„Jeśli ktoś chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich” (Mk 9, 35)
Nawet żyjąc w domowym zaciszu, nie możemy zupełnie odizolować się od spraw „małej” lub „wielkiej” Ojczyzny czy też „globalnej wioski”, jaką stał się świat. Konieczne jest w związku z tym segregowanie informacji i wybieranie najważniejszych - rzeczywiście dotyczących naszego życia. Wiele osób nie potrafi sobie z tym poradzić, a zdarza się również, że w natłoku sensacyjnych doniesień gubi prawdy podstawowe: o Bogu i człowieku, o życiu i śmierci, o dobru i złu… Do czego wtedy się odwołać?
Z autorem Księgi Mądrości możemy śledzić bezsens zamysłów bezbożnych, którzy wobec upomnień „sprawiedliwego” nie tylko nie myślą o swoim nawróceniu, ale szukają sposobu na unicestwienie głoszącego prawdę. Jest to typowe wystawianie Pana Boga na próbę, by sprawdzić, czy rzeczywiście Najwyższy ujmie się za prześladowanym. Trudno nie dostrzec w tych proroczych słowach zapowiedzi Chrystusa - cierpiącego Sługi Pana. Jezus wielokrotnie próbował uświadomić uczniom naturę swego posłannictwa (odkupienie przez krzyż), jednak napotykał ciągle postawę niezrozumienia i lęku: „Bali się Go pytać”. Okazuje się, że można słuchać Ewangelii i z uporem odrzucać jej najistotniejszą treść! Spór między Apostołami o pierwszeństwo stał się dla Nauczyciela okazją do przekazania prawdy o wartości służby, która w królestwie Bożym ceniona jest najwyżej. Jezus-Sługa potrzebuje takich uczniów, którzy będą umieli i chcieli służyć sobie wzajemnie. Św. Jakub z mocą przekonywał, że w Kościele nie ma miejsca na pychę i żądzę panowania, ponieważ to niszczy nie tylko wspólnotę, ale jest też zabójcze dla samego człowieka, który takimi intencjami się kieruje. Wraz z Apostołem wracamy więc do „mądrości zstępującej z góry”, by wraz z nią budować na „czystości, zgodzie, ustępliwości, posłuszeństwie, miłosierdziu”.
Głoszona wszem i wobec neutralność światopoglądowa faktycznie narzuca jako podstawową wartość brak wszelkich obiektywnych zasad i wartości! Jest to niewątpliwie budowanie bez fundamentów. Aż dziw bierze, że z neutralności uczyniono dogmat wiary (ateistycznej). Pozostaje tylko ufać, że nie poddamy się tej szatańskiej pokusie… Budować na Ukrzyżowanym i Żyjącym - Bogu-Człowieku to wielki trud, jednak innej drogi nie ma, nie ma innego sposobu, by odnaleźć prawdziwy sens życia. Stara mądrość przypomina: „Jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu, wszystko jest na właściwym miejscu”. Do końca świata nic się tu nie zmieni!
O krzyżu:
Najwyższe dobro Odkupienia świata zostało wyprowadzone z Krzyża Chrystusa i stale z niego bierze swój początek. Krzyż Chrystusa stał się źródłem, z którego biją strumienie wody żywej. W nim też musimy postawić na nowo pytanie o sens cierpienia i odczytać do końca odpowiedź na to pytanie.
Jan Paweł II, List apostolski „Salvifici doloris”, n. 18 Właśnie w tajemnicy Krzyża objawia się w pełni niepowstrzymana potęga miłosierdzia Ojca Niebieskiego. Aby pozyskać na nowo miłość swojego stworzenia, zgodził się zapłacić najwyższą cenę krwi swojego Jednorodzonego Syna. Śmierć, która dla pierwszego Adama była znakiem skrajnej samotności i niemocy, przekształciła się w ten sposób w najwyższy akt miłości i wolności nowego Adama.
Benedykt XVI, Orędzie na Wielki Post, 2007 r.
Krzyż, bezinteresowność, wyrzeczenie, a wreszcie oddawanie życia, siebie samego. To wszystko tak naprawę się zazębia, jedno bez drugiego nie istnieje. A jeśli już, to jest niepełne. Bo jak krzyż, jak trudności i cierpienie, to po to, żeby dla innych, żeby pamiętać o tych wszystkich, którzy mojego krzyża potrzebują, żeby pamiętać o Bogu, który za nas umarł - cierpiał jak nikt inny z miłości do każdego człowieka. Jak krzyż, to jeszcze jakieś wewnętrzne przyzwolenie na niego, zgoda na jego bycie w moim życiu. Bo przecież nie ma chyba nikogo, kto nie cierpi, komu wszystko idzie po jego myśli. A zgoda daje spojrzenie z innej perspektywy. Cierpienie zaczyna nabierać konkretnej wartości - nie jest nikomu niepotrzebnym balastem, którego najchętniej pozbylibyśmy się natychmiast, ale przynosi konkretny owoc. I jeszcze jedno. Krzyż pojęty i przyjęty jako ofiara nie zabije nas; może dużo kosztować, ale to, co w nas najistotniejsze - naszego ducha - pewnie po wielu walkach, może tylko wzmocnić.
Św. Katarzyna Tekakwitha, zwana też Kateri, była Indianką z plemienia Mohawków. Przyszła na świat w kwietniu 1656 r. Jej ojciec był poganinem, wodzem osady. Matka była chrześcijanką, Indianką z plemienia Algonkinów.
Kateri wcześnie straciła rodziców, którzy zmarli na ospę. Wychowywała się u ciotki i wuja, który został wodzem plemienia. Chrzest przyjęła w wieku 18 lat. Za patronkę obrała sobie św. Katarzynę ze Sieny. Robiła krzyże z zebranych gałęzi, rozdawała je ludziom i umieszczała je w różnych miejscach w lesie. Nie rozstawała się z różańcem, a jej pobożność zrobiła wrażenie nie tylko na Indianach lecz także na Francuzach.
W Sudanie Południowym potrzeby humanitarne są ogromne
Wojna w Sudanie trwa już trzy lata i nie widać końca. Kraj pozostaje podzielony między armię rządową a Siły Szybkiego Reagowania, w Darfurze i Kordofanie nadal trwają walki. 25 mln Sudańczyków zagrożonych jest głodem. Miliony rodzin żyje w prowizorycznych warunkach, nie mając dostępu do wody i podstawowych leków.
Wojna w Sudanie wybuchła 16 kwietnia 2023 r. i kosztowała życie 150 tysięcy osób. Konflikt wywołał największy kryzys wysiedleńczy na świecie. Swe domy musiało opuścić 14 milionów osób: około 9-10 milionów to wewnętrzni przesiedleńcy rozlokowani w spokojniejszych regionach Sudanu, a około 4,4 miliona to uchodźcy, którzy znaleźli schronienie w krajach sąsiednich (Czad, Egipt, Sudan Południowy i inne). Wielu wewnętrznych przesiedleńców żyje w ekstremalnie trudnych warunkach, a ci, którym udało się powrócić na zniszczone tereny (np. do Chartumu), są narażeni na niebezpieczeństwo związane z obecnością niewybuchów oraz brakiem podstawowych usług, takich jak opieka zdrowotna. Jest to jeden z najgorszych i przedłużających się kryzysów na świecie, gdzie 25 milionów ludzi zagrożonych jest chronicznym głodem. Ponad połowa kraju cierpi z powodu braku bezpieczeństwa żywnościowego, a około 7 milionów dzieci nie chodzi do szkoły od trzech lat. Całe pokolenie ryzykuje utratę dostępu do edukacji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.