1. Znajdujemy się w przededniu Triduum Paschalnego, zanurzeni już w duchowym klimacie Wielkiego Tygodnia. Od jutra do niedzieli będziemy przeżywać główne dni liturgiczne, które przypominają nam tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Pana. W swych homiliach Ojcowie Kościoła często nawiązują do tych dni, które - jak zauważa św. Atanazy - wprowadzają nas "w ów czas prowadzący nas i pozwalający nam poznać nowy początek, dzień świętej Paschy, w której Pan został ofiarowany". W ten sposób opisuje on okres, który przeżywamy, w swoich Listach paschalnych (Lett. 5, 1-2; PG 26 1379). W najbliższą niedzielę Prefacja Paschalna będzie opiewać z wielką mocą, że "w Zmartwychwstaniu Chrystusa powstało z martwych życie wszystkich".
W centrum tego Świętego Triduum znajduje się "tajemnica bezgranicznej miłości", czyli tajemnica Jezusa, który "umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował" (J 13, 1). Rozważanie tej poruszającej i słodkiej tajemnicy zaproponowałem kapłanom w Liście, który - jak co roku - skierowałem do nich z okazji Wielkiego Czwartku.
Zapraszam także Was do zastanowienia się nad tą tajemnicą miłości, aby się przygotować do godnego przeżycia końcowych momentów ziemskiego życia. Jutro wkroczymy do Wieczernika, aby przyjąć niezwykły dar Eucharystii, Kapłaństwa i "nowego przykazania". W Wielki Piątek przejdziemy Drogę Krzyżową, która prowadzi na Kalwarię, gdzie Chrystus dopełni swojej ofiary. W Wielką Sobotę w milczeniu przygotujemy się do wejścia w Wigilię Paschalną.
2."Do końca ich umiłował". Te słowa ewangelisty Jana wyrażają i w sposób szczególny określają liturgię jutrzejszą, Wielkiego Czwartku, zawartą w sprawowaniu porannej Mszy Krzyżma i wieczornej Mszy Wieczerzy Pańskiej, która otwiera Wielkie Triduum. Eucharystia jest wymownym znakiem tej całkowitej, wolnej i bezwarunkowej miłości, dając każdemu radość z obecności Tego, który czyni nas zdolnymi do kochania, za Jego przykładem "aż do końca". Miłość, którą Jezus proponuje swoim uczniom, jest wymagająca. Echo tego ponownie usłyszeliśmy podczas naszego dzisiejszego spotkania w słowach ewangelisty Mateusza: " Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie" (Mt 5, 11-12). Również dzisiaj umiłować "do końca" znaczy być gotowym do podjęcia trudów i zmęczenia w imię Chrystusa. Oznacza to nie obawiać się oszczerstw ani prześladowań i być gotowymi "miłować nieprzyjaciół i modlić się za tych, którzy was prześladują" (por. Mt 5, 44). Wszystko to jest darem Chrystusa, który za każdego człowieka ofiarował samego siebie jako ofiarę na ołtarzu Krzyża.
3."Do końca ich umiłował". Od Wieczernika do Golgoty: nasza refleksja prowadzi nas na Kalwarię, gdzie rozważamy miłość, której całkowitym wypełnieniem jest dar życia. Krzyż jest jasnym znakiem tej tajemnicy, lecz równocześnie właśnie dlatego staje się symbolem, który porusza i niepokoi sumienia. Kiedy w najbliższy Piątek będziemy obchodzić Mękę Pańską i weźmiemy udział w Drodze Krzyżowej, nie będziemy mogli zapomnieć o mocy tej Miłości, która oddaje się bez miary.
W liście apostolskim na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 napisałem: "Kontemplacja oblicza Jezusa pozwala nam zatem zbliżyć się do najbardziej paradoksalnego aspektu Jego tajemnicy, który ujawnia się w ostatniej godzinie, w godzinie Krzyża. Jest to tajemnica w tajemnicy, którą człowiek może jedynie adorować na kolanach" ( Novo millennio ineunte, 25). Taka wewnętrzna postawa jest najodpowiedniejsza do przygotowania się na przeżycie dnia upamiętniającego mękę, ukrzyżowanie i śmierć Chrystusa.
4."Do końca ich umiłował". Ofiarowany za nas na Krzyżu Jezus powstaje z martwych i staje się pierwociną nowego stworzenia. Wielką Sobotę przeżyjemy w milczącym oczekiwaniu na spotkanie ze Zmartwychwstałym, rozważając słowa Apostoła Pawła: "Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy, został pogrzebany, zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem" (1 Kor 15, 3-4). W ten sposób będziemy mogli lepiej przygotować się do uroczystej Wigilii Wielkanocnej, kiedy w środku nocy wybuchnie jaśniejące światło Chrystusa Zmartwychwstałego.
Na tym ostatnim odcinku pokutnej drogi niech towarzyszy nam Maryja Dziewica, która pozostała zawsze wierna przy swoim Synu, zwłaszcza w dni Męki. Niech Ona nas nauczy kochać "do końca" wzorem Jezusa, który przez swoją śmierć i swoje zmartwychwstanie zbawił świat.