Za domenę poetów uchodzi wiosna. Kolejny tom poezji o. Hieronima St. Kreisa OSB pokazuje jednak, że może być zupełnie inaczej. Autor lubi i umie zaskakiwać. Przede wszystkim tytuł: Jak leci. Tomik jest
poetyckim dziennikiem pory niepoetyckiej - zimy. Tytuł skierowany jest, teoretycznie, do czytelnika; ale to dziennik, więc raczej autor przed rozpoczęciem pracy pyta sam siebie: "jak leci?", po czym siada
i pisze o tym, co się stało. Podczas lektury spostrzegamy nagle, że jesteśmy wprowadzeni w świat poety. Czytelnik nie czuje się w nim jak intruz, raczej jako długo oczekiwany gość. Autor traktuje otaczający
świat poważnie, bierze go w całej jego rozciągłości: czasowej i przestrzennej.
Cały tom tworzą trzy koncentryczne kręgi tematyczne. Pierwszym, zamykającym w sobie pozostałe, jest zima. Autor pisze o niej ze swoistym humorem:
dobrze zacząć dzień tak jak na śliskiej drodze wybić przednie zęby na dzień przed planowanym postem
ale realnie widzi jej grozę:
kto nie miał ciepłego kąta tej nocy nie będzie teraz śpiewał ludzkim głosem pochwały zimy Właśnie w tym kręgu znajdują się dwa ważne teksty, pisane na rocznicę stanu wojennego: swą formą graficzną nawiązują do zbliżających się świąt Bożego Narodzenia, ale zarazem (również przez układ wersów)
mówią o tym, jak dziwne były święta 1981 r.
Drugim kręgiem, wokół którego koncentrują się tematy tomiku, jest liturgia. Miesiące zimowe są czasem Adwentu i Bożego Narodzenia. Te dwa okresy liturgiczne nawzajem się uzupełniają. O ile Adwent
mówi o oczekiwaniu, o tyle Boże Narodzenie spełnienie nadziei pokazuje namacalnie.
Trzecim kręgiem jest dzieciństwo, pojawiające się jak gdyby z właściwą dla tego okresu życia nieśmiałością. Można je zobaczyć chociażby w wierszach: baśnie Andersena na szybie oraz niebo wchłania
dach. Podczas lektury całego tomu odnosi się niekiedy wrażenie, że gdzieś między wierszami biega bawiący się śnieżkami chłopiec.
Popatrzmy na formę poetycką tomu. Autor posługuje się japońskimi formami poetyckimi: haiku, tanką i rengą. Te gatunki literackie posiadają jasno sprecyzowane zasady kompozycji. Autor wyjaśnia każdą
z nich. Jednak nie ogranicza się tylko do form japońskich. Tworzy również wiersze wolne, nieskrępowane żadnymi normami poetyckimi.
Tomik tworzy harmonijną całość: okładka, papier, układ wersów i teksty uzupełniają się nawzajem. Jak leci mówi nam o świecie wokół nas. To właśnie na ten świat zstąpił 2000 lat temu Bóg, właśnie taki
świat zbawił. Nic zatem dziwnego, że pomimo wszystko świat, który zobaczył Autor ubiegłej zimy, jest Boży.
Zamykamy tom, zima się skończyła:
a nam zostaje przez roku miesiące wytrwale wiersz ufny szyć z codzienną prozą wiążąc dobry początek z dosyć względnym końcem
od psa się w domu uczyć jak żyć w przyjaźni z kotem i do następnej Wigilii mówić ludzką mową.
Odnowa, którą zapowiada Ezechiel, ma zdumiewające uzasadnienie: „nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego” (36,22). Klęska i wygnanie ludu stały się wśród narodów bluźnierstwem - mówiono: „to jest lud Pana, a musieli opuścić Jego ziemię” - jak gdyby Bóg Izraela okazał się bezsilny. Pan działa więc, by uświęcić swoje imię na oczach narodów; powrót z rozproszenia jest wydarzeniem teologicznym, zanim stanie się politycznym. Sercem wyroczni jest anatomia nawrócenia, którego człowiek sam nie potrafi dokonać. „Pokropię was czystą wodą” - obraz zaczerpnięty z rytuałów oczyszczenia Tory (por. Lb 19) - usuwa nieczystość i bożki. Potem następuje operacja głębsza: „dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała”. Warto zauważyć rozwój wewnątrz samej księgi: wcześniej Ezechiel wzywał - „uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha” (18,31); teraz Bóg bierze na siebie to, czego wezwanie nie zdołało sprawić. Zbiega się to z Jeremiaszową obietnicą Prawa wypisanego na sercach (Jr 31,33): oba głosy wygnania wiedzą już, że przymierze przetrwa tylko wtedy, gdy posłuszeństwo stanie się darem, nie samą powinnością. Zwieńczeniem jest zdanie: „Ducha mojego chcę tchnąć w was” - nie tylko nowego ducha ludzkiego, lecz Ducha samego Boga, który sprawi postępowanie według przykazań. Kościół czyta tę wyrocznię w Wigilię Paschalną, tuż przed liturgią chrzcielną - woda, nowe serce i Duch znalazły tam swoje wypełnienie. Formuła przymierza domyka całość: „będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem” - odnowiony człowiek jest zdolny do wierności, ponieważ wierność została mu najpierw darowana.
Między innymi o integralnym rozwoju człowieka w kontekście Jasnogórskich Ślubów Narodu mowa jest podczas Ogólnopolskiej Konferencji Dyrektorów Szkół Katolickich na Jasnej Górze. Podjęte zostaną także tematy Edukacji Zdrowotnej oraz wolność programowa i wychowawcza szkolnictwa katolickiego zagwarantowana w Konstytucji RP i konkordacie.
Jak zauważyła s. Patrycja Garbacka z Biura Rady Szkół Katolickich w Warszawie, Jasnogórskie Śluby Narodu mimo upływu 70. lat od ich powstania, wciąż mogą być i są aktualnym programem wychowawczym. Przyznała, że historia jest nauczycielką życia i właśnie spoglądając wstecz możemy dostrzec owoce wypracowane przez minione pokolenia, które kierowały się miłością i determinacją oraz przejrzystością wobec Boga i ludzi. Podkreślała wpływa odwagi Prymasa Wyszyńskiego owocujący Jasnogórskimi Ślubami Narodu, które wpływają na „człowieka, na jego postawę religijną i relację do Pana Boga, do Matki Bożej, do Ojczyzny, do wartości, do rodziny”. - Cieszymy się, że Pan Bóg nam podsuwa takie momenty jak jubileusze pewne, kiedy możemy sięgnąć do tego, co nas budowało – powiedziała.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
