wałbrzych-Południe).
Imię św. Jadwigi, patronki Śląska, noszą dwa kościoły pomocnicze - w Walimiu, parafia pw. św. Barbary w Walimiu (dekanat Głuszyca), i w Strzegomiu, parafia pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu (dekanat Strzegom).
Kościół pomocniczy w Walimiu został wzniesiony w 1771 r. Jest to świątynia barokowa, murowana. Początkowo miała służyć ewangelikom. Restaurowano ją w 1962 r. i przystosowany do obrządku katolickiego. W ołtarzu głównym umieszczono obraz ze św. Jadwigą; niewiasta w książęcym płaszczu, pod którym widać habit cysterski z butami przypiętymi do pasa, klęczy nad otwartą księgą, a ponad nią w bladej chmurze unosi się wizja krwawej bitwy pod Legnicą, gdzie zginął jej ukochany syn Henryk II Pobożny.
Kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej w Strzegomiu powstał na początku XIV wieku jako kościół Starego Strzegomia, wymieniany w 1456 r. jako kaplica szpitalna, później cmentarna. Przebudowany na początku XVI wieku, remontowany w XVIII, XIX i XX wieku. Orientowany, murowany, jednonawowy, z trójbocznie zakończonym prezbiterium, nakrytym sklepieniem krzyżowo-żebrowym w całości oskarpowanym, zachował we wnętrzu przyścienne sakramentarium i barokową ambonę.
Oprócz kościołów parafialnych, filialnych i pomocniczych pw. św. Jadwigi Śląskiej jest też kaplica szpitalna pod takim wezwaniem w Pieszycach, należąca do parafii pw. św. Jakuba Apostoła w Pieszycach (dekanat Bielawa).
Ślady kultu św. Jadwigi Śląskiej obecne są w wielu parafiach diecezji świdnickiej. Pierwsza kaplica pw. św. Marii Magdaleny w Tarnowie Śląskim powstała prawdopodobnie w momencie założenia wsi z inicjatywy św. Jadwigi Śląskiej. W Przyłęku w kościele pw. św. Anny (dekanat Kamieniec Ząbkowicki) znajduje się rzeźba św. Jadwigi z 1651 r. W wielu kościołach obecne są obrazy tej Świętej. Św. Jadwiga jest też fundatorką kościoła w Szymanowie. Kościół, który stoi do dzisiaj, został wybudowany w 1498 r. na miejscu wcześniejszego, drewnianego kościółka. Ołtarz wraz z obrazem św. Jadwigi powstał w 1886 r.
Wszyscy czciciele św. Jadwigi Śląskiej zaproszeni są do Trzebnicy, gdzie w dniach 14-16 października odbędą się uroczystości odpustowe ph. „W komunii z Bogiem na wzór świętych” ku czci św. Jadwigi. Będą one także dziękczynieniem za beatyfikację Jana Pawła II. W piątek zaplanowany jest jadwiżański dzień skupienia powołanych do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Tego dnia będzie można pielgrzymować do grobu św. Jadwigi. Dzień zakończy się Mszą św. o godz. 18.30 oraz procesją z relikwiami św. Jadwigi. W sobotę o godz. 10 przewidziana jest konferencja diecezjalnego moderatora liturgicznej służby ołtarza i Msza św. o godz. 11. W godzinach popołudniowych przybędą uczestnicy pieszej pielgrzymki z Wrocławia do Trzebnicy. Mszy św. przy ołtarzu polowym o godz. 16.30 będzie przewodniczył biskup Kopenhagi. W niedzielę podczas Sumy odpustowej o godz. 11 nastąpi wprowadzenie relikwii krwi bł. Jana Pawła II. Po Mszy św. przewidziano procesję eucharystyczną ulicami miasta.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

O. Marcin Ciechanowski: szkaplerz jest szatą, która chroni człowieka przed złem tego świata

2026-07-15 19:40

[ TEMATY ]

szkaplerz

o. Marcin Ciechanowski

Karol Porwich/Niedziela

O. Marcin Ciechanowski

O. Marcin Ciechanowski

- Szkaplerz karmelitański to brązowe wełniane sukno. W tym z pozoru ciemnym kawałku materiału pulsuje głęboka teologia – można przeczytać w najnowszej książce Paulina, o. Marcina Ciechanowskiego pt. „Nieskalana Szata na brudne życie”, która swoją premierę będzie miała 16 lipca.

Publikacja o enigmatycznym i prowokującym tytule ukazuje historyczny, symboliczny i duchowy wymiar szkaplerza karmelitańskiego. Została wydana z okazji jubileuszu 775-lecia objawienia szkaplerza. Autor wyjaśnia, jak przyjęcie tego sakramentalium staje się znakiem macierzyńskiej opieki Maryi oraz przypomina, że Bóg pragnie towarzyszyć człowiekowi w każdym momencie życia.
CZYTAJ DALEJ

Szkaplerz „kołem ratunkowym”

Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim. W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym. Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła. Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza). Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”. Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć. Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja. Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać? Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania. Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Ekspert ds. AI: to człowiek powinien podejmować decyzje

2026-07-16 16:32

[ TEMATY ]

sztuczna inteligencja

Pawia

@Vatican Media

Panel dyskusyjny prowadzony przez prof. Gianluigiego Ballaraniego z Uniwersytetu w Pawii.

Panel dyskusyjny prowadzony przez prof. Gianluigiego Ballaraniego z Uniwersytetu w Pawii.

Rozwój sztucznej inteligencji nie może prowadzić do pogłębiania nierówności społecznych ani do koncentracji technologicznej władzy w rękach nielicznych. Potrzebne są wspólne zasady, które pozwolą wykorzystać potencjał AI z korzyścią dla całej ludzkości - podkreślił prof. Gianluigi Ballarani z Uniwersytetu w Pawii. Uczestnik międzynarodowej konferencji „Global Nobel Laureates Assembly on Artificial Intelligence and Nuclear War” w rozmowie z mediami watykańskimi odniósł się do przesłania encykliki „Magnifica humanitas”.

Aż trzydziestu laureatów Nagrody Nobla, byli szefowie państw oraz około 200 wybitnych osobistości ze świata nauki, polityki i badań nad sztuczną inteligencją spotkali się 14 i 15 lipca w Borgo Laudato si’ w Castel Gandolfo, aby dyskutować na temat AI i wojny nuklearnej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję