Patriotyzm

Próbowałam podnieść z ziemi
Zabłocone sztandary,
Na których widniał napis
Wykonany złotymi literami
„Bóg, Honor, Ojczyzna”.

Nagle zrozumiałam, że dorośli
Nie wiedzą, co to Honor,
Zgubili w pośpiechu Ojczyznę,
A wszystko dlatego,
Że podjęli z Bogiem wojnę.

Oddali swe życie na wzór Jezusa,
Dlatego ofiara ich tak cenna.
Zaś sztandar z napisem
„Bóg, Honor, Ojczyzna”
tylko z krzyżem ma swą wartość.

Tylko z Tobą, Jezu, poniosę sztandary,
Obiecuję wytłumaczyć ludziom ich sens.
Zrozumieją i poniosą je dalej,
Wszak zbawienia wymaga
Każde dziecko historii.

Los Ojczyzny

Kupczą i frymarczą Nią,
Jakby była najgorszą ladacznicą,
Zacierają przy tym ręce,
Licząc zdobyte srebrniki,
I zaślepieni myślą,
Któż nam to udowodni?

Narodzie umiłowany,
Czy i ty Mnie zdradziłeś?
Zapamiętaj,
Nic beze Mnie nie uczynisz!
Ukorz się, a nad śnieg
Wybieleją twe występki.
Zapomnę ci wszystkie zdrady,
Przywrócę do dawnej świetności,
Tylko odrzuć ducha ciemności.

18 marca 2001 r.

O naprawie Rzeczypospolitej

Wciąż tworzą
nowe programy
naprawy Ojczyzny
tymczasem Ona
coraz gorzej się ma
w agonii śle błagalny wzrok
ku dzieciom swym
i ledwo słyszalnym
głosem powiada
na nic się zda
kwiecista retoryka
i programów sto
gdy twe sumienie
ku cielcom się zwraca
a rozum i ręce
służą mamonie
ach biada mi biada
umęczonej Matce
któż balsam wyleje
na zbolałe moje serce
kto trud podejmie
niebywały
by drogę prostym
ludziom wskazać
na wyżyny ducha

17 marca 2001 r.