Reklama

Caritas

Potrzeba "wyobraźni miłosierdzia", aby przyjść z pomocą dziecku zaniedbanemu duchowo czy materialnie; aby nie odwracać się od chłopca czy dziewczyny, którzy zagubili się w świecie różnorakich uzależnień lub przestępstwa; aby nieść radę, pocieszenie, duchowe i moralne wsparcie tym, którzy podejmują wewnętrzna walkę ze złem.
(Jan Paweł II, Homilia na krakowskich Błoniach, 18.06.2002 r.)

Niedziela lubelska 41/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W ten nurt "wyobraźni miłosierdzia", do której wzywał Jan Paweł II, wpisuje się Caritas Archidiecezji Lubelskiej, która po raz kolejny zorganizowała letni wypoczynek dla prawie tysiąca dzieci. Turnusy wypoczynkowe dla dzieci odbywały się w dwóch ośrodkach - w Firleju i w Dąbrowicy. W Firleju zorganizowano sześć turnusów(w lipcu i sierpniu), zaś w Dąbrowicy dwa (w sierpniu).W sumie w tych ośmiu turnusach uczestniczyło blisko 1000 dzieci z naszej Archidiecezji oraz z Białorusi, z parafii Żłobin(15 osób). Funkcje wychowawców pełniło 110 osób - nauczycieli, studentów oraz diakonów i alumnów Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie.
Uczestnikami tych szczególnych kolonii były dzieci w wieku od 8 do 16 lat. W większości pochodziły z najuboższych rodzin naszej Archidiecezji, z rodzin dysfunkcyjnych, dotkniętych bezrobociem. Z wypoczynku korzystały też dzieci ze Szkolnych Kół Caritas, które przez udział w tych Kołach, pod kierunkiem opiekunów, angażują się w dzieła miłosierdzia, w pomoc charytatywną w swoich szkołach i środowiskach. W ten sposób od najmłodszych lat rozwijają w sobie "wyobraźnię miłosierdzia". Większość dzieci uczestniczyła w koloniach bezpłatnie. Część kosztów pokryły ich rodzinne parafie, pozostałą część Caritas.
W trakcie pobytu dzieci uczestniczyły w różnych grach, zabawach, konkursach z nagrodami. Organizowano kolonijne otrzęsiny, nietypowe olimpiady sportowe, konkursy, mecze, dyskoteki, ogniska. W Firleju dzieci korzystały z pięknej, słonecznej pogody i z radością kąpały się w jeziorze. Miały też możliwość zwiedzenia Pałacu Zamoyskich w Kozłówce. Z kolei dzieci wypoczywające w Dąbrowicy miały okazję do obejrzenia lubelskiego Skansenu i Ogrodu Botanicznego UMCS. Wyjeżdżały też nad Zalew Zemborzycki. Szczególnym rysem wypoczynku organizowanego przez Caritas jest jego wymiar religijny. Każdego dnia dzieci uczestniczyły w Eucharystii, miały możliwość skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania. Także każdy posiłek zaczynał się i kończył modlitwą. Piątkowy wieczór był czasem rozważania Męki Pańskiej w Drodze Krzyżowej. Nad wypoczynkiem dzieci w Firleju czuwał ks. Wiesław Kosicki - z-ca dyrektora Caritas Archidiecezji Lubelskiej, zaś w Dąbrowicy ks. Andrzej Sternik - dyr. "Domu Spotkania" w Dąbrowicy. Dzieci wypoczywające na koloniach odwiedzał na różnych turnusach bp Mieczysław Cisło, który przewodniczył Mszy św. oraz wygłaszał homilie, a także uczestniczył w posiłkach razem z dziećmi. O najmłodszych pamiętał też ks. Andrzej Głos - dyrektor Caritas Archidiecezji Lubelskiej, który kilkakrotnie spotykał się z nimi i z wychowawcami.
Ośrodek, w którym dzieci odpoczywały w Firleju nosi nazwę "Dom Zawierzenia". Jest pięknie położony w lesie, niedaleko jeziora. Lubelska Caritas odkupiła go prawie 10 lat temu. Przez ostatnie dwa lata był modernizowany, remontowany. Obecnie funkcjonuje jako ośrodek formacyjno-wypoczynkowy "Dom Zawierzenia". Do tego ośrodka dzieci przyjeżdżały od kilku lat. Od tego roku zmodernizowany pawilon będzie mógł przyjmować grupy przez cały rok. W pawilonie znajduje się kaplica, jadalnia i kilkanaście pokoi.
W Dąbrowicy znajduje się "Dom Spotkania" Caritas Archidiecezji Lubelskiej. Został wzniesiony na fundamentach dawnej twierdzy i pałacu Firlejów. "Dom Spotkania" został otwarty i poświęcony w 1995 r. przez abp. Bolesława Pylaka. Do jego wybudowania przyczynili się nasi diecezjanie przez składane ofiary oraz ofiarodawcy z Zachodu, głownie z Niemiec i Włoch. "Dom Spotkania" służy ludziom. Tam Caritas świadczy swoją miłość człowiekowi. Właśnie w Dąbrowicy odbywają się wczaso-rekolekcje dla chorych, niepełnosprawnych, starszych. Także w tym roku w trzech turnusach wczaso-rekolekcji uczestniczyło 140 osób, którym pomoc świadczyło 75 wolontariuszy. Przez te dni uczestnicy mogą pogłębiać swoją wiarę przez udział w Eucharystii, modlitwę, konferencje, rozmowy.
W tych ośrodkach Caritas Archidiecezji Lubelskiej w czasie wakacji świadczyła posługę miłości miłosiernej wobec tych, którzy jej potrzebowali. W ten sposób wpisuje się w apel Jana Pawła II o "wyobraźnię miłosierdzia". Także każdy z nas może mieć swój udział w tym dziele miłosierdzia przez wspieranie działań Caritas, których celem jest pomoc najbardziej potrzebującym, zarówno duchowa, jak i materialna. Pamiętajmy o tym kupując wigilijną świecę Caritas, czy wielkanocny Chleb Dobroci.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Cuda, które wprowadziły pastuszków fatimskich na ołtarze

2026-08-19 06:55

[ TEMATY ]

Fatima

pl.wikipedia.org

Święci Hiacynta i Franciszek Marto

Święci Hiacynta i Franciszek Marto

Pastuszkowie fatimscy – Hiacynta i Franciszek Marto – wraz z kuzynką Łucją dos Santos kilka razy spotkali się z Matką Bożą w 1917 r. Sierpień 2026 r. to 109. rocznica czwartego objawienia. W tym miesiącu wyjątkowo Matka Boża objawiła się dzieciom 19., a nie 13. dnia miesiąca, ze względu na fakt, że w zwyczajowym dniu spotkań z Maryją dzieci zostały uwięzione. 13 maja 2000 r. pastuszków beatyfikował św. Jan Paweł II, natomiast 13 maja 2017 r. zostali świętymi za pontyfikatu papieża Franciszka. Przypomnijmy cuda, które przyczyniły się do wyniesienia ich na ołtarze.

Aby osoba mogła zostać błogosławioną, a później świętą, potrzebne są cuda – szczególne zdarzenia, które po wnikliwej analizie dokonanej przez ekspertów kościelnych i nie tylko Kościół ocenia jako nadprzyrodzone i niewytłumaczalne medycznie oraz jako skutek modlitw kierowanych do Boga za pośrednictwem tej osoby. Jeśli ktoś jest męczennikiem, może zostać błogosławionym bez uznanego cudu, natomiast do kanonizacji już taki cud jest potrzebny. W przypadku Hiacynty i Franciszka, którzy byli tzw. wyznawcami, nie zginęli męczeńsko, potrzebne były dwa cuda, aby mogli zostać najpierw błogosławionymi, a następnie świętymi.
CZYTAJ DALEJ

Pisała listy do Jezusa

Niedziela Ogólnopolska 35/2025, str. 71

[ TEMATY ]

święci

Domena publiczna

Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.

Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
CZYTAJ DALEJ

Panie, wyłącznie dzięki Tobie coś znaczę!

2026-08-20 09:08

[ TEMATY ]

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

W bliskości Chrystusa odkrywam w sobie wartość, szczególnie wtedy, kiedy wielu wokół mnie mówi, że już nic nie znaczę, że jestem totalnym „zerem”, że nic nie potrafię. W wierze Jezus mówi mi wtedy, że jestem „skałą” i On chce na niej wznosić coś wielkiego i pięknego.

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie». Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję