Reklama

Odsłony

Pod maskami

Niedziela Ogólnopolska 5/2011, str. 24

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Pod którąś z masek gubi się już twarz własną.

*

Nik siadał na jarmarku i handlował byle czym. Miał się też za byle kogo, bo był znajdą i nikt się z nim nie liczył. Patrzył z zazdrością na twarze i bogate stroje mieszczan. - Taki to jest kimś, z dziada pradziada - myślał. - Ile bym dał, by przejść się przez miasto z jego twarzą. I wtedy podszedł do niego ktoś w ciemnej pelerynie z kapturem na głowie, i powiedział, że za wszystkie jego szpargały da mu torbę z nowymi twarzami. Nik, zdumiony tym, że tamten odgadł jego myśli, przystał na zamianę i wziął torbę. Kiedy opuścił jarmark, zajrzał do środka. Były tam karnawałowe maski dla dzieci. Nik poczuł się oszukany, ale dla zabawy założył maskę diablika. Gdy jednak na jego widok zaczęli nawet uciekać jego przerażeni znajomi, chciał zerwać maskę. Ale ona przyrosła mu do twarzy. Ukrył się za jakimś płotem i sięgnął do torby po inną, by zakryć nią tę diabelską. Była to maska bawidamka trubadura, w której poczuł się pewniej, bo przyciągał spojrzenia kobiet. Gdy jednak zawołano go, aby zagrał i zaśpiewał, a on tego nie potrafił, musiał uciekać przed znudzonym i zawiedzionym tłumem. Aż skulił się w sobie od szyderczego śmiechu kobiet. Jak mógł najszybciej, sięgnął po kolejną maskę. Ta przemieniła go w wędrownego mędrca kaznodzieję. Czuł, że budzi respekt i zaciekawienie. Na rynku wezwano go, by przemówił, by pouczył i wzruszył tłum oraz innych mędrków. Jednak poza wyglądem i miną nic w nim z mówcy ani mędrca nie było. Obrzucono go więc zgniłymi owocami i przepędzono ku uciesze gawiedzi. Znów się gdzieś ukrył i nawet nie usiłując zerwać tej maski, sięgnął po ostatnią. Ta była maską cyrkowego klauna z wielką brodawką na nosie, z uszami jak u osła i wargami rozciągniętymi w głupim uśmiechu. Gdzie się pojawił, wzbudzał rechot i rozbawienie. Uciekał, ale musiał coś jeść, a za zrobienie kilku min dawano mu jakieś ochłapy lub grosze. Śmiechu, jaki wzbudzał, nienawidził jak chłosty. Musiał jednak z niego żyć, choć z wielkim smutkiem w środku. I z marzeniem, że może uda mu się odzyskać swoją dawną twarz, którą prawie już zapomniał. Ale kto mu ją odda? Może nawet chętnie wróciłby do poprzednich masek, ale ta była ostatnia i nie do usunięcia.
Kiedyś czereda dzieciaków obległa go, nazywając Bawigębą. Chciał je przegnać, lecz one nie bały się, tylko żądały nowych cudacznych min. I wtedy poczuł się całym sobą klaunem. Robił miny, skakał, przewracał się, fikał, przedrzeźniał, wszystko ku ogromnej uciesze dzieciarni. Sam zaczął się śmiać z siebie aż do łez - jak nigdy dotąd. Odchodził stamtąd jeszcze z tym śmiechem, ale gdy został sam, poczuł, że płacze. Jak nigdy wcześniej. Zaczął padać deszcz, a on płakał nad swoją dolą i brzydotą, i niepamięcią.
I wtedy ujrzał w kałuży pod nogami czyjąś twarz. Za nim stał ktoś dziwnie znajomy, ale piękny i jasny mimo zapadającego zmroku. - Kim jesteś? - zapytał Nik. - Jestem aniołem - odrzekł tamten. - Stróżem twego pierwowzoru. Byłem przy tym, kiedy byłeś stwarzany, i znam twoją twarz, której prócz Boga nie zna nikt. Jednak nie chciałeś jej, kupiłeś od diabła kilka innych. I dopiero dziś, gdy zacząłeś do łez śmiać się z siebie, a potem podobnymi łzami płakać aż do dna serca, mogę ci oddać twoją dawną twarz, pod warunkiem że jej nie zdradzisz ani nie oddasz. Nik spojrzał w kałużę - był tam ktoś, kogo prawie zapomniał, ale był szczęśliwy jak nigdy dotąd.

*

Kiedyś maski zakładano tylko w karnawale. Teraz w nieustannym spektaklu, którego sceną stały się wszystkie miejsca, ludzie noszą torby z tak wieloma maskami, że coraz łatwiej im zapomnieć, kim są. Świat nakłada nam maski, a Bóg chciałby je zdejmować. Kto jednak odważy się na śmiech z siebie i płacz nad sobą, by anioł przywrócił mu prawdę o nim?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Obiekt, który spadł na Polskę cały czas płonie. Wieża kontroli lotów na lotnisku w Rzeszowie ewakuowana

Dojście do obiektu, który spadł w pobliżu miejscowości Chmielek w pow. biłgorajskim jest utrudnione, ponieważ obiekt cały czas płonie - przekazał w piątek dyrektor Wydziału Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego nadinsp. Dariusz Działo.

W piątek rano Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych poinformowało o podejrzeniu naruszenia przestrzeni powietrznej RP przez niezidentyfikowane obiekty powietrzne. Rzecznik DORSZ ppłk Jacek Goryszewski w rozmowie w TVN24 przekazał, że mogło dojść do upadku obiektu w miejscowości Chmielek, blisko Nowego Lipowca (pow. biłgorajski, woj. lubelskie).
CZYTAJ DALEJ

Służby poinformowały o trzech miejscach upadku obiektów. To prawdopodobnie rakiety i dron

2026-11-20 11:45

[ TEMATY ]

rakieta

dron

trzy miejsca

PAP

Rudnik nad Sanem. Służby pracują na miejscu zdarzenia

Rudnik nad Sanem. Służby pracują na miejscu zdarzenia

Wicepremier, szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz poinformował, że w piątek doszło do naruszenia polskiej przestrzeni powietrznej i wtargnięcia „obiektów Federacji Rosyjskiej, atakującej w tym przypadku również Rzeczpospolitą przez terytorium Ukrainy".

Szef MON poinformował, że rosyjskie lotnictwo dalekiego zasięgu, „które wystrzeliwało zarówno rakiety kindżał, rakiety Ch-101 oraz bardzo dużo dronów odrzutowych i dronów klasycznych".
CZYTAJ DALEJ

Bp Kiciński: Msza święta jest największym darem Boga

2026-11-21 09:27

ks. Łukasz Romańczuk

Biskup Jacek Kiciński CMF`

Biskup Jacek Kiciński CMF`

Mszą świętą w katedrze wrocławskiej, pod przewodnictwem bp. Jacka Kicińskiego CMF, rozpoczął się kurs dla nadzwyczajnego szafarza Eucharystii.

W homilii bp Jacek nawiązał do liturgicznego wspomnienia Ofiarowania Maryi i zadań nadzwyczajnego szafarza Eucharystii: - Zaczyna się czas formacji, aby stać się szafarzem Najświętszej Eucharystii. Rozpoczynacie ten czas, aby być szafarzami, udzielać Komunii świętej, aby pomagać kapłanom podczas Eucharystii, udzielać ludziom Komunii Świętej, a przede wszystkim zanosić ją chorym. Szafarz to ten, kto żyje Eucharystią, ale jest zwiastunem nadziei, która zawieść nie może, bo ona prowadzi do pewności wiary i życia wiecznego. Życie wieczne nie jest naszą nadzieją, ale jest pewnością naszej wiary - mówił hierarcha, wskazując też na Eucharystię, jako największy dar Boga. - Uczy nas ona miłości do Boga i drugiego człowieka i z niej wypływa ofiara, która jest darem dla innych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję