Ks. Wincenty Granat, „Bóg bogaty w miłosierdzie. Wybór tekstów”, opracowała i przygotowała do druku Halina Irena Szumił, Sandomierz 2011, s. 301, 3 nlb., format: 14,5 x 20,5 cm.

Twórczość teologiczna ks. Wincentego Granata, dotycząca wprost tajemnicy miłosierdzia Bożego, obejmowała okres piętnastu lat i połączona była ściśle z działalnością Ośrodka Studium Miłosierdzia Bożego, powstałego w Częstochowie w tzw. Dolinie Miłosierdzia, organicznie związanego później z Instytutem Apostolskim w Ołtarzewie.
Publikacja „Bóg bogaty w miłosierdzie” (por. Ef 2,4) zawiera rozrzucone w różnych pracach zbiorowych i czasopismach rozprawy i artykuły ks. prof. Granata poświęcone tajemnicy Bożego miłosierdzia.
Interpretacja miłosierdzia Bożego w ujęciu ks. Wincentego Granata zajmuje znaczącą i trwałą pozycję w myśli teologicznej, choć jest tylko jednym z etapów na drodze ludzkich wysiłków dotarcia do tajemnicy Boga. Jest to, oczywiście, droga bez kresu, bo Bóg przerasta granice bytowej kondycji człowieka i jego rozumu.
Książka zawiera nadto opracowania: ks. Lucjana Baltera SAC - „Teolog miłosierdzia Bożego. Wkład ks. prof. Wincentego Granata w formowanie podstaw teologicznych rozwijającego się oddolnie kultu” oraz Haliny Ireny Szumił - „Misterium Bożego miłosierdzia w nauczaniu ks. Wincentego Granata”.

* * *

Halina Irena Szumił, „Otwarty na Boga i człowieka. Sługa Boży ks. Wincenty Granat, rektor KUL”, Sandomierz 2011, s. 96, format: 12,2 x 19,5 cm

Opracowanie Haliny Ireny Szumił „Otwarty na Boga i człowieka. Sługa Boży ks. Wincenty Granat, rektor KUL” składa się z pięciu rozdziałów. W pierwszym omówiono kształtowanie osobowości ks. Wincentego Granata w środowisku rodzinnym i w okresie szkolnym oraz scharakteryzowano jego formację intelektualną w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu i na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W drugim skupiono się na jego pracy w Radomiu, Sandomierzu i Lublinie. Rozdział trzeci poświęcono okresowi ostatnich lat życia ks. Wincentego Granata. W rozdziale czwartym omówiono jego sylwetkę duchową. Ostatni - piąty z kolei rozdział informuje o diecezjalnym procesie beatyfikacyjnym Sługi Bożego. Publikację kończą wybrane opracowania o Słudze Bożym.

(S. L.)