- Człowiek jest na właściwej drodze, gdy idzie za Maryją z różańcem w ręku - mówił na Jasnej Górze abp Wacław Depo. Przewodniczący Komisji Maryjnej Konferencji Episkopatu Polski przewodniczył Mszy św. odpustowej ku czci Matki Bożej Różańcowej z udziałem częstochowian i pielgrzymów, głównie z Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej. Uroczystość upłynęła w duchu dziękczynienia za beatyfikację kard. Stefana Wyszyńskiego i przy jego relikwiach.
W homilii wskazując na przykład błogosławionego kard. Stefana Wyszyńskiego, abp Depo uczył, że „człowiek jest na właściwej drodze gdy idzie za Maryją”. – Uczyńmy to wezwanie Prymasa własnym - tę drogę na Jasną Górę z różańcem w ręku. Zapewniał o zwycięstwie nadziei, którą pokładamy w Bogu, a pięknym narzędziem, które uczy tej nadziei jest różaniec, bo „zwycięstwo jeżeli przychodzi, to przychodzi przez Maryję”.
Dzisiejszą uroczystość poprzedziły czterodniowe rekolekcje dla Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej. W ich ramach na Jasną Górę zostały uroczyście wprowadzone relikwie bł. Prymasa Tysiąclecia.
O. Marian Waligóra, opiekun Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej wyraził radość, że wydarzenie to wpisało się w tegoroczne rekolekcje wspólnoty, bo to bł. kard. Stefan Wyszyński dał nową inspirację do ożywienia apostolstwa modlitwy różańcowej na Jasnej Górze. Skierował do Polaków apel: Modlitwą różańcową powiążcie wszystkie wasze serca, aby stały się murem obronnym Kościoła Chrystusowego pod opieką Zwycięskiej Pani Jasnogórskiej. To milenijne wezwanie podjął paulin o. Bronisław Matyszczyk i w nawiązaniu do wiekowej tradycji odrodził na Jasnej Górze nurt modlitwy różańcowej. Założył Jasnogórską Rodzinę Różańcową i powierzył ją opiece świętych Aniołów Stróżów.
Reklama
Pani Mira przyjechała do Częstochowy po 30 latach pobytu w Kanadzie. Zapisała się do Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej, bo jak twierdzi: „kocha odmawiać różaniec, to jest moja codzienna modlitwa. Daje mi dużo nadziei, otuchy, radości. Zawsze uczestniczę w modlitwie różańcowej o godzinie 16.00 na Jasnej Górze”.
Panie Brygida i Małgorzata przyjechały z Bilefeld w Niemczech. – Przyjeżdżamy tutaj, by napełnić się wiarą, nadzieją i miłością. Modlitwa różańcowa daje siłę, uspokaja, otwiera na słowo Boże – zapewniały pątniczki.
Jasnogórska Rodzina Różańcowa posiada stroną internetową, która ma formę nie tylko informacyjną, ale przede wszystkim formacyjną: www.jrr.jasnagora.pl/pl/
- Zapraszamy wszystkich, którzy modlą się na różańcu, nie tylko członków Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej. Adres naszej strony się nie zmienił, ale nowa szata graficzna i sposób przekazu ma służyć tym, którzy modlą się na różańcu – zachęca o. Waligóra.
Na stronie można znaleźć m.in. rozważania tekstów biblijnych czy odsłuchać zapis dźwiękowy z Kaplicy Cudownego Obrazu. - Są różne formy odmawiania modlitwy różańcowej, różne narzędzia, które pomagają nam w tym, żebyśmy tę modlitwę ożywiali i żeby nie była archaicznym i mechanicznym odmawianiem zdrowasiek – zauważa opiekun Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej.
W całym Kościele wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej będziemy obchodzić w najbliższy czwartek, 7 października.
Konstytucja 3 maja przypomina nam, że religia jest integralną częścią ludzkiego bytowania - powiedział abp Stanisław Gądecki podczas Mszy św. odprawionej 3 maja na wałach jasnogórskich. Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski zwrócił też uwagę, że czczone tego dnia królowanie Maryi – Królowej Polski, wyraża się w służbie i miłości.
Publikujemy tekst homilii przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisława Gądeckiego:
Największym wrogiem woli Bożej jest nasze ego – niczym król samozwańczy, który próbuje zasiąść na tronie należącym jedynie do Boga. To ego jest niczym rozkapryszone dziecko, które tupie nogą w świątyni serca, domagając się, by wszystko było po jego myśli.
Nieustannie chce udowadniać, pouczać, stawiać na swoim, wykrzykując jak bęben wojenny jedno słowo: „JA!”. Bunt, jeśli się w Tobie pojawia, jest jak fala sztormowa, która uderza o brzegi Twojej duszy, burzy pokój serca, mąci wiarę, zaciemnia widzenie. Rodzi się z niezrozumienia, dlaczego Twoje życie toczy się tak, a nie inaczej. I chociaż zdaje Ci się, że dryfujesz po ciemnym morzu zdarzeń bez latarni i bez kompasu, to właśnie wtedy ufność w Bożą mądrość jak kotwica rzucona w głębię pozwala zatrzymać się i odnaleźć punkt oparcia. Bo Boża mądrość to nie wąska uliczka naszego logicznego rozumu, ale piękna polna droga pośród wiosennych kwiatów i błękitu nieba, na której poruszają się aniołowie i święci. Nie zawsze wiesz, dokąd prowadzi, ale gdy nią idziesz, w Twojej duszy zaczyna kiełkować pokój jak źródło bijące na pustyni walki wewnętrznej.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i Szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
