Leszek Mądzik, twórca słynnego na całym świecie i najzupełniej oryginalnego teatru, jakim jest Scena Plastyczna KUL, w ostatnich latach zaczął ujawniać swą drugą pasję twórczą, jaką jest fotografia. Odbyło
się parę wystaw, entuzjastycznie przyjętych w środowisku artystycznym, a ostatnio w Wydawnictwie "Jedność" w Kielcach ukazał się album Leszka Mądzika zatytułowany Fotografia (2002).
Powodem sukcesów Leszka Mądzika w dziedzinie fotografii, która przez lata służyła mu jako swego rodzaju "szkicownik artysty", wykorzystywany przy tworzeniu spektakli, jest jej niezwykła oryginalność,
a zarazem zwyczajność. Współczesna fotografia zazwyczaj szuka tej oryginalności przez piętrzenie coraz dziwniejszych działań na kliszy. U Mądzika nie ma niczego takiego. Siła jego zdjęć polega na tym,
że są po prostu (i aż!) zobaczone. I to jak zobaczone!
Zakres zainteresowań artysty wyznaczają takie działy, jak: struktury (może nazbyt rozbudowane w albumie), sacrum (ukazane w węższym spectrum, niż to znam z twórczości artysty), przemijanie czasu i
śmierć, człowiek i jego kondycja.
Uważne obcowanie z albumem fotografii Leszka Mądzika ubogaca niezwykle nasz umysł i naszą wrażliwość, skłania do refleksji daleko wykraczających poza sam przedmiot.
Jak Muniek podchodzi do mówienia o Bogu w muzyce? Czym dla legendy T-Love jest Kościół?
Fragment książki „Chłopaki (nie) płaczą. Muniek Staszczyk bez ciemnych okularów w rozmowie z Piotrem Żyłką”. Zobacz więcej: https://emocjeplusminus.pl/Muniek.
Tekst ukazuje początek królowania Salomona. Miejscem jest Gibeon, „wielka wyżyna”, ponieważ w Jerozolimie nie ma jeszcze świątyni. Autor 1 Krl 3,2 zaznacza, że lud składał wtedy ofiary na wyżynach, bo nie było domu dla Imienia Pana. W 2 Krn 1 Gibeon łączy się z Namiotem Spotkania i ołtarzem z brązu. Salomon składa tam „tysiąc całopaleń”. Liczba podkreśla hojność, a zarazem styl władcy, który szuka uznania Boga przez kult. Nocą przychodzi sen. W Biblii sen bywa przestrzenią, w której Bóg podaje kierunek bez ludzkiej kontroli. Pytanie: „Proś, co mam ci dać” odsłania, co naprawdę pociąga króla.
Nie miejmy złudzeń. Słowa ambasadora USA w Polsce, Thomas’a Rose’a, ani podjęta przez niego decyzja nie była samodzielnym ruchem.
Wskazuje na to nie tylko użycie słowa „my” („we will have no further dealings, contacts, or communications with Marshal of the Sejm Czarzasty”), ale logika dyplomacji i ranga słów oraz tej decyzji. Duża część komentatorów, polityków i dziennikarzy mylnie, a niektórzy pewnie świadomie, przedstawiają całą sprawę jakby to był polityczny „foch” na marszałka Czarzastego za to, że ten nie poparł koncepcji pokojowej nagrody Nobla dla Donalda Trumpa. Jako marszałek, jak inni przewodniczący parlamentów europejskich, osobiście mógł swoje stanowisko w tej sprawie przedstawić. Jak to zrobił to już inna kwestia, do której wrócę później.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
