Jesteśmy powołani do tego, by towarzyszyć Jezusowi na drogach naszego życia i dać Mu się przemieniać w trakcie tej pielgrzymki – mówił bp Piotr Przyborek w sanktuarium św. Jakuba w Toruniu podczas odpustu ku czci głównego patrona.
Obchodom kościelnym towarzyszył festyn pod hasłem „Kujawsko-Pomorskie Dni Szlaku św. Jakuba”. Świętowanie rozpoczęło się w sobotę od uroczystych Nieszporów.
Jakubowe niespodzianki
Specjalnego „jakubowego” charakteru nadała modlitwie obecność członków Bractwa św. Jakuba Apostoła oraz pielgrzymów ze organizowanej przez Dominikański Ośrodek Liturgiczny pieszej pielgrzymki szlakiem Camino Polaco z Olsztyna do toruńskiego sanktuarium. Ci pierwsi ubrani byli w tradycyjne stroje z kapeluszami, brązowymi płaszczami i muszlami (muszle są znakiem pielgrzymów zdążających do grobu św. Jakuba), ci drudzy dotarli na modlitwę bezpośrednio z pielgrzymiego szlaku, z plecakami, kijkami, w sportowych strojach.
Natomiast w 23 lipca na Rynku Nowomiejskim odbywało się wiele wydarzeń pod wspólną nazwą „Kujawsko-Pomorskie Dni Szlaku św. Jakuba”. Miała tam miejsce meta półmaratonu Camino Polaco (21 km z Brzozówki na toruński Nowy Rynek), a biegacze w charakterystycznych żółto-niebieskich koszulkach, mieszkańcy Torunia, turyści oraz widoczni dzięki kapeluszom z muszlami członkowie Bractwa św. Jakuba mogli skorzystać z wielu atrakcji: skosztować potraw od lokalnych kół gospodyń wiejskich i wytwórców z regionu, zakupić rękodzieło, obejrzeć pokazy rzemiosła tradycyjnego, a także wysłuchać koncertów.
Biskup na szlaku
Reklama
W kościele św. Jakuba rozpoczęła się Suma odpustowa. Przewodniczył jej biskup pomocniczy archidiecezji gdańskiej Piotr Przyborek, który sam pielgrzymował na szlakach do grobu św. Jakuba. Biskup Piotr nawiązał do popularnej metafory życia chrześcijanina jako wędrówki, podzielił się także doświadczeniem pielgrzymowania. W homilii przywołał najważniejsze momenty historii św. Jakuba – dzień powołania czy szczególne wydarzenia z życia Jezusa, w których Jakub mógł Mu wraz z innymi uczniami towarzyszyć. Kaznodzieja wskazał, że w tej wędrówce wraz z Jezusem często do głosu dochodziły słabości Apostołów. Podobnie podczas pielgrzymki pątnicy odkrywają swoją słabość i kruchość. Jakuba do głoszenia i odważnego dawania świadectwa przemieniła droga, którą odbywał wraz z Jezusem.
Ważnym wątkiem kazania było także wskazanie na tych, którzy towarzyszą nam w drodze, bo wspólnota z ludźmi, którzy się troszczą o nas i o których możemy się troszczyć, dodaje siły do dalszego pielgrzymowania.
Ludzie św. Jakuba
Tak jak podczas Nieszporów, tak i w trakcie Eucharystii swoją obecność zaznaczyli członkowie toruńskiego Bractwa św. Jakuba, posługując w trakcie liturgii słowa i idąc w procesji z darami, a także pielgrzymi z Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego, którzy upiększyli uroczystość wielogłosowym śpiewem.
Jak pokazuje przykład tegorocznych Dni Szlaku św. Jakuba, temat ten stanowi doskonałą inspirację do różnorodnych wydarzeń dla lokalnej społeczności. A dawna fara nowomiejska – od niedawna w randze sanktuarium – może być nie tylko przystankiem na drodze pielgrzymów, ale także pełnoprawnym celem pielgrzymek. Na uwagę pątników zasługuje przecież nie tylko piękno tej gotyckiej świątyni, ale także fakt, że, o czym mało kto wie, znajdują się w niej cenne relikwie św. Jakuba Apostoła.
Świeccy misjonarze Najświętszego Odkupiciela wraz z o. Wojciechem Zagrodzkim, proboszczem parafii
Czy będąc osobą świecką można wstąpić w szeregi misyjnej działalności zgromadzenia redemptorystów? Odpowiedz na to pytanie znają uczestniczy wydarzenia w parafii św. Józefa w Toruniu.
We wspomnienie św. Klemensa, 15 marca, swoje przyrzeczenia złożyli Świeccy Misjonarze Najświętszego Odkupiciela. To wierni, którzy decydują się, by jako osoby świeckie żyć duchowością redemptorystowską i aktywnie uczestniczyć w misji redemptorystów, wspomagając ich w pracy.
Dzisiejsze czytania są dla nas bardzo przejrzyste: mam obowiązek troszczyć się o zbawienie nie tylko własne, ale także drugiego człowieka. Jak mantra wraca do nas tekst, że wszyscy zbawiamy się we wspólnocie. Idę do nieba nie sam, lecz z tymi, których Bóg stawia na drodze mojego życia. Zbawienie mojego brata i mojej siostry to także moja sprawa. W tekście ze Starego Testamentu Bóg szukał Abla, a Kain Mu odpowiedział: czyż jestem stróżem swego brata? Dzisiejszy tekst z Księgi proroka Ezechiela mówi wyraźnie, że jesteś stróżem domu Izraela. Jesteś stróżem swego brata i swojej siostry. Jesteś za nich odpowiedzialny, zwłaszcza gdy się pogubią. Nie może ci być obojętne to, że twój brat czy twoja siostra popadają w grzech. Musisz działać. Nigdy nie wolno cieszyć się z grzechu drugiego człowieka ani tym bardziej z jego potępienia. Jeśli zawiedziemy, to nas samych zaprowadzi to do piekła. Ocalenie własnej duszy idzie, kiedy upominamy brata czy siostrę. Zadanie, które Bóg daje prorokowi Ezechielowi, nie jest łatwe. Nie jest łatwo zwrócić uwagę drugiemu człowiekowi, zwłaszcza wtedy, kiedy stoi wyżej ode mnie. Nieraz wolelibyśmy przejść obojętnie, jakby to nie była nasza sprawa. Dzisiaj Bóg mówi: zbawienie i odpowiedzialność za drugiego człowieka to twoja sprawa. To twój obowiązek: zadbać o jego zbawienie, aby nie został potępiony. Bo jego potępienie może oznaczać również twoje. Zwykle czujemy obawę przed zwróceniem uwagi drugiej osobie, ale niekiedy bywa tak, że z wielką pasją wytykamy komuś błędy. Jeśli chcemy działać w mądrości Bożej, musimy sięgnąć także do dzisiejszego drugiego czytania – z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Upominam drugiego człowieka dlatego, że go kocham. Czynię to tak, by go nie urazić i nie zadać mu bólu. Nie chcę stawiać siebie ponad innych. Miłość wskazuje mi drogę, jak uratować drugiego. Miłość jest zatem doskonałym wypełnieniem prawa – podkreślam to po raz drugi. Nie zapominajmy o tym. Bez miłości nie ma w nas ducha Bożego. Miłość doda także odwagi, aby stanąć w prawdzie wobec drugiego człowieka. Wpierw, oczywiście, trzeba stanąć przed Bogiem. Ciężkie to brzemię, gdy ojciec czy matka muszą zwrócić uwagę dorosłemu dziecku. Bardzo trudna to sytuacja, kiedy zwracając uwagę, możemy stracić najbliższych, pozycję w pracy bądź w społeczności. Możemy zostać wyśmiani albo wzgardzeni. Wobec Boga natomiast wypełniliśmy obowiązek miłości do drugiego człowieka, w trosce o jego zbawienie i życie wieczne. Bóg nigdy nie zostawi nas samych. Upomnienie drugiego człowieka – jak pisze sam ewangelista Mateusz – zakłada 3 etapy. Najpierw – w cztery oczy. Potem – w obecności dwóch świadków. Na koniec zaś – wobec całej wspólnoty Kościoła. Upomnienie ma na celu ocalić współpracę. Ten człowiek ma powrócić na łono wspólnoty i Kościoła – do jedności z Jezusem. Mądrość roztropnego działania otrzymujemy na modlitwie. Gdzie dwaj zgodnie o coś proszą w imię Jezusa, to otrzymają. Mądrość upominania drugiego człowieka płynie przez modlitwę w duchu miłości. Chcemy pozyskać każdego dla Chrystusa. Pragniemy zrobić wszystko, aby nastał jeden pasterz i nastała jedna owczarnia. Wybór i decyzję pozostawiamy tym, do których Bóg nas posyła w naszym codziennym życiu. Niech obok naszych słów świadectwem będą nasze uczynki. Miłość wypełnia całe prawo i od początku istnienia chrześcijan wywoływała wśród pogan zachwyt. Niech i dziś świadectwo naszej miłości do Boga i drugiego człowieka porywa innych do Jezusa.
343 lata po Wiktorii Wiedeńskiej na Kahlenbergu ponownie zabrzmiało „Deus vicit” - Bóg zwyciężył. W Polskim Sanktuarium Narodowym nad Wiedniem modlili się Polacy, Austriacy i przedstawiciele wielu krajów Europy Środkowej. Obecna była Pierwsza Dama Marta Nawrocka. „Tu zostało obronione nie tylko chrześcijaństwo, ale również DNA kultury europejskiej” - mówi Vatican News ks. Roman Krekora CR, rektor sanktuarium.
Uroczystości upamiętniające zwycięstwo wojsk Jana III Sobieskiego zgromadziły na Kahlenbergu przedstawicieli Kościoła, władz państwowych, dyplomatów, wojskowych oraz licznych pielgrzymów. Wśród hierarchów byli abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski obrządku łacińskiego, oraz bp Wiesław Lechowicz, biskup polowy Wojska Polskiego. Honorowym gościem była małżonka prezydenta RP Marta Nawrocka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
