Reklama

Parafialny alfabet „Niedzieli” - Gniewków

Parafia pw. św. Barbary

Parafia pw. św. Barbary w Gniewkowie znajduje się w dekanacie bolkowskim w diecezji świdnickiej. Była erygowana 6 września 1965 r. Jej proboszczem jest ks. Konrad Polesiak.

Niedziela świdnicka 45/2011

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Gniewków (niem. Girlachsdorf) to wieś w Polsce położona w gminie Dobromierz. W latach 1975-98 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego. Rozciąga się na długości ok. 1 km, pomiędzy Czernicą a Dzierzkowem, z którym łączy się zabudowaniami. Przez wieś biegnie szosa z Roztoki do Jawora. Równolegle do drogi biegła linia kolejowa z Roztoki do Jawora, ale nie było tu stacji.
Gniewków powstał jako wieś rycerska około XIII wieku. W tym czasie istniał tu już dwór. W 1305 r. pojawiła się wzmianka o istnieniu kościoła, co świadczy o tym, że musiała to być duża wioska. Od XV do XVIII wieku wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli, aż do chwili, gdy przeszła na własność rodziny Hochbergów. Od tego momentu wieś już cały czas należała do tego rodu.
Z zachowanych dokumentów dowiadujemy się, że w 1825 r. właścicielem Gniewkowa był hrabia Rzeszy Hans Heinrich von Hochberg X z Roztoki, a we wsi znajdował się kościół katolicki z plebanią i ewangelicka szkoła. Tamtejszy nauczyciel uczył także dzieci z Dzierzkowa. Był tu również dwór z folwarkiem, młyn wodny, wiatrak, dwie gospody, 57 domów, a wśród mieszkańców było 12 rzemieślników i 2 handlarzy. W drugiej połowie XIX wieku wieś zaczęła się szybko rozwijać. Przyrost ludności należał do największych w regionie. Spowodowało go wydobycie granitu i wybudowanie w 1896 r. linii kolejowej z Roztoki do Jawora.
Po 1945 r. w Gniewkowie nadal działały kamieniołomy, a dzięki statutowi siedziby grodzkiej rozwijało się zaplecze oraz usługi.
We wsi znajduje się kościół parafialny wybudowany w XV wieku, później przebudowany. W stylu gotyckim, orientowany, od strony południowej posiada wieżę. Na ścianach zachowały się płyty nagrobne z XVI wieku, a w zakrystii rzeźbiony portal.
Parafia pw. św. Barbary liczy ok. 2100 wiernych. Świątynia parafialna była wzmiankowana już w 1342 r., ale obecna jej bryła pochodzi z XV wieku (przebudowana ok. 1700 r., odrestaurowana na początku XX wieku). Kościół jest orientowany, murowany, o wnętrzu salowym, z wieżą od południa. Prezbiterium nakrywa krzyżowo-żebrowe sklepienie trójdzielne, a nawę - polichromiczny strop drewniany.
W zakrystii godny uwagi jest rzeźbiony portal z 1521 r., a na ścianach świątyni całopostaciowe płyty nagrobne z lat 1560-1595 oraz obraz z XVII wieku przedstawiający chrzest Pana Jezusa.
W parafii funkcjonuje również kościół filialny - położony w Kostrzy świątynia pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1374 r., ale obecne mury wzniesiono później, na początku XVI wieku. W XVIII wieku kościół powiększony został o zakrystię, a w roku 1804 o południową kaplicę. Gruntownej restauracji doczekał się w 1964 r. Orientowany, murowany, z wieżą od zachodu. Ma prostokątne prezbiterium, nakryte dwuprzęsłowym sklepieniem krzyżowo-żebrowym. We wnętrzu zachowała się intarsjowana ambona z 1585 r. z figurami Ewangelistów, dwie późnogotyckie rzeźby św. Mikołaja i św. Marcina oraz trzy całopostaciowe nagrobki z XVI i XVII wieku.
Przy głównej drodze we wsi Kostrza znajdują się ruiny starego barokowego dworu powstałego w 1. poł. XVIII wieku w miejscu starszego, renesansowego założenia. Pod koniec XIX wieku został gruntownie przebudowany, a po II wojnie światowej podzielił los wielu innych zabytków. Ruiny znajdują się na wyspie otoczonej fosą. Dwór powstał na podstawie kwadratu, posiadał dwie kondygnacje i nakryty był dachem dwuspadowym. Założenie jest murowane, zbudowane głównie z cegły.
Od lipca ubiegłego roku w należącym do gniewkowskiej parafii kościele filialnym pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kostrzy trwały prace remontowe. Ta zabytkowa, pochodząca z XVI wieku świątynia powoli odzyskuje swoją dawną świetność. Dwa lata wcześniej wymieniono dach na kościele i na kościelnej wieży. Teraz prowadzone były prace zabezpieczające - modernizacja instalacji elektrycznej i wykonanie izolacji fundamentów z drenażem opaskowym kościoła. Konserwatorzy zabytków sprawdzali, czy pod warstwą zewnętrznej farby nie kryją się zabytkowe malowidła. To prace konieczne przed remontem i malowaniem wnętrza kościoła. W planie remontu znalazła się również wymiana posadzki oraz renowacja drewnianych elementów wyposażenia świątyni.
Parafia w Gniewkowie obejmuje swoim zasięgiem wsi: Bolkowice, Czernicę, Dzierzków, Kostrzę i Żelazową.

Parafia pw. św. Barbary

Dekanat: Bolków
Adres: Gniewków 6, tel. (74) 850-62-20
Proboszcz: ks. Konrad Polesiak
Odpust: 4 grudnia (Gniewków), 14 września (Kostrza)
Wieczysta adoracja: 2 stycznia i 4 lipca
Msze św.: w dni powszednie - godz. 18 (zimą - godz. 17), w niedziele i święta - godz. 8 i 12 (w Kostrzy - godz. 10)

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sejm uchwalił ustawy dot. statusu osoby najbliższej w związku i umowy o wspólnym pożyciu. Prezydent: nie podpisze

2026-05-29 16:15

[ TEMATY ]

sejm

Adobe Stock

W piątek Sejm uchwalił ustawy dot. statusu osoby najbliższej w związku i umowy o wspólnym pożyciu. Do decyzji parlamentarzystów odniósł się prezydent Karol Nawrocki, który zapowiedział, nie podpisze żadnego prawa, które będzie stanowiło alternatywę dla małżeństwa.

Rządowa propozycja przeszła przez izbę niższą parlamentu jako pierwsza w historii regulacja pozwalająca na formalizację związków jednopłciowych w Polsce.
CZYTAJ DALEJ

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

USA: Konsulat Generalny RP w Nowym Jorku i pomnik Jana Karskiego oblane czerwoną farbą

2026-05-30 19:04

[ TEMATY ]

Stany Zjednoczone

Adobe Stock

Niezidentyfikowany sprawca oblał czerwoną farbą pomnik Jana Karskiego oraz drzwi i fragment elewacji Konsulatu Generalnego RP w Nowym Jorku. Konsul generalny Mateusz Sakowicz w sobotę w rozmowie z PAP określił zdarzenie jako „akt wandalizmu, który należy jednoznacznie potępić”.

Do incydentu doszło w piątek w godzinach porannych. Konsul podkreślił, że sprawa jest traktowana priorytetowo w kategoriach bezpieczeństwa placówki. – Właściwe służby we współpracy z nami się tym zajmują. To jest obecnie jeden z naszych najważniejszych priorytetów – zaznaczył.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję