Mają 8, 12 lub 16 lat i kilka, a bywa, że więcej, kilogramów nadwagi. Badania Instytutu Żywności i Żywienia wykazały, że 12 proc. dziewcząt i 13 proc. chłopców w Polsce ma nadwagę. Konsekwencje są znane - otyłość jest źródłem wielu chorób, a także, zwłaszcza wśród najmłodszych, kompleksów. Przyczyn jest kilka: złe nawyki żywieniowe, przekarmianie dzieci, zaczynające się często już w niemowlęctwie, i brak aktywności fizycznej.
W grupie przyczyn wskazywana jest ostatnio jeszcze jedna - marketing żywności skierowany do dzieci. Firmom branży żywnościowej przyświeca coraz powszechniej idea maksymalizacji zysku. Co gorsza, ich możliwości reklamowania produktów są wielokrotnie większe niż możliwości organizacji promujących zdrowe nawyki żywieniowe. Warto, aby rodzice i nauczyciele mieli świadomość miejsc i sposobów lansowania żywności, która w języku angielskim ma już specjalne określenie: „junk food”, czyli jedzenie śmieciowe. To pojęcie obejmuje produkty żywnościowe zawierające nadmierną ilość cukru, soli i tłuszczy. Są w tej grupie kusząco zapakowane słodycze i przekąski oraz napoje. Paradoksalnie - niektóre z nich są reklamowane jako zdrowa żywność. Consumers International - światowa organizacja konsumencka ujawniła, że niektóre płatki dostępne na rynku zawierają więcej soli niż chipsy ziemniaczane i więcej cukru niż pączki.
Marketing produktów typu „junk food” to m.in. dołączanie do nich gier i zabawek, sponsorowanie imprez z udziałem dzieci, wykorzystanie postaci z kreskówek, reklamy ukryte w filmach i grach komputerowych, umieszczanie tych produktów w supermarketach tak, aby znajdowały się na wysokości wzroku dziecka. W niektórych krajach zostały już wprowadzone przepisy świadczące o tym, że problem został dostrzeżony. W szkołach francuskich np. wprowadzono zakaz sprzedaży słodyczy i napojów gazowanych, natomiast w Wielkiej Brytanii obowiązuje zakaz reklamowania żywności o dużej zawartości cukru i tłuszczów w programach adresowanych do dzieci. W Polsce udało się jak dotąd jedynie nielicznym samorządom wprowadzić zakaz sprzedaży tego typu żywności w szkolnych sklepikach. Nim sytuacja dojrzeje do rozwiązań w szerszej skali, warto, aby tę sprawę rozważyli sami rodzice i dyrekcje szkół. Zwłaszcza że w okresie zakupów prezentów mikołajowych i gwiazdkowych marketing żywności adresowany do dzieci z pewnością się nasili.
To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.
Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
Sekretariat Generalny Synodu opublikował pierwsze raporty końcowe Grup Studyjnych dotyczące misji Kościoła w środowisku cyfrowym oraz formacji do kapłaństwa. Dokumenty zawierają konkretne rekomendacje operacyjne dla Stolicy Apostolskiej, konferencji biskupów i diecezji.
Jak podkreślił sekretarz generalny Synodu kard. Mario Grech,
- Nabożeństwo Gorzkich Żali ma charakter pasyjny i powinno być sprawowane zgodnie z normami Kościoła, zwłaszcza gdy łączy się je z wystawieniem Najświętszego Sakramentu - podkreśla Dawid Makowski, liturgista koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”. Wyjaśnia m.in. kwestie koloru szat, użycia kadzidła, miejsca głoszenia kazania pasyjnego oraz zasad gry na organach w Wielkim Poście. Przypomina, że nawet nabożeństwa ludowe, głęboko zakorzenione w polskiej tradycji, mają swoje miejsce w porządku liturgicznym Kościoła i powinny być sprawowane z poszanowaniem obowiązujących norm.
Gorzkie Żale to jedno z najbardziej charakterystycznych polskich nabożeństw wielkopostnych. Jak przypomina Dawid Makowski, jest to modlitwa „skupiona na Męce Pańskiej na zasadzie współubolewania i współuczestniczenia z Chrystusem”. Jej istotą jest „śpiewane rozmyślanie o cierpieniu Chrystusa i Maryi”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
